Kabanata 534


    Kabanata 534


    Nang matapos ang tawag sa telepono, tiningnan ni Avery ang oras.


    Iniisip niya kung nasaan si Elliot.


    Ang paliparan ay nasa isang liblib na lugar. Kung siya ay nasa lungsod, aabutin siya ng hindi bababa


    sa isang oras upang sumugod.


    Apatnapung minuto nang ang natitira bago kangan ni Avery na sumakay sa35 na erono.


    N?velDrama.Org: text ? owner.


    Wng paraan na maghintay siya sa kanya.


    Kung hindi siya lumipad sa kanyang flight, kangan niyang maghintay hanggang kinaumagahan para


    sa susunod na8.


    Ang oras ay w sa kanyang panig.


    Napansin ni Mike ang malungkot na ekspresyon ni Avery, kaya inabot niya ito at hinawakan ang


    mmig na kamay nito.


    “Huwag kang matakot, Avery. Kung sino man ang nasa likod nito ay mmang na nangangangan ng


    iyong medical skills,” pag-aliw nito sa kanya. “I-drag ang mga bagay hangga’t kaya mo. Tgang


    gagawa ako ng paraan para iligtas ka.”


    “Kangan muna nating iligtas si Wesley,” bulong ni Avery87.


    “Syempre.”


    “Sahat ng taon na nakla ko si Wesley, hindi niya ako tinanggihan kahit isang beses sa hindi


    mabng na beses na humingi ako ng tulong sa kanya. Pgi siyang nagbabahagi ng magagandang


    bagay sa akin. Hindi niya ako hiniling na gumawa ng kahit ano para sa kanya. Kahit isang beses… Sa


    tuwing sasabihin kong ililibre ko siya sa pagkain,gi niyang babayaran ang tseke sa huli. Para ko na


    siyang kapatid.” Sa puntong ito, tumulo ang luha ni Avery sa kanyang pisngi. “Maaaring niyang


    sabihin sa kan ang pangn ko. Sa ganoong paraan, hindi siya masasaktan!


    Namum ang mga mata ni Mike habang hawak siya at sinabing, “Huwag kang umiyak. Magiging


    maayos din si Wesley.”


    Matapos ang pag-alis nina Avery at Mike m sa Starry River Vi, ang mga bata ay nahulog sa mga


    hukay ng paghihirap.


    Sinabi sa kan ni Mike na may nangyari sa Bridgedale na nangangangan ng kanng atensyon, at


    uuwi s kaagad pagkatapos maayos ang mga bagay-bagay.


    Gayunpaman, hindi niya sinabi kung gaano ito katagal.


    Bukod dito, masyadong kakaiba ang mga pangyayari ngayong gabi, at hindi mawari ni Hayden kung


    ano ang nangyari.


    Mkas ang kutob niya.


    Natitiyak niyang may nangyaring kak-kbot, at iyon ang dahn kung bakit ganoon namang ang


    pagkabalisa ng kanyang ina at nagmamadaling umalis!


    W pang nagawa si Avery na katd ngayong gabi. Hindi siya nagpumilit na iwan s ni La nang


    wng pakim.


    Si Hayden ay hindi madaling umiyak, ngunit ang mga luha ay pinipigng tumakas sa kanyang mga


    mata.


    “Bakit ka umiiyak, Hayden? Miss mo na ba si Mommy?” Kaninang kumalma si La pero napaluha


    na naman. “Ayaw na ba tayo ni Mommy? Natatakot ako, Hayden!”


    Pinunasan ni Hayden ang mga luha sa kanyang mukha at ibinalot ang kanyang kapatid sa kanyang


    mga bisig.


    “Huwag kang matakot, La. Mpit na sng umuwi. Poprotektahan kita habang w s.”


    Saglit na humikbi si La sa yakap ng kapatid hanggang sa namamaos ang boses nito.


    “Hayden, gusto kong puntahan si Shea… Tawagan mo ba siya?”


    Pumayag naman si Hayden.


    Ang lungsod ay kumikinang nang maliwanag sa mga neon na w sa gabi.


    Isang itim na Rolls-Roice ang tumakbo sa lungsod sa isang ip, at nakarating sa airport sa


    pinakamaikling panahon na posible.


    Sa sandaling huminto ang sasakyan, itink ni Elliot ang pinto at lumabas.


    D ang kanyang telepono sa kanyang kamay, nagmamadali siyang pumunta sa departure hall.


    Nagkaroon ng anunsyo para sa mga pasahero ng flight papuntang Bridgedale na tumuloy sa Gate


    Four para sa pagsakay


    Mabilis na natanaw ng mwin na mga mata ni Elliot ang gate, saka nagmamadaling lumapit dito.


    Kangan niyang mman kung ano ang nangyayari kay Avery.


    Kangan niyang sabihin sa kanya kung bakit siya nagmamadaling umalis!


    Kung maaari, gusto niyang harapin kung ano man ang magkasama!


    Nang tuluyang nakalusot si Elliot sa karamihan at nakarating sa gate, katataposng suriin ng mga


    attendant ang mga tiket nghat.


    Tumingin siya sa mahabang hallway sa likod ng counter, at nakita niya ang pamilyar na silhouette ni


    Avery sa gitna ng karamihan.


    Ang kanyang Adam’s apple ay bumagsak sa kanyanglamunan.


    “Avery!” paos niyang sigaw.


    Gusto niyang tanungin kung bakit hindi siya hinintay nito, ngunit w nang patutunguhan ang tanong.


    Natign si Avery sa kanyang kinatatayuan.


    Lumingon si Mike na nasa tabi niya at nakita niya si Elliot.


    “Nandito siya, Avery. Hindi mo ba gustong pumunta at kausapin siya saglit?” Nangingilid ang luha sa


    mga mata ni Avery.