Kabanata 16


    Natapos panoorin ni Jeremy ang video, at ngkomang ang ekspresyon ng kanyang mukha. “Saan


    mo ito nakuha?” Mmig ang boses niya.


    Para bang kalokohan ang naririnig ni Madeline. “Mahga pa ba kung saan ko ito nakuha? Hindi ba


    ang katotohanan ang dapat mong pagtuunan ng pansin.”


    “Ang katotohanan?” Inangat ni Jeremy ang kanyang ulo at dinelete ang video sa isang swipe ng


    kanyang kamay. Dinelete niya rin ang backup copy nito na nasa album ni Madeline.


    Gt na gt si Madeline sa mga kilos nito. Agad niyang kinuha ang kanyang cellphone. Subalit, huli


    na anghat. W ngman ang album niya.


    “Jeremy, bakit? Bakit mo iyon ginawa? Hindi mo ba m kung gaano karaming tao ang hinahamak ako


    ngayon? Iyanmang ang video na makapagpapatunay na w akong ginawang kasnan!”


    Naging emosyonal si Madeline.


    Subalit, napasinghalng si Jeremy. “Ano bang kinman ng pagiging inosente mo sa akin? Magiging


    maayos anghat basta masaya si Meredith.”


    Hindi makapagsalita si Madeline sa tanong ni Jeremy.


    W siyang paki sa pagiging inosente niya at sa buhay ni Madeline!


    Si Meredithmang ang gusto niya. Kaya kahit may masama itong gawin, ayosng.


    Dahil nga naman mahal niya ito. Nabubg siya ng pagmamahal; masyado niya itong iniibig para


    magkaroon ng prinsipyo.


    Sa isang bi, napakalma si Madeline. Nang tignan niya anglaking nasa harap niya, tutulo na sana


    ang luha niya. “Jeremy, ayosng ba sa iyo kung mamatay ako dahil sa ginagawa nng


    cyberbullying?”


    Hindi inangat ni Jeremy ang kanyang ulo. “Mamamatay ka ba?”


    Mmig ang kanyang sagot. T ba isa itong kutsilyo na tumusok sa puso niya. Bawat pulgadang


    bumabaon sa kanya, kumakt ang sakit sa katawan ni Madeline.


    Kinuyom niya ang kanyang kamao. Nabo ang gwapong mukha nito dahil sa luha niya. “Jeremy,


    sana ganyan ka pa rin hanggang sa araw na mangyari iyon.”


    Nang sabihin ito, umalis na si Madeline at hindi na lumingon pa. Tumulo ang luha sa kanyang mga


    mata nang wng tigil.


    Pwede naman niyang kalimutan ang pagmamahal na mayroon siya para salaking ito sa nakalipas na


    Umalis si Madeline papbas ng gusali at nagsim pang umn. Nakatla siya at hindi napansing


    may kotseng pappit.


    “Screech!” Isang nakabibinging tunog ang maririnig nang tumigil ang sasakyan, inangat ni Madeline


    ang kanyang tingin. Subalit, mbo ang mata niya dahil sa n at luha. Gayundin, kita niya na may


    nahimatay na siya.


    …


    Nang magising si Madeline, gabi na.


    Tumingin siya at napagtanto niyang nasa isa siyang magandang apartment. Ganoon pa man, kakaiba


    ito.


    Sa pagkakataong napaupo siya, isang gwapo at magtangkad nalaki ang nakad sa pinto.


    Matapos itong tingnan nang ng segundo, hindi makapaniw si Madeline, “Dan?”


    Ngumiti nang banayad si Daniel Graham. “Matagal tayong hindi nagkita, Maddie.”


    Matagal na nga. Sim noong makagraduate si Daniel sa high school, hindi na siya nakita pa ni


    Madeline.


    “Pinakiusapan ko ang aking private doctor na tingnan ka ngayon. Sabi niya ayos kang,” inabutan ni


    Daniel si Madeline ng isang baso ng maligamgam na tubig habang nagsasalita.


    Ngumiti si Madeline na t ba humihingi ng pasensya. “Pasensya ka na, Dan. Tgang naab pa


    kita.”


    “Hindi naman ab. Ayosng anghat basta ayos ka,” nagbigay init sa puso ni Madeline ang sagot


    ni Dan/


    Subalit, nang mala niya ang sinabi ni Jeremy kanina, naramdaman niyang muli ang pagkawasak ng


    kanyang puso.


    Ito siguro ang bunga ng kanyang delusyunal at tagilid na pagmamahal.


    Gabi na at uuwi na si Madeline. Subalit, nagtake out pa si Daniel m sa isang five-star hotel. Punong-


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    puno ng pagkain ang buong mesa.


    Ayaw naman ni Madeline na masayang ang mabuting intensyon ni Daniel, kaya nanatili nang siya at


    sinamahan itong kumain. Pagkatapos ng hapunan, namilit si Daniel na ihatid si Madeline pauwi.


    Nang dumating ang kotse sa harap ng vi, sinabi ni Dan bi, “Sabi ng doktor ko, buntis ka raw. m


    ba ni Jeremy?”


    Napatigil si Madeline. Lumingon siya at nakita niyang nagliwanag ang gwapong mukha ni Daniel.


    Mabait at banayad ang mga mata nito.


    “m niya. Oo naman, m ng asawa kong buntis ako.” Nagpilit ng ngiti si Madeline at lumabas na sa


    kotse. “Smat, Dan. Sa susunod ibibili kita ng hapunan.”


    Tumango si Daniel at ngumiti. “Hihintayin ko ang tawag mo, Maddie.”


    “Sige.” Ngumiti si Maddie at kumaway. Tumalikod na siya pagkatapos tignan na umalis ang kotse ni


    Daniel.


    Sa pagkakataong pumasok siya ng bahay, isang mmig na kamay ang agad na humatak sa kanya.


    Hindi ito nakita ni Madeline, at tumama ang ilong niya sa dibdib nglaking ito. Sa sumunod na


    pagkakataon, narinig niya ang boses ni Jeremy sa itaas ng kanyang ulo. “Madeline, mas w ka pang


    kwenta sa inaak ko.”