Kabanata 87


    Napakmig ng panahon.


    Sa sobrangmig agad na nagyelo ang puso ni Madeline.


    Subalit, umaasa siya na sana mas lumamig pa. Mas maganda kung sa sobrangmig ay mamanhid na


    ang kanyang buong katawan.


    Para hindi niya siya makaramdam ng sakit kanman, sa katawan man o maski sa kanyang puso.


    Nakita ni Jeremy na hindi manng nalaban si Madeline. Kaya tumigil siya sa ginagawa niya at


    hin si Madeline habang nanginginig ito.


    Nakita niya na kasing puti ng niyebe ang kanyang mukha at wng kahit na anong ky dito. Mukha


    siyang isang manyika na tinanggn ng dugo m sa katawan nito. Ang natitira nang ay ang


    pabas nito.


    Bing nakaramdam ng takot si Jeremy. "Madeline, Madeline…"


    Tinatawag niya ang kanyang pangn pero hindi siya sumasagot.


    "Madeline, ''wag kang magpanggap na patay! Ang sabi ko magsalita ka!" Napakabilis ng tibok ng puso


    ni Jeremy na pakiramdam niya ay sasabog siya. Bumalot sa kanya ang isang takot na kahit kanman


    ay hindi pa niya naramdaman.


    Nang makita niya na hindi kumikibo si Madeline, binuhat niya ito at ngay sa kama.


    Nagmadali siya para kumuha ng malinis na damit pamalit, pero lumingon siya at nakita niyang umupo


    si Madeline.


    Pakiramdam ni Jeremy ay nadaya siya. Binato niya ang mga damit sapat at sumugod para hablutin


    ang kwelyo ni Madeline.


    "Madeline, nagpapanggap kang p tga!"


    Sigaw niya sa gitna ng kanyang nakatikom na ngipin.


    Mahigpit na hawak ni Jeremy ang nanginginig na katawan ni Madeline. Kung hindi siya hinahayaang


    makatulog ng sakit na nararamdaman niya sa kanyang katawan, mmang ay hindi na siya


    magigising.


    "Sabihin mo sa''kin, sabihin mo sa''kin kung may rsyon kayo ni Felipe! Kung hindi, base sa kanyang


    pagkatao, bakit siya magbibigay ng atensyon sa mga ginagawa mo?"


    Nakakatawa ang mga tanong ni Jeremy para kay Madeline.


    Ang atensyon na iniisip niya na binibigay ni Felipe ay tanging kawn ng pakim ni Jeremy sa


    kanya.


    "Anong tinatawa-tawa mo? Sagutin mo ko! Gusto mo ba siya?" Tanong ni Jeremy nang may


    nakakapangbot na tingin sa kanyang mga mata. Nakainom siya kanina kaya ang kanyang mga mata


    ay bahagyang may bakas ng ksingan


    Tinaas ni Madeline ang kanyang nakatlang titig sabay ngumiti sa kanya. "Oo, gusto ko siya. Mas


    malumanay at mas mature siya kumpara sa''yo. At saka may pakim siya sa akin. Paanong hindi ako


    mahuhulog salaking kagaya niya? Dahil ayaw mo sa''kin, hahanap nang ako ng isanglaki na


    may pakim sa akin."


    "Madeline!"


    Galit na galit si Jeremy.


    Nawaw bumabalik ang my ni Madeline, pero nang marinig niyang tinawag nito ang kanyang


    Content (C) N?v/elDra/ma.Org.


    pangn ay nagising siya.


    Subalit, hindi na mababawasan ang galit ni Jeremy.


    Pinunit niya ang damit ni Madeline sa galit at kinagat ang bt sa kanyang bgat.


    Nangiwi ang mga uhaw ni Madeline sa sakit. Tink niya siya papyo pero w siyangkas para


    Hindi siya makban sa mga pagpaparusa ni Jeremy. Para bang gusto siya nitong pagpunit-punitin.


    Hindi manng siya nito binigyan ng pagkakataon na makahinga.


    Tgang takot na takot siya sa bayolenteng pagbabago-bago ng emosyon nglaking ito.


    Kapag maganda ang araw ni Jeremy, paglulutuan siya nito ng agahan.


    Subalit, kapag masama ang araw ni Jeremy, tgang papatayin siya nito.


    Natatakot si Madeline na baka hindi niya ito makayanang tiisin. Natatakot siya na mamatay bago pa


    siya makapaghiganti. Hindi siya pwedeng mamatay ng ganito.


    "Mr. Whitman, sigurado ka ba na gusto mong hawakan ang isang madumi, mababa, at nakakamuhing


    babae na mayroon nang ibang nlaman sa kanyang puso?"


    Nang kikilos pamang si Jeremyban sa kanya ay kalmado itong sinabi ni Madeline. Napahinto ang


    Sabi niya ay mayroon nang ibanglaki sa kanyang puso.


    Tinignan ni Madeline ang mga galit na mata ni Jeremy. Pagkatapos, inipon niya anghat ng kanyang


    tapang. "Jeremy, mag-divorce na tayo."