Kabanata 73


    Nang naisip ni Madeline na hindi siya makakag, isang matangkad at matikas na anyo ang lumitaw sa


    kanyang harapan.


    Tumapon ang kape ni Meredith sa bagong ntsang damit nglaki.


    Napakabilis ng pangyayari na sina Madeline at Meredith ay parehong nagt.


    "Miss, pwede kitang kasuhan ng assault dahilng sa ginawa mong pagtapon ng mainit na kape sa


    ibang tao," sabi nglaki. Mlim at suwabe ang kanyang boses, parang red wine sa kanng tainga.


    Hindi kagaya ng sa iba ang kanyang tindig.


    Tinignan muna ni Meredith ang mukha nglaki bago mayabang na nagsalita pagkatapos niyang


    matauhan, "Tsk! Tinatakot mo ba ako? Eh ano naman ngayon kung sasaktan ko siya? Sasaktan ko


    tga yang p*ta na ''to. Bakit ka bing humarang?"


    "Si Miss Crawford ay empleyado ko. Bng kanyang superior, mayroon akong responsibilidad na


    protektahan ang aking staff."


    Nang marinig ito ni Madeline ay sobra ang gt niya.


    Nang may sasabihin sana siya, nagtagpo ang kanyang mata at ang mga mlim na mata nglaki.


    Nabi siya dahil pakiramdam niya ay pamilyar ito.


    "Haha." Humagalpak si Meredith. "Tgang tinanggap mo ang babaeng ito? ''Di mo ba siya kla? Siya


    ang giarizing b*tch na kla ng buong Glendale! W sa mga jewelrypany ang gustong


    tanggapin siya sa trabaho. Kapag ginawa n ''yon, makakban n ang mga Whitman at mga


    Montgomery!"


    Wng pakim anglaki sa mga pagbabanta ni Meredith. "Ang mga Montgomery? Mga Whitman?


    Hintayin mo nang ang liham galing sa abogado ko. Titiyakin ko na mman kung bakit ka bing


    nananakit ng ibang tao."


    Pagkatapos nito itong kalmadong sabihin, tinignan niya si Madeline. "Sumama ka sa''kin."


    Tinignan ni Madeline si Meredith na mukhang gt na gt bago sinundan anglaki.


    Content (C) N?v/elDra/ma.Org.


    Hindi inaasahan ni Meredith na mabibigyan siya ng leksyon. Binato niya ang baso ng kape sapag at


    tumakbo para magsumbong kay Jeremy.


    Tinitigan ni Madeline anglaking kanyang katabi nang s ay nasa elevator.


    Sita ay matangkad at mayroong magandang anyo. Mayroon siyang ere ng isang dak at mlapitang


    pinuno.


    Nag-isip muna sandali si Madeline bago nagsalita, "Smat sa muling pagtulong mo sa''kin." Ang


    Nang marinig ito nglaki, yumuko siya para tignan si Madeline. Bahagya siyang ngumiti. "Ak ko ''di


    mo maala kung anong nangyari noong araw na hinimatay ka. Sa tingin ko malinaw na naala mo


    ako."


    Mro ang kanyang tono na bahagyang nagpakalma sa kaba ni Madeline.


    Pakiramdam ni Madeline, ang matindi niyang kalungkutan ay naging kaligayahan. Hinding sa


    dwang beses siyang niligtas nglaking ito, pero siya rin ang chief director-general ng kumpanya na


    ito na kanyang bk pasukan.


    Mabilis niyang tinanggap sa trabaho si Madeline at nagsabing may tiw siya sa kanya.


    Nang makaalis siya sa opisina, bk hiramin ni Madeline ang kanyang namantsahang mga damit.


    Gusto niya itongbhan para sa kanya pag-uwi niya.


    Hindi siya tumanggi at hinayaan siyang kunin ang mga iyon.


    Sa wakas ay nakahanap na si Madeline ng maayos na trabaho. At saka, mababait ang kanyang mga


    katrabaho. Kaagad itong ibinalita ni Madeline kay Ava at sinabihan naman siya na ililibre siya ng


    hapunan para magdiwang.


    Kung hindi pumayag si Madeline na makipagkita kay Ava, hindi niya sana gustong umalis kahit na oras


    na para umalis ng trabaho. Mahal niya ang kanyang kasalukuyang trabaho at kaya niyang


    makalimutan ang kanyang malungkot na nakaraan sa pamamagitan ng pagtatrabaho.


    Nang nasa pintuan si Madeline, huminto sa kanyang tabi ang ky pk na kotse. Bumaba ang


    smin ng bintana at lumitaw m rito ang makisig na mukhang iyon.


    "Sakay ka. Meron akong itatanong sa''yo."


    Nagdadwang isip si Madeline. Subalit nala niya kung paano siya nito tinulungan kaya w


    siyang dahn para tanggihan ito. Sa huli ay tumango siya.


    Subalit nang binuksan ni Madeline ang pinto para makapasok, isa pang pamilyar na itim na kotse ang


    bing huminto sa kanyang harapan. Mabubundol na siya nito kung umandar pa ito ng ng mga


    pulgada.


    Sobrang nagt si Madeline na napahinto siya. Nakita niya na nalakad pappit si Jeremy na


    wng emosyon sa kanyang mukha, sabay tumingin siya salaki sa loob ng kotse na may pekeng


    ngiti.


    "Hindi mo na kangang maging ganito kagng, Uncle. Susunduin ko ang asawa ko m sa trabaho.


    Hindi mo na kangang gawin anghat ng ito."