.


    CHIHIRO


    NAKAYA kong mapyo kay Aki-san at nakahanap ng disenteng trabaho at sa hindi pagmamayabang pero may konti na akong naipon para sa magiging anak namin.


    Excited na ako sa ideya na magkakaroon na kami ng anak pero may parte pa rin ng kalooban ko ang natatakot. Bukod sa hindi pa kami mates, hanggang ngayon ay hindi pa rin lubos na sigurado si Aki-san sa nararamdaman niya para sa ''kin. Naiintindihan ko na baka natatakotng siya na hindi magiging maganda o positibo ang klabasan ng rsiyon namin kaya naman ganoon namang siya ka-undecided.


    Mahal ko si Aki-san, sobra. At handa akong gawin anghat mapatunayan komang iyon sa kanya. Kahit magmukha pa akong tanga sa harap ng maraming tao ay tatanggapin ko kung iyonng ang tanging paraan para mapagaan ko ang loob niya at tuluyan na niyang ipagkatiw sa akin ang kanyang puso. Laking pasasmat ko nga dahil nakaagapay sa akin ang mga magng ko.


    Strikto si Tou-chan pero m kong ginagawa niyang ito dahil minsan na sng nawn ng isang anak at masakit para sa kan ang pagkaw ni Chiromi noon. Si Kaa-chan naman ayging nakalay sa akin at sinusuportahan ako sahat ng nagiging desisyon ko sa buhay; tama man o mali. Napakasuwerte ko tga na s ang mga magng ko at pinki n ako na hindi madaling sumuko. "Hanamichi-kun, pakilipat naman ng mga kahon na ito sa stock room," bing tawag sa akin ng isa sa mga katrabaho ko.


    Natanggap ako bng isang construction worker. Mki ang building na kangang tapusin at ng buwan ang kontrata na kanng binigay sa amin. Bk ng may-ari na magtayo ng isang panibagong hotel branch. Ang nakakalungkot ngang ay myo ito sa amin kaya kinakangan kong manirahan muna dito pansamant para makatipid ako sa gastusin sa pagbibiyahe.


    Pinam ko ito nang maaga kay Tou-chan at Kaa-chan pero inilihim ko kay Aki-san. m kong masama ang ginawa kong iyon pero batid ko ring kapag sinabi ko sa kanya, hindi ko magagawang umalis sa itinakdang araw. Sa mga sandaling ito, baka may hinanakit na sa ''kin si Aki-san.


    Tumatawag ako sa kan bago ako matulog sa gabi. Maayos naman ang kgayan ni Aki-san at sa bahay pa rin ng mga magng ko siya nakatira. Bubukod nang kami kapag dumating na ang sanggol. Masn din ang pagbubuntis ni Aki- san kaya hindi siya maaaring iwanang mag-isa.


    "Hanamichi-kun, pakisabay na rin ang isang ''to," pahabol na sabi naman isa pang kasamahan kong construction worker at inabot sa akin ang isang maliit na kahon. "Pasensiya ka na, ha?" pagpapaumanhin pa niya.


    Nangiti naman ako ng mwak. "Ayosng, Haneda-san!" tugon ko salaking tinawag kong Haneda-san. Isa siyang middle-aged Beta at mayroon itong pamilya. Siya ang tumulong sa aking makapasok sa trabahong ito kaya mki ang utang na loob ko sa kanya.


    Matapos kong dalhin ang mga kahon sa stock room at naitago ang mga ito nang maayos ay kaagad din akong bumalik sabas upang tumulong naman sa pag-stack ng mga hollow blocks. Sobrang nakakapagod ang buong araw na pagbababad sa araw. Minsan naman ay man kaya w gaanong natatapos na gawain. Balita ko ay napakki ng nasabing hotel branch kaya marami rin ang nabigyan ng oportunidad na makahanap ng pansamantng hanap-buhay, kagaya ko namang. Hindi ako likas na mam sa construction pero madaling naman matutunan ang simpleng pagmamasa ng semento at mayamayang pagtulong sa pagbubuhat ng mabibigat na bagay. Para saan pa na mki ang katawan ko kung ''di ko rinng magagamit?


    "Hanamichi-kun, mpitng ba dito ang tirahan mo?" bing tanong sa akin ni Haneda-san nang makabalik na ako galing sa stock room.


    "Eh? Um... medyo," nahihiya ko namang tugon.


    "Pasensiya na sa tanong," pagpapaumanhin nito nang mapansin ang pagkang ko na mabilis ko namang itinanggi.


    "Ayosng, Haneda-san!" pagsisiguro ko. "Ang totoo niyan, maayos naman ang boarding house na nahanap pero hindi ko maiwasang mangul sa amin," pag-aamin ko kasabay ng pagkalungkot ng aking mukha. "May mate ka bang naghihintay sa pagbalik mo?" nakangiti niyang hinuha bago binuhos ang isang sako ng powder cement sa maliit na mixer.


    Napabuntonghininga naman ako. "Sana nga po ay ganoon, Haneda-san," matalinghaga kong sagot kaya napasimangot anglaki sa sinabi ko.


    "Ano''ng ibig mong sabihin?" aniya.


    Hinaluan ko naman ng tubig ang sementong ngay niya sa mixer bago nagsalita, "Magkakaanak na po kami ng minamahal ko pero hindi pa kami mates," siwt ko sa aking kaharap na ikinagt niya. "Isa po siyang Alpha at isa naman akong Omega. Hindi po namin inasahan na may mabubuo kami. Komplikado anghat pero handa akong gawin ang kahit na ano para sa taong ito."


    Narinig kong napalunok si Haneda-san. "Ang buong ak ko ay isa kang Alpha. Pero hindi ko sinasabing nakakadismaya na isa kang Omega, ha?" aniya bago nagpatuloy. "Kung gano''n, mas mabuti kung maging mas maingat ka, Hanamichi- kun. Kahit na Beta ang karamihan sa mga nandito ay maaaring may isang Alpha pa rin ang nagpapanggap na isang low ss at baka masaktuhan na makaharap mo s habang nasa heat ka," payo niya. Nakikita ko si Tou-chan sa kanya, sa totoong.


    "Maraming smat po sa pag-ala, Haneda-san," nakangiti kong ani at sinimng haluin nang bahagya ang semento at tubig. "Mahal na mahal ko po ang Alpha na sinasabi ko pero sa ngayon, hindi pa ako ganoon kasigurado kung mahal niya din ako."


    T naging interesado naman si Haneda-san at pinandtan ito ng mga mata. "ng taon ka na ba, Hanamichi-kun?" usisa niya.


    "Eh? Twenty-two po," tapat ko namang pakli.


    "Kaedad mo rin ba ang Alpha na sinasabi mo?" tanong niya.


    "Thirty-two po si Aki-san!" proud kong turan habang nakangiti ng mpad.


    Naki na namang muli ang kanyang mga mata pero pinilit niyang itago iyon bago tumikhim. "Sa pagkakam ko ay rare case na kayang buntisin ng isang Omega ang isang Alpha. Kung magiging matagumpay naman, masn daw ang pagbubuntis ng nasabing Alpha," aniya Haneda-san at nagsim akong kabahan.


    Bukod sa stress nitong unang buwan ng pagdadng-tao ni Aki-san, mads din ang mood swings niya at sunud-sunod din ang naging problema niya sa personal niyang buhay at maging ang pagtira namin sa bahay ng mga magng ko ay nakaapekto din. Hinding iyon. Mki din ang posibilidad na nape-pressure siya ngayon dahil kangan na niyang magdesisyon kung magiging mates ba kami o hindi kapag nakapanganak na siya.


    [Bakit hindi ko na-realize kaagad? Kaya naman p hindi niya magawang maamin sa amin kung ano ang totoo niyang nararamdaman ay dahil parang napipilitanmang siya dahil sa kasalukuyan naming sitwasyon,] sa isip-isip ko habang patuloy sa paghahalo ng semento. Hindi ko na namyang sumobra na p ang nagay kong tubig kaya kaagad din akong nag-panic.


    "Ah! Pasensiya na, Haneda-san!" mariin kong pagpapaumanhin.


    "Ayosng, Hanamichi-kun," ani Haneda-san. "Dadagdagan ko nang ng kaunting semento ''yan. Mabuti pa ay magpahinga ka muna saglit. Kanina ka pakad nangkad."


    .


    .


    Sinunod ko namang ang kanyang payo at pumunta ako sa hindi gaanong matao na parte ng site. Dito ay naupo ako sa isang bakanteng sulok at napabuntonghininga ng mlim. May upuan naman hindi kyuan m dito sa kinatatayuan ko pero mas pinili kong tumungko. Miss na miss ko na si Aki-san. Sabik na akong makasama siya ulit at marinig ang kanyang boses. Kung ako ang masusunod, hindi ako magdadwang-isip na umuwi sa amin ngayon din pero may inaasahan na kaming responsibilidad at hindi maaaring maging carefree nang ako panghabang-buhay.


    [Sorry tga kung naipadama ko na parang iniwan kita, Aki-san,] ani ko sa aking isipan at napabuntonghininga ulit.


    "Aki-san, miss na kita!" sigaw ko sa kawn at naluha nang bahagya.


    ng sandali pa ay may narinig akong kaluskos. Tunog ng isang taong nalakad ang ingay na nililikha nito. Napalingon sa aking paligid - wng tao. Naalerto ako bi at hinintay na maw ang nalakad pero naki ang mga mata ko nang pappit sa direksiyon ko ang nagmamay-ari ng mga yabag ng paa. Sinimn akong pagpawisan. ng araw na akong lumgi dito pero ni minsan ay wng ibang tao ang napunta.


    [Hindi kaya ang foreman namin ang papunta rito?!] Kabado kong wari sa isipan. Baka akin niya ay tumatakas ako sa oras ng trabaho!


    Nagmadali akong tumayo at akmang tatakbo na sana pabalik sa site namin nang saktong nagkasalubong kami ng isanglaki. Nakasuot siya ng itim na tuxedo. Nakaayos ang may kakapn niyang buhok at mukha siyang businessman tingnan.


    "Ah," mahinang pakli ko kasabay ng paninigas ko sa aking kinatatayuan. Katapusan ko na ito!


    "Who are you?" tanong nglaki at saka kong natitigan nang husto ang kanyang mukha. Parang may kamukha siya na kakla ko pero hindi ko mala kung sino.


    Napalunok naman ako bago tumayo ng maayos at magng ngunit kabado na sumagot, "Hanamichi-kun... desu. Isa ako sa mga bagong hired na temporary construction worker... s-sir."


    Napatitig siya sa akin. Sinuri niya ang aking kabuuan. Para akong maiihi sa sobrang takot at kaba dahil ayoko pang matanggal sa trabaho. "Ano''ng ginagawa mo rito? Shouldn''t you be working?" usisa niya.


    Mabilis naman akong napayuko sa sobrang hiya at pagsisisi na naisipan ko pang pumunta rito. "Paumanhin po! Hindi po ako tumatakas sa trabaho! Babalik na po ako, sir!"


    Napasimangot naman siya. "Why are you shouting? And I''m not using you either so why act so guilty?"


    "Patawad po, sir!" pasigaw kong pagpapaumanhin ulit. Napakatanga ko tga!


    "Never mind. You can go back now," sabi nito at nakang hingi rin ako ng paumanhin bago kumaripas ng takbo.


    [Ah, Chihiro! Napakki mong tanga! Oras ng trabaho pero heto ka at kung saan-saan napapadpad ang isipan mo! Umayos ka para kay Aki-san!] Halos naiiyak kong sinuway ang aking sarili habang tumatakbo ako pabalik ng site. Nagtaka si Haneda-san sa mabilis at bian kong pagsulpot. Ito kasi mismo ang nagsabing magpahinga muna ako saglit pero hindi manng tumagal ng limang minuto ang pagkaw ko at heto ako ngayon t maslong nadagdagan ang problema.


    "May problema ba, Hanamichi-kun?" kamusta ng matanda sa akin. Kasalukuyan pa itong naghahalo ng semento at tubig.


    Hinihingal naman akong napasagot, "P-pasensiya na, Haneda-san. May nakakita k-kasi sa ''kin at baka akin niyang w akong ginagawa kaya bumalik nang ako," pagpapaliwanag ko.


    "At sino namang nakakita sa ''yo? Sa inaasal mo ngayon para kang nakakita ng multo," aniya sa sobrang pagkamangha habang nagpupunas siya ng pawis sa kanyang noo gamit ang braso niya na may mantsa ng semento na nahaluan na ng tubig pero hindi iyon naging ab sa kanya.


    Napabuntonghininga naman ako. "Hindi ko po kla. Nakasuot siya ng itim na tuxedo at mukha siyang yayamanin," pagkukuwento ko.


    "Tuxedo? Mkas ba ang kanyang dating?" usisa nito na htang naintriga.


    Tumango naman ako bng pagsang-ayon. "Opo."


    Napakamot si Haneda-san sa kanyang batok bago napa-tsk sa pagkadismaya. "Mukhang si Shimada-san yata ang nakita mo." "Shimada-san?" pag-uulit ko sabay napakunot ang noo.


    [Kamag-anak kaya siya ni Kazuki-san?] Sa isip-isip ko pero kung titingnang mabuti, mki nga ang pagkakahawig nng dwa. Tumango si Haneda-san. "Marahil. Bakit, kla mo?"


    Mabilis akong umiling ng maraming beses. "H-hindi po. Pero pamilyarng sa akin ang apelyido niya," giit ko.


    Napahkhak naman si Haneda-san. "Sa bagay," aniya bago nagpatuloy, "kla ang mga Shimada sa pag-aari ng mga magarbong hotel sa lugar na ito. Kung parehong tao itong nakita mo at tinutukoy ko, wng duda na si Shimada Kazunari-san ang nakaengkuwentro mo kanina. Siya ang may-ari nitong ipapatayong bagong hotel."


    Naki ang mga mata ko at napanganga sabis na pagkamangha. "Matatanggal na po ba ako sa trabaho, Haneda-san?" halos naiiyak kong tanong na nagpatawalo sa aking kausap. "Hanamichi-kun, rx kang," tumatawa nitong pagpapakalma sa ''kin.


    Napakaliit nga ng mundo, ''ika n. Sino''ng mag-aak na sa ganitong paraan ko p unang makikla ang may-ari nitong pinapatayong hotel? Kung siya nga ang tinutukoy ni Haneda-san, ano kaya ang sadya niya rito sa site? [Marahil ay personal niyang inam kung tuloy-tuloy ang trabaho ng mga na-hire nng construction workers,lo na iyong mga baguhanng,] wari ko sa isipan at minabuti nang na tapusin ang naudlot kong gawain kanina.


    Pagsapit ng hapon ay kani-kaniyang nagsiuwian ang mga trabahante.


    "Hanamichi-kun, w ka bang ibangkad ngayong gabi?" tanong ni Haneda-san sa akin.


    Maang akong napailing bago sumagot, "W-w naman po," magng kong wika.


    "Gusto mo bang sumama? Mag-iinuman daw s at dahil isa ka sa mga baguhan, ililibre ka namin," derasiyon nito na sinundan kaagad niya ng pagak na tawa.


    Just a heads up:  is the only ce to read theplete version of this book for free. Don''t miss out on the next chapter-visit us now and continue your journey! Napalunok naman ako sa narinig. "Pero, Haneda-san... hindi po ako umiinom," nahihiyang amin ko.


    Pinandtan ng mga mata ang kaharap ko. "Gano''n ba? Sayang naman. Sige, ingat ka sa pag-uwi. Sabihan mong ako kung gusto mo ng makakausap o makakasama sa pamamasyal dito. m na m ko ang lugar dahil dito ako lumaki,” ani Haneda-san nang nakangiti.


    Nangiti rin ako bng pagsang-ayon. "Maraming smat po, Haneda-san. Ingat din po kayo," pam ko sa kanya bago siya tuluyang umalis.Original from N?velDrama.Org.


    Miss na miss ko na si Aki-san. Pero dahil gusto ko siyang bigyan ng oras para sa kanyang sarili at panahon na pag-isipan anghat, tinitiniis ko ngayon ang mapyo sa kanya. m ng mga magng ko ang tungkol dito at maging s ay aminado na kangan namin ng sari-sariling distansiya upang hindi namin pagsisihan ang mga magiging desisyon namin sa hinaharap. Simpleng naman ang nais ko para kay Aki-san maliban sa mahalin siya ang makita siyang masaya. Akmanglakad na sana ako pauwi nang bing nakaramdam ako ng palamig sa buo kong katawan na sinundan kaagad ng pag-iinit na hindi ko maipaliwanag. Nagsim akong mahirapang huminga at halos umikot ang paningin ko sa buong paligid kaya naman napahinto ako at bahagyang napaluhod sa isa kong tuhod.


    "Bakit ako bing dinw ng heat?" tanong ko sa ''king sarili at kinapa ang d kong bag upang hanapin ang suppressants ko pero napasinghap ako nang w akong mahanap.


    [Lagi akong may dng suppressants kahit saan ako magpunta. Maingat ako sahat ng oras pero ngayonng nangyari ang ganito!] Naiiyak kong sisi sa isipan. Bakit ngayon pa kung kang nasa pampubliko akong lugar?! "Aki-san..." mahinang sambit ko namang sa pangn ng taong mahal ko habang mahigpit na hawak ang aking bag. Pagabi na at hindi ligtas ang manatili dito sa site. Kung nagkataon na may mapadaang Alpha dito, isang mking kamsan sa akin ''yon!


    Kahit na para akong mapapanawan ng ulirat ano mang segundo, pinilit ko pa ring tumayo upang maghanap ng ligtas na lugar para palipasin ang heat ko. Kapag nagpumilit akong umuwi sa ganitong sitwasiyon, wng duda na mamomolestiya ako nang w sa oras.


    Nagpunta ako sa lugar kung saan ako parating nagpapahinga kapag break time namin. Doon ako komportable at wng gaanong napapadpad doon. Pagkarating ko ay kaagad akong natumba paupo sa sahig. Hinihingal pa rin ako at hindi ko pa rin lubos na mawari ang nakapaligid sa akin. Kapag nagpatuloy ito, maaari na tga akong mawn ng my.


    "Aki-san... natatakot ako," sabi ko sa aking sarili kasabay ng pagpatak ng aking mga luha. Matagal na panahon ko nang hindi naranasan ang takot na ito. Magm noong nangyari ang insidenteng iyon ay binaon ko na rin sa limot anghat. Ngayon ay unti-unting nagbabalik sa aking isipan ang bangungot na nagdulot ng mking pagbabago sa buhay ko. Ayokong mag-isip nang ganito pero hindi ko maiwasan dahil myo ako sa mga taong nagpaparamdam sa akin na ligtas ako.


    Tatayo na sana ako para subukang humanap ng mas ligtas na lugar na maaari kong paglipasan ng gabi kung sakaling hindi kumalma itong heat ko pero napatigil ako sa aking kinatatayuan nang may maaninag akong hubog ng isang tao na nalakad pappit sa akin. Sobrang dilim dito kaya hindi ko siya mamukhaan at dagdagan pang hilung-hilo na ako. Tinangka kong tumakbo paalis pero nanginginig ang mga tuhod ko sa sobrang panghihina. May natitira pa naman akongkas upang depensahan ang sarili ko kung sakaling may gawing masama sa akin ang taong nakatayo na ngayon sa harap ko pero hindi ko m kung hanggang saan ko kayang protektahan ang aking sarili.


    "Why is an Omega like you roaming around here so freely?" aniya ng boses na pag-aari ng isanglaki. Pamilyar ang kanyang boses, parang narinig ko na kung saan.


    [Isa kayang Alpha ang isang ''to? Hindi ko maaninag ang kanyang mukha pero may naaamoy akong mahinang Alpha pheromones na nagmum sa kanya,] wari ko sa isipan habang panay ang hakbang ko paatras at bahagyang inalerto ang sarili ko sa maaaring gawin niyaban sa ''kin.


    "Layuan mo ''ko," mahina ngunit puno ng banta na taboy ko sa naturanglaki.


    Narinig ko siyang pagak na napatawa. "You''re obviously suffering pero may gana ka pang magkunwaring matapang?" t namamangha niyang turan. "Aren''t you the guy I saw earlier?" pahabol nitong saad na nagpadt ng mga mata ko sa gt.


    "Shimada-san?!" blas ko. Mas lumapit siya sa akin kaya naman unti-unti ko na ring naro ang kanyang buong anyo at hindi nga ako nagkamali. Siya anglaki kanina na nakita ko! "How did you know me?" tanong nito. Titig na titig siya sa akin. Naaamoy ko pa rin ang Alpha pheromones niya pero hindi siya nagpapakita ng mga senyales na apektado ito sa heat ko. "Nagbaka-sakaling po," magng kong tugon bago ako nagsimng mawn ng bnse. Matutumba na sana ako pero masuwerte akong nasalo nglaki.


    "Oops. Careful now," aniya at mahigpit akong inlayan. "You''re pretty heavy and big for an Omega. You kind of remind me of someone I know," halos pabulong nitong sabi pero hindi ko na binigyang tuon ang mga salita niya dahil ramdam ko nang bumibigay na nang tuluyan ang katawan ko.


    "Aki-san..." muli kong tawag sa pangn ng pinakamamahal ko bago ako nawn ng my.


    Narinig ko pa anglaki na sinubukan akong gisingin pero hindi na tga kaya ng katawan ko. Ngayonng ito nangyari sa akin. Mataas ang sexual arousal ko pero si Aki-san pa rin ang dinadaing ng puso ko. Ang tanging hiling ko namang ngayon ay matapos ang gabing ito na w akong pagsisisihan.


    [Natatakot ako... Aki-san,] ito ang huli kong naisip bago ako bumagsak sa sahig.