Kabanata 95


    Kabanata 95


    Medyo nakaramdam pa rin ng pangamba si Rosalie sa kanyang kinatatayuan. Tutal, mpit nang


    matapos si Elliot


    kanng rsyon dahil sa babaeng ito.


    Bandang hatinggabi, humupa anggnat ni Elliot, at sa wakas ay nagising siya. Ang mainit na ky


    kahel na w ang nagliliwanag sa silid. Umupo siya at nakita niya si Chelsea na nakahiga sa gilid ng


    kama, mahimbing na natutulog.


    Kumunot ang noo ni Elliot, bumangon sa kama, at lumabas ng kwarto.


    Kinaumagahan, nagising si Chelsea sa isang wngman na kama at isang wngman na


    puso. Pagkatapos, agad siyang bumaba para hanapin si Elliot.


    Nagt si Mrs. Cooper, at napablas siya, “Nakababa na ako, ngunit hindi pa bumababa si Master


    Elliot!”


    Natign si Chelsea. “W siya sa kwarto! Bumabang ako kasi nawaw siya.”


    Naging balisa si Mrs. Cooper. “Kabutihan! Si Master Elliot ay hindi basta-basta mawaw sa hangin!”


    Habang sinasabi niya iyon, tumakbo si Mrs. Cooper sa itaas. Hinanap n ni Chelsea anghat ng


    kuwarto sa ikwang ppag, ngunit hindi n makita si Elliot.


    Napaluha si Chelsea. “Kasnan ko anghat… Anglim ng tulog ko kagabi, at hindi ko napansin na


    bumangon na siya sa kama…”


    Nagmamadaling bumaba si Mrs. Cooper at sinabing, “Itatanong ko sa bantay-pinto. Kung umalis si


    Master Elliot, magkakaroon ng record.”


    Pagkaraan ng ng sandali, nakuha ni Mrs. Cooper ang t m sa bantay-pinto: Hindi pa umalis si


    Elliot. Tinipon ni Mrs. Cooper ang mga katulong at nagsimng maghanap sa vi.


    Makalipas ang khating oras, nagkukumpn anghat sa s.


    “W siya sa harap ng bakuran.”


    “W rin siya sa likod-bahay.”


    “W siyang nakikita sa bodega o paradahan.”


    “Lahat ng kwarto sa ground floor ay hinanap… maliban sa kwarto ni Madam.”


    This material belongs to N?velDrama.Org.


    Matapos makinig sa mga t nghat, humakbang si Mrs. Cooper patungo sa silid ni Avery. Itink niya


    ang pinto at agad na nakahinga ng maluwag. Si Elliot ay nakahiga sa kama ni Avery, natutulog nang


    payapa.


    Si Mrs. Cooper ay mabilis na lumabas ng silid at sinabi kay Chelsea, “Miss Tierney, dapat kang


    bumalik! Pagkatapos, kung kangan ka ni Master Elliot, kokontakin ka niya.”


    Galit na galit si Chelsea. “Bakit siya nakahiga sa kama ni Avery? Hindi ba s nag-away? Napakasama


    ng sitwasyon ngayon… Bakit siya-”


    Sumabad si Mrs. Cooper, “Kung w ka sa kwarto ni Master Elliot kagabi, hindi siya pupunta sa kwarto


    ni Madam para magpahinga. Kinamumuhian ni Master Elliot ang mga tagbas sa kanyang silid.”


    Humihikbi at nabulunan si Chelsea, sabay sabing, “Am I an outsider? Sampung taon ko na siyang


    kasama—”


    Sumagot si Mrs. Cooper, “Miss Tierney, m kong nahihirapan ka, at hindi ito naging madali para sa


    iyo. Pero hindi mo mapipilit ang one-sided love mo sa iba.”


    Nagalit si Chelsea. “How dare you talk to me like that?!”


    Sumagot si Mrs. Cooper, “Ang aming Madam ay hindi kanman sumisigaw sa mga katulong dahil siya


    ang aming amo. Hindi ko sinasabing hindi ka kasing galing ng aming Madam, pero sanang ay


    madiskubre mo ang mga kkasan ng iba at madiskubre ang sarili mong kahinaan at the same time.”


    Maaaring sinabi rin ni Mrs. Cooper na hindi kasinggaling ni Avery si Chelsea.


    Umalis si Chelsea sa mansyon ni Elliot na puno ng galit.


    s otso ng umaga lumabas si Elliot sa kwarto ni Avery. Pagkatapos ng buong gabing pahinga, normal


    na ang temperatura niya. Gayunpaman, masakit pa rin ang ulo niya, at mahina ang kanyang mga


    paa. Nang makita siya ni Mrs. Cooper na lumabas, dali-dali siyang nagd ng isang mangkok ng mainit


    na sopas sa kanya.


    “Master Elliot, bumalik si Madam para makita ka kagabi.” Patuloy na nakatingin sa mukha ni Mrs. Cooper


    habang nagsasalita.


    Hinawakan ni Elliot ang mangkok, ngunit hindi niya ininom ang sabaw. Sa halip, tumingin siya kay Mrs.


    Cooper, sinabihan itong magpatuloy.


    “Tulog ka nang umakyat si Madam para makita ka. Si Miss Tierney ay nagpupunas ng pawis sa iyo,” sabi


    ni Mrs. Cooper, “Ako ang may kasnan. Hiniling ko sa kanya na umakyat sa itaas upang makita ka,


    ngunit hindi ko m na si Miss Tierney ay magiging magulo.”


    “Huwag mo siyang papasukin sa kwarto ko sa hinaharap,” paos na sabi ni Elliot.


    Dahil wng tao sa vi, tahasang init ni Mrs. Cooper, “Oo, Master Elliot. Kagabi, marahas na


    nagsalita si Madam Rosalie at Miss Tierney kay Madam. Kinuha ni Madam ang maleta niya at umalis, at


    natatakot ako na hindi na siya babalik at manirahan dito.”