Kabanata 1245


    Kabanata 1245


    Tumalikod si Avery sa kanya at hindi sumagot sa kanyang sinabi. Ngayonng niya sinabi na sumakit


    ang ulo niya at inisip na baka mamatay siya sa sakit, which was true.


    Ang pagkaw ni Elliot ay naging isang heartbreaker, na humantong sa depresyon at


    pagpapakamatay, na totoo rin.


    M pagkabata hanggang sa pagtanda, sa tuwing makakatagpo siya ng mga paghihirap at pag-urong,


    gagawa siya ng psychological construction para sa kanyang sarili sa kanyang puso at tutubusin ang


    kanyang sarili.


    Pero sa pagkakataong ito, pagod na pagod siya. Kahit may tatlong anak pa ang dapat gaan, willing


    siya, but powerless.


    Pagkatapos kumain, humingi si Mike ng checklist sa doktor at ingay ito sa cab.


    Nakahiga si Avery sa kama, nakatingin sa cellphone niya.


    “Diba sabi mo masakit ulo? Humingi ako sa nurse ng mga painkiller para sa iyo.” Inabot ni Mike sa


    kanya ang gamot, “Gusto mo bang uminom?”


    “Bumabuti na ang pakiramdam ko ngayon.” Sabi ni Avery, “Inumin mo ang gamot gay mo sa mesa,


    at kakainin ko ito mamaya kapag sumakit ang ulo ko.”


    “Huwag mong paruan ang iyong telepono. Ang balita tungkol kay Elliot sa Inte ay napakki, at


    ito ay kasum-sum. Huwag mong gawing malungkot ang iyong sarili.” Tumayo si Mike sa tabi ng


    hospital bed at pinalahanan siya.


    “Hindi ako nanood ng balita. Sumasagot ako sa mensahe ng isang kaibigan.” Ipinakita niya sa kanya


    ang screen ng kanyang telepono. “Maraming tao ang nagpapad sa akin ng mga mensahe, ngunit


    hindi ko maiwasang sumagot.”


    “Marami pa ring nagmamsakit sa iyo. Hindi naw ang mundo. Wng makakatakbo.”


    “Well, kung w si Elliot, sisikat pa rin ang araw. Kung w ako, ang mundo ay umiikot sa sarili


    nitong.” Mukhang seryosong sinagot ni Avery ang tanong niya, at parang nagbibiro.


    Sa sandaling sumabog ang kanyang anit, pgi niyang nararamdaman na ang ibig sabihin ng kanyang


    mga salita ay: Mamamatay ako kasama si Elliot. Pagkatapos nghat, ang mundo ay hindi maaaring


    tumakbo nang wng sinuman.


    “Avery!” Galit na sigaw ni Mike.


    “Naligo ka na ba?” Masing sabi ni Avery. “Amoy pawis ka. Kahit w kang damit, bakit hindi ka


    naliligo? Kung hindi, kung manatili ka sa iisang bahay ng isang gabi, w akong pakim. Nahihilo


    ka.”


    Nagnganga ang ngipin ni Mike at tumalikod para pumunta sa banyo.


    Ibinaba ni Avery ang telepono matapos sagutin ang mensahe. Kunin ang painkiller m sa mesa at


    lunukin ito.


    Uminom siya ng gamot at nakatulog ng mahimbing.


    Ang parehong sandali.


    Natanggap ni Tammy ang reply message ni Avery.


    “Asawa, ano ang ibig sabihin ni Avery kapag sinabi niyang ayosng siya?” Hindi naniniw si Tammy


    na maayos si Avery ngayon.


    “Natatakot siya na mag-la ka, kaya sinabi niyang ayosng siya.” Isinalin ni Jun, “Hindi ko makontak


    si Brother Ben sa ngayon, kaya makikita na tgang hindi maganda ang sitwasyon sa Yonroeville.”


    “Tutulog na daw siya, I still think Let’s call her. Forget it, tatawagan ko siya bukas.” Nag-ala si


    Tammy, “Kung umiiyak siya, hindi ako mag-ala. Pero sabi niya ayosng siya…”


    “Little sweet, naiintindihan ko ang ibig mong sabihin. Pero dahil sinabi niyang matutulog na siya, ibig


    sabihin ay ayaw niyang maistorbo ngayon. Maaari mo siyang tawagan muli bukas.”


    Property of N?)(velDr(a)ma.Org.


    “Well.”


    Sa susunod na umaga.


    Sa ibang ospital.


    Itink ng doktor ang pinto ng ward ni Avery, lumakad sa gilid ni Mike, at tinapik siya ng gising.


    “Nasaan si Avery?” Tanong ng doktor habang nakatingin sa bakanteng hospital bed.


    Nakatulog si Mike sa gilid ng kama.


    Nang marinig niya ang sinabi ng doktor, tumingin siya sa bakanteng kama atking gt niya.


    “Lumabas kahapon ang resulta ng blood test niya. Mayroong ng mga abnormal na data, at kangan


    ng karagdagang pagsusuri.” Sinabi ng doktor, “Pumunta ka at hanapin siya kaagad.”