Nagkatinginan kaming bi ni Shai pero nauna akong nagbaba ng tingin at inubos ang natitirang pagkain sa to at mabilis ng tumayo. Ngay ko ang mga ginamit ko sababo at hinugasan na rin ito.


    "Babe napatawag ka" sagot nito sa kabng linya." Of course not, of course i miss you. " halos pabulong ng wika nito sa nobya.


    Hindi ko mapigng makinig sa usapan nng dwa habang nagsasabon ng to.


    "I I-- love you you too " mahinang nito kay Charlotte.


    Bi nang nanginig ang aking mga kamay sa aking narinig at dums ang hawak kong to na aking sinasabon at nabasag ito. Kasabay ng pagpatak ng dugo sa nahiwa kong daliri ay ang pagpatak ng luha sa aking mga mata. Hindi ko maramdaman ang hapdi ng sugat ngunit ramdam na ramdam ko ang sakit sa aking puso. Nanginginig ang kamay na itinapat ko ito sa gripo at hinugasan.


    "I have to go, i will call youter. " narinig kong wika nito sa kabng linya. at maya mayang ay lumapit na ito sa akin at agad na hinawakan ang nagdurugo kong daliri.


    "Shit, you''re bleeding, are you ok ?" Nag ala na tanong nito sa akin. Nanatili akong nakayuko at hindi makasagot dahil hm sa luha ang aking mga mata. " Ruth, look at me" sabi nito." Come, sit down first, kukuhang ako ng first aid kit " iniupo ako nito a upuang naroroon at mabilis itong umalis. ng saglitng ay nakabalik na rin ito d d ang kit.


    "Is it hurt?" tanong nito sa akin, tumango namang ako. Mahapdi pero hindi ko m kung ang daliri ko o ang puso ko ang mahapdi. Habang binabalot nito ang dailiri kong may sugat ay may pumatak na luha doon. Napatigil ito sa kanyang ginagawa. Napasinghot ako at agad na pinahid ang aking luha. Dahan dahan nitong iniangat ang aking mukha at agad na nagtama ang aming mga mata.


    Hindi ko maiwasang muling tumulo ang aking mga luha habang nakatitig sa kanyang mga mata. Nakikita ko dito ang pagmamahal na m kong kahit kan ay hindi para sa akin. Ang sakit ng aking puso na araw araw kong itinatago, ang lihim kong pagluha sa gabi at ang pag asang sana bng araw ay ako naman ang kanyang mahalin ay naipon na sa aking damdamin. Ang aking tahimik na pagluha ay nagkaroon ng mahinang tunog kasabay ng paggw ng aking mga balikat. Ayokong umiyak sa kanyang harapan pero hindi ko m kung bakit hindi ko ito kayang pign ngayon.


    "A - ang sa- sakit " humihikbi na wika ko dito. Ang sakit ng nararamdaman ko ngayon. Marahan nitong hinaplos ang aking pisngi na basang basa na ng aking mga luha.


    "Sshhh.., I''m sorry ok?" Sabi nito sa akin. Lalong akong napaiyak sa sinabi nito. m ba nito ang nararamdaman ko? Masuyo nitong hinalikan ang aking noo. Matagal ... matagal na animo ay pareho kami ng nararamdaman. Ako ang unang lumayo dito at dahan dahang tumayo.


    "Akyat na ako sa taas. " pam ko dito at nakad na ako pbas. Ang luha kong tumigil na kanina ay muli na namang lumabas. Ganon na ba karami ang sakit na naipon sa aking dibdib? Mabilis na akong umakyat at agad na dumiretso sa aking kwarto. Agad akong nahiga at doon ay tahimik na lumuha hanggang makatulog na ako.


    Kinabukasan ay hindi ako tinign ng dwa kong kaibigan. Hanggang ngayon ay bakas pa rin sa aking mga mata ang matagal kong pag iyak kahapon. Sinabi ko namang na nasugatan ako kahapon at takot ako sa dugo kaya umiyak ako ng umiyak. m kong hindi s kumbinsido pero hindi na s nagtanong pa.


    At katd nga ng sinabi ni Shai ay ako na ang naka assign sa paglilinis ng opisina nito. Binilisan ko nang upang hindi na kami magkita pa sa opisina nito. Sa hapon naman ay ganun din ang ginagawa ko. Pag Uwi naman sa bahay ay nauuna na kaagad akong kumain at agad ng pumapasok sa aking kwarto at di na lumbas pa.


    Hangga''t maaari ay layo ko muna ang sarili ko sa kanya. Paano kung kn ako hulog na hulog na dito ay saka naman hindi nito ako sasaluhin. Wagng sana magkakla pa kami ng nobya nito at baka hindi ko na kayanin


    Ngunit tga nga sigurong sinusubok ako ng pagmamahal ko dito, dahil nman ko nng na umalis ito ng bansa upang muling bisitahin si Charlotte. Hindi manng ito nagsabi na aalis p ito. Kasalukuyan akong kumakain mag isa ng hapunan ngpitan ako ni yaya lourdes.


    "Mlim yata ang iniisip mo Iha?" tanong nito sa akin at tumabi ito ng upo sa akin sa hapag kainan.Material ? of N?velDrama.Org.


    "Hindi naman po. Kumain na po ba kayo?" tanong ko din dito.


    "Si Shai ba?" muling tanong nito sa akin na ikinalingon ko dito.


    "Po?" Nagtatakang tanong ko dito.


    "Pasensya ka na iha, hindi ko m na mag asawa p kayo ni Shai. Ikinuwento ko pa sa iyo si Charlotte."


    "P- po ? Paano nyo po nman ?"


    "? Tumawag dito ang Mommy ni Shai at hinahanap ka, nabanggit nya sa akin na kasal p kayo at totoong mag asawa. Pero bakit pumayag ka na may nobya ang asawa mo? Ikaw ang may karapatan sa kanya". "Mahirap pong ipaliwanag. Hindi po ako ang mahal ni Shai "


    "Pero mahal mo, hindi ba?" napatingin ako dito.


    "Babae din ako Ruth, at nararamdaman ko na gusto mo sya. Bakit hindi mo ipaban? Bakit hindi nyo subukang maging tunay na mag asawa? " napailing iling ako sa tanong nito sa akin.


    "Mahirap pong ipaban ang pag ibig kong isang ang nakakapit. Hangga''t maaari po sana ay ayokong mappit ng husto kay Shai dahil baka po dumating ang panahon na hindi na ako makaahon pa. " sabi ko dito at bahagyang napayuko." Apat na taon ko na pong lihim na minamahal si Shai. Sim pa nung una ko syang makita sa picture. " malungkot kong kwento dito.


    Hinawakan nito ang dwa kong kamay bago nagsalita " Ikaw ang gumawa ng hakbang upang maayos ang inyong pagsasama. Kung kinakangan mo syang pagsilbihan at paibigin, gawin mo. Wng masama dahil mag asawa kayo." "Natatakot po ako yaya. Baka mabigong ako."


    "Hindi mo mlaman kung hindi mo susubukan. At ito ang pgi mong tatandaan iha, hindi ka totoong nagmamahal kung hindi ka nasasaktan. Ipaban mo kung ano ang sayo. At kapag m mong sobra na at hindi mo na kaya, pwede kang magpahinga, Pero wag kang susuko. " mahabang paliwanag nito sa akin.


    Hindi ko napansin na umiiyak na p ako. Ang tagal kong naghintay ng ganitong pagkakataon na may taong dadamay sa akin, na may taong nakakaintindi sa akin. Nakangiti akong niyakap ni yaya at doon sa kanyang balikat ay tahimik akong umiyak.