Kabanata 125


    Kabanata 125


    Inbas ni Avery ang kanyang telepono at tinawagan si Cole.


    “Kamusta? Avery?” sagot ni Cole.


    “Patay na si Cassandra. m mo ba?”


    “Ano?! Anong ibig mong sabihin patay na siya?! Nasa ospital ako para magpacheckup… Maayos naman


    siya noong nakausap ko siya sa telepono kagabi,”


    “Nag-away ba kayo?” “Hindi!” blas ni Cole.


    Makalipas ang ng segundo, halos parang may nala siya, idinagdag niya, “Nala ko na


    ngayon. Nandito si Cassandra nang umuwi si Tiyo Elliot para sa hapunan noong nakaraan. Ito ay hindi


    isang magandang gabi. Sinabi sa kanya ni Tiyo Elliot na hindi na siya mabubuhay, at m noon ay


    natatakot na siya sa pag-uusap na iyon-”


    “Imposible ‘yan! Kasama ko si Elliot buong gabi. W siyang ginawa!”


    Bumuntong-hininga si Cole, pagkatapos ay sinabi, “Bakit nawawn ka ng dahn sa tuwing kasali si


    Tiyo Elliot? Sinasabi kong ang m ko. Ikawng ang sasabihin ko dito. Kung tatanungin ako ng pulis,


    wng paraan na banggitin ko ito…”


    “Makinig ka, Cole Foster! Mas mabuting w kang kinman sa pagkamatay ni Cassandra. Mlaman


    ng mga pulis ito!”


    “Hindi ako yun. W akong motibo! Hindi ako gagawa ng pagpatay kahit na mag-away tayo,” mmig


    na tugon ni Cole, at saka idinagdag, “Avery… M nang mahalin mo si Uncle Elliot, naging w na ako


    sa iyo.”


    “Please keep that bullsh*t to yourself! Ano ba ako sa’yo nung nakikipagkulitan ka kay Cassandra sa likod


    ko?!” Putol ni Avery, saka galit na galit na ibinaba ang telepono.


    “Sino yung kausap mo?” tanong ng opisyal.


    “Cole Foster. Boyfriend siya ni Cassandra Tate,” sabi ni Avery.


    This content provided by N(o)velDrama].[Org.


    Ibinigay niya ang numero ng opisyal na si Cole, pagkatapos ay sinabi, “Kamakanng ay mads


    siyang nakikipag-hang out ni Cassandra. Sigurado akong m niya kung bakit siya nagpakamatay.”


    Lumabas si Avery sa istasyon ng pulis nang hapong iyon at sumakay ng taksi papunta sa kinaroroonan


    ng kanyang ina.


    Matapos it kay Laura ang balita ng pagkamatay ni Cassandra, bumulong si Avery, “Hindi ko siya


    makla, Inay… Dugong iyon… Hindi ko makita ang kanyang mga katangian….”


    Niyakap ng mahigpit ni Laura ang kanyang anak at sinabing, “Huwag kang matakot, Avery. Buhay niya


    iyon! W itong kinman sa amin! Ang kanganng nating gawin ay mamuhay ng sarili nating


    buhay!”


    “Sinabi ni Cole na si Elliot ang gumawa nito…” sabi ni Avery. “Hindi ako naniniw! Hindi kanman


    gagawa ng pagpatay si Elliot!”


    “Tinanong mo ba siya?” tanong ni Laura. “Kahit na siya iyon, sigurado akong may mga dahn siya.”


    “Halika na, Nay. Wng dahn para pumatay ng tao. Kung nbag ni Cassandra ang batas, dapat ang


    batas ang haharap sa kanya.”


    “May ginawa ba ang batas tungkol sa mga krimen ng kanyang tiyuhin?” Sabi ni Laura, saka hinawakan


    ang mga kamay ni Avery at idinagdag, “Hindi ko naman sinabing hindi mali ang pagpatay. Sinasabi ko


    Mabilis na inayos ni Avery ang kanyang sarili at sinabing, “Pumuntang ako para sabihin ito sa iyo…


    Aalis na ako … kangan kong makita si Elliot.”


    “Ihahatid kita doon,” sabi ni Laura. “W ka sa tamang pag-iisip ngayon. Nag-ala ako.”


    Inutusan ni Avery si Elliot na magpahinga sa kama nang hindi bababa sa isang linggo, at sa gayon,


    masunurin siyang nagpapahinga sa bahay.


    s dos ng hapon dumating si Avery sa Foster mansion.


    Ang nakikita ng kanyang myong ekspresyon at mapung kutis ay nagpasikip ng kanyang puso sa


    kanyang dibdib.


    “Kangan kitang makausap, Elliot,” sabi ni Avery nang umupo ito sa tabi niya.


    Ang mking kamay ni Elliot ay nakahawak sa maliit ni Avery. Ang kanyang kamay ay parang mking


    paa ng leon. Pumulupot ito sa kanya bng kilos ng pagtiyak.


    Hindi sanay si Avery sa magiliw na pagkilos at binawi ang kanyang kamay sa reflex.


    Pagkatapos ng ng segundong pagmumuni-muni, sinubukan niyang pakalmahin ang paksa ngunit


    nauwi sa diretso sa punto.


    “Patay na si Cassandra. May kinman ka ba diyan?”


    Ito ay pging ang prangka, wng kapararakan na paraan na nakasama niya si Elliot.


    ?Nagdilim ang mga mata ni Elliot, at nalamig ang kanyang boses habang nagtatanong, “Bakit hindi


    mo tinatanong kung sino ang nagtangkang pumatay sa akin kagabi? Mas mahga ba ang buhay ni


    Cassandra Tate kaysa sa akin?”


    Ang pagkamatay ni Cassandra ay sumagi sa isip ni Avery noong araw na iyon na halos nakalimutan na


    niya ang mga pangyayari noong nakaraang gabi.


    TIT


    “Sino yun?!” tanong niya sa nagniningas na mga mata. “Nman mo ba kung sino ang nasa likod nito?”


    “Malulungkot ka pa ba sa pagkamatay niya kung sasabihin ko sa iyo na si Cassandra iyon?” Tanong ni


    Elliot habang nakatitig kay Avery.


    Pinagmasdan niya ang ekspresyon ng mukha nito na napalitan ng pagdududa, pagkatapos ay naging


    pagkabalisa.


    “Kaya… May kinman ka tga sa pagkamatay ni Cassandra,” sabi ni Avery sa bukol sa kanyang


    lmunan. “W na bang ibang paraan para gawin ito? Bakit mo kinangan pang mag-extremes?”


    “Huwag mo akong tingnan ng ganyan, Avery,” sabi ni Elliot nang maw ang kaninangmbing sa


    mukha niya. “Ipapad ko sa impiyerno ang sinumang tumawid sa akin. Lagi naman akong ganyan.”