Aleighn''s POV
"Why did you bring you''re son in my house without my permission?!" galit niyang bulyaw sa akin ng makarating kami dito sa kusina
Nakayukong ako at hindi siya tinitignan, m ko naman na magagalit siya, dahil masyado siyang masn sa pagdating sa ibang mga bagay
"Pasensya na sir, w kasing mag aga sakanya ngayong araw kaya ho sinama ko na" sagot ko habang naka tingin sakanya ng direkta sa mga mata niyang w manng emosyon "Prepare my lunch kakain ako sa may garden, and make it past!" utos niya saka nag martsa pa alis ng kusina
Agad ko naman na sinunod ang utos niya, naghanda ako ng makaka kain niya para sa tanghalian. Adobong manok nag naisip kong iluto dahil isa iyon sa m kong madaling maluto. Nang matapos na akong magluto ngay kohat ang kanin, m, juice at tubig sa isang tray at nagtungo na nga sa garden
Napansin ko ang anak kong tahimikng na nakaupo habang tinitignan ang masungit kong amo habang naka ngiti
"Mama tulong kita?" tanong ng anak ko ng madaanan ko siya
"Kaya na ito ni Mama, seat down kang dyan okay" nakangiti kong sambit saka tuluyang nag tungo sa pwesto ni sir Craige na masama ang tingin sa akin
"Boss amo eto na po ang tanghalian ninyo" untag ko ng makpit sakanya at mapag ang pagkain
"What did you call me?!" kunot noong tanong niyan
"Boss amo" sagot ko
"Are you trying to annoy me Ali?!" inis na tanong niya pa rin as usual
Hindi na nagbago ang tawag niya sa akin na Ali, hindi ko nng tinama pa ang pangn na itinawag niya sa akin, baka ma beast mode palo siya
"No sir, amo ko naman tga kayo kaya iyon po ang tawag ko sayo" untag ko para mas sumimangot pa siyaContentt bel0ngs to N0ve/lDra/ma.O(r)g!
Nang magsabog ata ang diyos ng sama ng loob naka tihaya etong tao na ito sa lupa, kaya sambot na sambot niyahat dahn paraging naka simangot
"May ipag uutos ka pa ba sir Craige?" tanong ko ng mapansin na mag uumpisa na siyang kumain
Pasmat ako na kahit nuknukan ng sungit ang tao na ito ay, never siyang nag remo sa pagkain na inihahanda ko para sakanya
"Kung w na sir papa kainin kong din po ang anak ko, kung ayosng sainyo?" tanong ko
Lagpas na sa oras ang tanghalian ni Ravi at hindi ko namyan iyon dahil sa pagta trabaho ko
"Go" maikli niyang sagot ng hindi naka tingin sa akin, kaya naman agad akong lumapit sa anak ko at kinuha ang isang bag na d pa namin kanina kungbsaan nalaman ng pagkain ni Ravi Ipinag balot kami ni Aling Choleng ng pananghalian kanina bago kami naghiwa hiwy, sinabi kong huwag na at ako ng bah sa pagkain namin pero ayaw niyang pumayag kaya naman tinanggap ko na Sobrang suwerte kong sa taong gaya ni aling Choleng, dahil hindi niya ako pinababayaan,lo na ang anak kong si Ravi at handang handanpa siyang tumulong ng wng kapalit na hinihingi "Nak sorryte na ang kain mo, na busy kasi ang Mama" untag ko sa anak ko ng makpit sa mesa niya kung saan ng hakbangng ang pagitan kay sir Craige
"Okayng po, pinakain mo naman ako kanina Mama" sagot ng anak ko
"Hindi ba naiinip ang anak ko dito?" tanong ko sakanya sabaypag ng pagkain sa harapan
"Hindi po pero parang sad dito Mama, kasi hindi po nag smile ang boss mo" naka nguso niyang sambit habang sa pwesto ni sir Craige naka baling ang tingin
Hindi ko akin na may ganoong obserbasyon ang anak ko sa bahay na ito, kaya naman ng marinig ko ang sinabi niya agad kong nilingon si sir Craige na masama ang tingin sa gawi namin
Just a heads up: is the only ce to read theplete version of this book for free. Don''t miss out on the next chapter-visit us now and continue your journey!
May pag aalingan akong ngumiti sakanya bago bumaling ulit sa anak ko
"Hindi anak masaya naman dito, kayang w kasi masyadong tao kaya parang sad" sambit
"Pero bakit parang masungit si boss Mama?" dagdag na tanong pa ng anak ko
Eto ang mahirap sa bata, sa totoonglo na sa anak ko, hanggat may maitatanong ay itatanong niya, minsan ay nauubusan na ako ng maisasagot kaya ako nng ang hihinto.
Kapag napansin niyang hindi na ako sumagot sa huling tanong niya, natahimik na siya saka ibabaling ang atensyon sa iba, na siyang ginawa naman niya ngayon
Pansin ko rin kasi ang masamang tingin sa amin ni sir Craige kaya sinikap kong maiba ang sinasabi ng anak ko
Tahimikng siyang kumain hanggang sa natapos siya, m kasi ng anak ko kapag oras ng kain dapat ay hindi daldal ng daldal. Nang matapos matapos siya niligpit ko ang pinag kainan niya saka ibinalik ang mg lunch box sa bag "Mama hindi ka po kumain?" tanong ni Ravi pag tapos uminom ng tubig
"Busog pa si Mama, halika na punasan ko yung likod mo" sambit ko sabay kuha ng pamunas para sakanya
Napansin ko namang tapos na kumain si sir Craige pero ab pa sa pag gamit ng telepono, kaya hindi ko muna npitan
Pinalitan ko muna ng damit si Ravi saka ngyan ng pulbos ang katawan para maging presko ang pakiramdam niya
"Nomnom time na p anak" sabi ko matapos kong ayusin ang buhok niya
Nomnom ang tawag namin mag ina sa mga gamot niya, si Ravi ang naka isip noon para naman daw hindi nakaka sawa na gamot angging naririnig niya
Nakaka tuwa rin ang anak ko dahil sa bata niyang edad nagagawa niyang maging matatag,lo na para sa sarili niya
Just a heads up: is the only ce to read theplete version of this book for free. Don''t miss out on the next chapter-visit us now and continue your journey!
Agad naman niyang ininom ang gamot na inabot ko na nakgay sa medicine cup niya
"What was that for?!" tanong ni sir Craige na hindi ko namyang nasa tabi ko na p "Gamot po sir" sagot ko naman
"Hello po" bati sakanya ni Ravi na may kasama pang pag kaway, pero hindi niya pinansin "Pakiligpit ng kinainan ko!" sabi niya sabay talikod sa amin
Iniwan ko si Ravi niya sa pwesto niya saka ulit ako nagpa tuloy sa mga trabaho ko
Natapos ko ang mga trabaho ko ng hindi na namyan ang orad, nag ala ako sa anak ko dahil baka nakatulog na sa upuan, kaya naman dali dali akong nag punta sa kuwarto ni sir Craige para magpa m ng umuwi tutal ay oras na din naman ng pag uwi ko
Akmang kakatok ako sa pintuan ng kuwarto niya ng bi siyang lumabas
Sinamaan niyang ako ng tingin ng mamataan akong nakatayo sa harapan niya
"Uuwi na po kami sir, gusto kong mag thank you dahil hindi ka nagalit na nadito ang anak ko" nakangiti kong sambit
"You''re a single mother of a sick child what a life, go home and leave my house now!" pasigaw niya sabi habang naka pamulsa pa
Nakaramdam ako ng inis sa sinabi niya pero hindi ko nng pinansin pa, pagod ako sa kaka linis halos araw araw ng bahay niyang boring kaya w akong panahon na patn ang masangsang niyang ugali
Basta kong siya tinalikuran ng wng sinasabi kahit ano, wng sino man ang pwedeng mag kuwestiyon sa pagkakaroon ko ng anak na may sakitlo''t kungbw namang ambag sa buhay ko at sa anak ko Anong seng tao kaya siya at hindi niya na iisip na panget ang mga lumbas na salita m sa bibig niya