Kabanata 533


    Kabanata 533 Natla rin si yaya at ang bodyguard.


    “Saan ka pupunta ngayong gabi na, Miss Tate?”


    Matigas ang buong katawan ni Avery. Hindi niya magawang magpanggap na maayos anghat, ni


    hindi niya magawang mag-sh ng pekeng ngiti sa mga bata.


    Dumapo ang kanyang namumng mga mata kay Hayden habang sinasabing, “gaan mo ang


    kapatid mo,35 Hayden.”


    Noon pa man ay mkas si Hayden, ngunit nagt siya sa mukha ng kanyang ina.


    Kahit gaano pa siya ka-mature, five year olde8 boy pa rin siya.


    Inabot niya ang kamay niya para hawakan ang manggas ni Avery, pagkatapos ay sinabi sa takot at


    pananabik na boses, “Saan ka pupunta, Mommy?”


    Sa normal na kgayan, matiyagang ipinapaliwanag ni Avery sa mga bata ang mga bagay-


    bagay. Kahit na kangan niyang magsabi ng puting kasinungalingan, sisiguraduhin pa rin niyang


    maaaliw ang kanng79 emosyon.


    Gayunpaman, ang kanyang buong katawan ay mmig sa haplos at ang kanyang isip ay hindi


    makapag-isip ng maayos!


    Ang tanging nasa isip niya ay kangan niyang pumunta sa Bridgedale at iligtas si Wesley, anuman


    ang panganib o ang hgang kangan niyang bayaran!


    Dinukot si Wesley dahil sa kanya. Hindi siya makakaranas ng gayong hindi makataong pagpapahirap


    kung hindi niya ito nakla!


    Ang duguang putol na daliri ay parang matalim na kutsilyo na tumutusok sa kanyang puso!


    Huminto ang taksi ni Mike sa harap ng vi.


    Narinig niya ang matinis na sigaw ni La sa paghihirap bago pa man siya bumaba ng sasakyan, at


    nagsalubong ang mga ky niya.


    Nakita niya ang mga bata na nakahawak sa mga braso ni Avery, habang siya ay nagpumilit na umalis


    na may dng maleta sa kanyang kamay.


    Tumakbo si Mike patungo sa makabagbag-damdaming eksena at inagaw ang maleta sa kamay ni


    Avery.


    “Nasisiraan ka na ba ng bait, Avery? Hindi mo ba naririnig ang iyak ng mga bata?!” Itinabi niya ang


    maleta nito sa tabi, pagkatapos ay ingay ang mga kamay sa kanyang bkang at nagtanong, “Ano


    ba tga ang nangyari? Balita ko may package ka… Nasaan na?!”


    Ibinaba ni Avery ang tingin, saka nakad sa gilid.


    Sumunod si Mike sa likod niya.”


    ako


    “Pumirma ako para sa package ng -una ng hapon. Kung w ako sa Bridgedale sa susunod na


    dwampu’t apat na oras pagkatapos maihatid ang pakete, papatayin n si Wesley!” Ang mga mata


    ni Avery ay mga hukay ng wng katapusang kadiliman. “W na akong maraming oras pa… Huwag


    mo akong pign!”


    Hindi inaasahan ni Mike na magiging ganito kaseryoso ang mga bagay.


    “Sasama ako sa iyo. Huwag mong sabihing manatili ako sa bahay at bantayan ang mga bata! Ang mga


    taong ito ay hindi katd ng iyong karaniwang mga punk, Avery. Malakad ka sa sarili mong libing


    kung pupunta kang mag-isa! Ayosng kung gusto mong mamatay mag-isa, pero gusto mo bang


    kdkarin ang dinad mo kasama mo?!”


    Nangilid ang luha ni Avery. Ayaw niyang mamatay, ni hindi niya gustong makipagsapran!


    Gayunpaman, hindi niya maaaring hayaang mamatay si Wesley para sa kanyang kapakanan!


    Mas masakit pa iyon kaysa sa sarili niyang kamatayan! “Hintayin mo ako sa harap ng gate. Kakausapin


    ko ang mga bata,” sabi ni Mike sa kanyang tainga, saka lumapit sa mga bata.


    Makalipas ang sampung minuto, nakad si Mike sa gilid ni Avery habang bitbit ang kanyang maleta.


    ‘Tara na!”


    Sa unang hakbang ni Avery pyo sa bahay, narinig niya ang tunog ng pag-iyak ni La sa kanyang


    likuran.


    Pakiramdam niya ay dinudurog ang puso niya!


    Gusto niyang lumingon para sa huling tingin sa mga bata, ngunit w siyangkas ng loob na gawin


    iyon.


    Ngayong pinipilit siya sa isang sulok, ang tanging magagawa niya ay sumulong.


    Sa VIP lounge sa airport makalipas ang isang oras, tinitigan ni Mike ang sunod-sunod na mensahe ni


    Chad at hindi niya m kung paano siya sasagutin.


    “Gusto mo bang sabihin kay Elliot Foster ang tungkol dito, Avery?” Pinagmasdan ni Mike ang mmig


    na mukha ni Avery at nag-aatubili na sinabi, “Kayong dwa ang nag-ayos ngayon, kungConTEent bel0ngs to N?v(e)lD/rama(.)Org .


    tutuusin. Masasaktan siya kung umalis ka nang wng pam.”


    Mahigpit na kinuyom ni Avery ang kanyang telepono kaya namu ang kanyang mga daliri.


    Hindi naman sa ayaw niyang ipam kay Elliot, ngunit tiyak na hindi siya nito pababayaan kapag


    nman niya ito.


    “May tumatawag sa iyo, Avery,” sabi ni Mike nang makita niyang umw ang telepono ni Aveyr.


    Bumaba si Avery at nakita ang pangn ni Elliot na nagsh sa screen ng phone niya.


    Kinagat niya ang kanyang mgabi, huminga ng mlim, saka sinagot ang tawag.


    “Nasa airport ako ngayon, Elliot. Pupunta ako sa Bridgedale.”


    Natahimik si Elliot ng ng segundo, pagkatapos ay sumirit ng mkas at kinakabahan, “Ano ang


    pupuntahan mo sa Bridgedale?! Wag ka pa umalis Avery. Pupunta ako sa airport ngayon! Minsanng


    tayo magkita. Hintayin mo ako!”