Kabanata 19


    Matapos ang ng sandal, dumating na si Jeremy. Subalit, hindi upang makita si Maddie. Kundi, upang


    parangn siya nang matindi.


    Madilim ang liwanag sa meeting room. Ganoon pa man, sapat na ito para makita ni Madeline ang


    malisya at galit sa mukha nglaki.


    Pirming sumagot si Madeline. “Hindi ko tink si Meredith. Nahulogng siya sa sarili niya. Jeremy,


    pakiusap maniw ka naman!”


    Nang marinig ang mga salita niya, inabot niya ang kanyang kamay kay Madeline. Sinunggaban niya ito


    sa likod ng leeg saka hin papunta sa kanya.


    Para bang matats na kutsilyo ang tingin nito kay Madeline at saka sinabing, “Hindimang may


    ebidensya, pero may mga nakakikita pa. Pero may apog ka pa ring sabihin na hindi mo iyon


    kagagawan?”


    “Hindi ko naman tga ginawa! Finrameng ako ni Meredith. Hindi ko siya tink! Hindi!” Nagiging


    emosyal na si Madeline. Patuloy niyang sinasambit ang totoo sa pag-asang maniw sa kanya ang


    Subalit,lomang naging nakakatakot ang mga mata nito. Humigpit ang hawak nito sa kanyang leeg.


    “Sinasabi mo bang ngay ni Mer ang kanyang buhay sa peligro pati na rin ang bata? Madeline,


    sigurado ka bang tama ang teorya mo?”


    Tiniis ni Madeline ang sakit sa kanyang tiyan at tumingin sa mga mata ni Jeremy. T ba nandidiri ito


    sa kanya. “Ang batang nasa sinapupunan niya ay hindi…”


    “Tumigil ka!”


    Bago pa man matapos si Madeline, bastos siyang pinig ni Jeremy.


    Galit na galit ito at tink si Madeline.


    Nakaposas si Madeline kaya hindi niya masuportahan ang kanyang sarili. Natumba siya sa sahig at


    nakaramdam ng sakit sa kanyang tiyan. Mapu ang mukha niya, subalit nagngingitngit ang kanyang


    ngipin at nahihirapan siyang i-angat ang kanyang ulo.


    “Jeremy, hindi ko tga ginawa! Hindi ko siya tink!”


    Tinignan siya nglaki, mmig at madilim ang mga mata nito. “Ipaliwanag mo iyan sa kulungan.


    Makinig ka sa akin Madeline. Kapag may nangyari kay Mer at sa anak niya, ililibing kita kasama s!”


    Tumama ang kanyang mlamig na salita kay Madeline bago ito umalis nang wng awa.


    Mmig ang pawis sa ulo ni Madeline habang gumagapang siya sa direksyon ni Jeremy. Humingi siya


    ng tulong.


    “Jeremy, ang tiyan ko…”


    Subalit, hindi tumigil anglaki. Lumakadmang ito paalis.


    Sinara ng officer ang rehas ng meeting room at din na si Madeline pabalik ng kulungan.


    Sa gabing iyon, nagdusa si Madeline sa sakit ng kanyang tiyan. Sinabihan niya rin ang nagbabantay


    tungkol sa kanyang pagbubuntis, pero w siyang natanggap na tulong. Sa kabng banda,


    pinagsasaktan pa siya ng mga kasamahan niya sa preso.


    Pinrotektahan ni Madeline ang kanyang tiyan at hinayaang tumama sa katawan niya ang kanng mga


    suntok.


    Sinabi ng lider ng kanng gang habang h-h ang buhok ni Madeline sabay singhal at sampal sa


    kanya. “Sinabihan kami ni Mr. Whitman na asikasuhin kang hayop ka. Sino naman ang nagsabing


    pwede mong apihin ang mahal niya?”


    Namig anghat ng dugo sa katawan ni Madeline. Ito ang ‘asikaso’ na ibibigay sa kanya ni Jeremy.


    Hindi niya na mawari pa ang kalupitan nglaki. Buntis siya, subalit patuloy siya nitong sinasaktan.


    Copyright by N?v/elDrama.Org.


    Bukod pa roon, sinabihan pa siya nitong ipg ang bata. Paano naman siya magkakapaki?


    Sa kanyang puso, mas mabuting mamatay nang si Madeline.


    Sumunod na araw, sinabi ni Madeline sa officer na nabugbog siya kagabi. Subalit, tinignanmang siya


    nito nang wng paki, “Ano bang sinasabi mo? Paano namang hindi namin mlaman ang mga


    gano’ng bagay?”


    m ni Madeline na wng kwenta ang magremo. Wng kahit sino ang kayangbanan si


    Jeremy sa Glendale.


    Mmig ang kanyang puso, at nawn na siya ng pag-asa sa madilim na kulungang iyon. Kahit


    Mbo na ang kanyang paningin, nala niya ang mga eksena sa kanyang memorya.


    Jeremy, sabi mo poprotektahan mo ako habambuhay.’


    Inisip ni Madeline na hindi na siya makakbas. Subalit, dwang araw ang makalipas, sinabi ng mga


    pulis na inalis ang kaso sa kanya, at pinapya na siya. Ganoon pa man, ang nagsasakdal ang siyang


    bah rito.


    Matapos lumabas sa kulungan, nakita niyang ky abo angngit; umun p.


    Habang h-h ang pagod niyang katawan. Paalis na sana si Madeline nang makita niyang naroroon


    si Daniel.


    Nagtaka siya. “Dan, bakit andito ka?”


    Ngumiti si Daniel nang banayad at saka siya pinagbuksan ng pinto. “Andito ako para sa iyo.”


    Nag-angan si Madeline dahil hindi siya naligo sa loob ng dwang araw. Madumi siya at mabaho;


    ayaw niyang madumihan ang kotse ni Daniel.


    “Pumasok ka na, Maddie. Ihahatid kita pauwi.” Nakikita ni Daniel ang pag-ala ni Madeline, pero w


    siyang pakim.


    Nagsim nang bumuhos ang n. Nang makarating s sa vi, pinasmatan siya ni Madeline.


    Pabas niya, narinig ni Madeline ang boses ni Daniel, “Hindi ba maganda ang trato sa iyo ni


    Jeremy?”


    Tumalikod si Madeline. “Hindi. Maayos naman siya sa akin. Smat, Dan. Alis na ako.”


    Tuluyan na siyang lumabas ng kotse sa pagmamadali at agad na dumiretso sa n.


    Agad-agad, nabasa si Madeline. Nang papasok na siya sa bahay, nagbukas ang pinto. Sunod, nakita


    niya ang elegante at tuwid na postura ni Jeremy sa harap niya.