Sakas ng tahip ng puso ko ay halos marinig ko na ang pag kabog nito. Hindi ko m kung dahilng ba ''yon sa kinakabahan ako, dahil m kong mapapagalitan niya ako ngayon, o kung may iba pa mang rason ay hindi ako sigurado. Seryoso siyang nakamasid sa akin habang pappit ako sa inuupuan niya. Nang nasa harapan na ako ng pahabang couch ay dahan-dahan akong umupo sa pinakadulong bahagi no''n. Pakiramdam ko kasi maslong kakbog ng todo ang puso ko kapag masyado kaming magkpit. Hindi ko m kung bakit pero nakita ko ang pag taas ng isang ky niya at ang pag nguso niya. Nakagat ko na man ang loob ng aking pisngi dahil do''n.


    Hinihintay ko siyang magsalita pero dumaan na ang ng minuto ay w pa rin akong narinig sa kaniya. Matamanng siyang nakatitig sa akin kaya ako napalunok. Maslong kumbog ang puso ko dahil do''n. Ano kaya ang iniisip niya? Hindi niya naman ako e-fa-fire diba?


    Marahan kong pinakawn ang isang mlim na hininga bago nakad loob na magsalita.


    "A-ahm, sir, pasensya na po sa nagawa kong kapalpakan kahapon." Pasiuna kong hingi ng paumanhin sa kanya.


    Tahimikng siyang nakamasid sa akin, nakikinig.


    "Uhm... N-nman ko po na kakla n''yo po p ''yong guest kahapon, sir. Sorry po tga sa nagawa kong k-ka.. katangahan. Hindi ko man ''yon sinadya, pero m ko ring nagkamali pa rin ako at hindi iyon tama. W akong pwedeng masabi na tamang rason kaya pasensiya na po tga, Sir." Dagdag kong sabi.


    Bahagya akong napayuko. Hindi ko na makayanan ang intensidad ng titig niya. Hindi ko matukoy kong ano ang nasa isip niya. Pero dahil sa taman ng titig niya ay maslong itong nagpakaba sa akin.


    Napalunok ako nang marinig ko siyang napabuntong-hininga. Hinahanda ko na ang sarili ko, kung sakaling mapagalitan niya man ako. Para sa akin naman ay mas okay na ''yong pagalitan niya ako. Basta ba''t wag niyang ako tanggn ng trabaho.


    Mariin akong napapikit at w sa sariling napapailing. Please stop overthinking, Farrah! H''wag ka ngang OA jan. Unang kapalpakan mo pa naman iyon, e. So, impossible namang e fire ka niya agad!


    Naging mabuting employado rin naman ako kaya impossible ''yon. Pero, kakla niya ''yong guest, e. Paano na ''to? Huhuhu...


    "What happened?" Banayad niyang tanong sa kab ng mariin niyang titig. Ramdam na ramdam ko kasi iyon kahit hindi ko pa siya tignan.


    Lumunok ako. Hindi nakakatulong ang mga titig niya sa kanina ko pang nag huhurumintado na puso. Dahan-dahan akong lumingon sa aking kaliwa para maharap ko ulit siya.


    Ang mga magagandang mata niya ang nakasalubong ko. Ang kanyang mga titig ay sumisigaw na ang kanyang buong atensyon ay nasa akinmang. Parang nanunuyo anglamunan ko kaya napalunok muna ako bago nag salita ulit. “Uh... Ahm, k-kasi s-sir..." Nauutal ako dahil sa kaba. Hindi ko makayanang makipagtitigan sa kanya kaya ibinaling ko sa ibang direksyon ang aking mga mata. "Kasi, ano po, ahm.. ganito po ''yon, tinatawag na po p ako ni Ma''am kahapon, ''yong guest po, tapos di ko po siya narinig. K-kasi naka-" Naputol ang sasabihin ko nang mag salita siya.


    "Wait, stop..." Sabi niya kaya napatigil ako. Ibinaling ko ulit ang atensyon ko sa kanya. He shifted his seat. Kung kanina ay ang ulo niyang ang nakadirekta sa pwesto ko, ngayon naman ay pati ang mga tuhod niya na. Mabuti nang tga at dito ako umupo sa pinakadulong bahagi ng couch. At baka kung hindi ay mababangga na ako sa mahahaba niyang binti. "That''s not what I want to know, Farrah." Dagdag niya.


    "H-huh?" Maang ko namang tanong sa kanya. "Ahm, a-ano po p... s-sir?"


    "You know what, Farrah. Incidents like yesterday are just normal. May mga instances tga na hindi natin maiwasan ang magkamali kaya nangyayari ang mga ''yon. After all, we are just humans and we are not perfect, kaya tayo nagkakamali." Ang buong atensyon ko ay ando''n na sa kanya. Pero bakit parang w akong maintindihan sa sinasabi niya? Kinagat ko ang ibabangbi ko at naguguluhan pa ring nakatitig sa kanya. Ak ko ba ay gusto niyang nman kung ano ang nangyari no''n?


    "I know that you are going through something right now. Honestly, I badly want to know what is it. But..." He trailed off and I saw him swallow. "... but I would rather just choose not to ask you why because I respect your privacy." Mababa ang boses na wika niya. Ang mga mata niyang nakatitig sa akin ay lumam nang bi. Nakagat ko ang aking ibabangbi. Parang bi nang naw ang kaba na naramadaman ko kanina at napalitan iyon ng panibago na namang emosyon.


    Again, narinig ko na naman ang pagbuntong hininga ni Flynn. I shifted my seat and unconsciously yed with the hands that were on myp. Hindi ko m ang sasabihin ko o kung dapat ba akong sumagot sa kanya.


    "But, whatever might that be, I hope that you will be fine. And... if you perhaps need someone to go to, please, don''t hesitate toe to me. I am just always here for you. If you need someone to talk to or to hear you, I am just here, willing to be with you."


    Natign ako sa sinabi niya. Hindi ako makapaniwng napatitig sa magaganda niyang mata, na ngayon ay seryoso pa ring nakatingin sa''kin. Masaya at nagpapasmat ako sa mga sinabi niya. It was like he is offering himself to me. That he cares for me.


    Pero bakit parang pinipiga ang puso ko ngayon?


    Ito ba ay dahil nakokonsensya ako sa kanya? Dahil, kahit sa kab ng mga nasabi kong hindi maganda ng arawng ang nakalipas ay heto pa rin siya, nasa aking harapan at iniintindi ako?


    "Thank you, Flynn." Sinsero kong pasasmat sa kanya.


    Pagkatapos kong magpasmat ay umalis na ako do''n sa opisina niya. Pumasok na ulit ako sa restaurant para mag trabaho ulit. I tried so hard to stay focus at work. Ayaw ko nang pumalpak na naman kaya isinantabi ko na muna anghat ng nararamdaman ko habang nasa trabaho ako.


    "Hi, good afternoon! Wee to FN Lewis Restaurant." Nakangiting bati ko ng pagbuksan ko ng ss door ang mga guest na kararatongng. "Table for how many, ma''am?"


    "Table for 6 pax, please." Sagot naman ng guest.


    Nakangiti akong tumango at mabilis na tinanaw ang mesa kung saan s umupo. "Sure, ma''am. Please follow me..."


    Iginiya ko s sa pang anim na mesa. Nang makaupo na s ay agad ko sng binigyan ng tig-iisang menu namin dito sa restaurant. "Here is our menu, ma''am."


    "Thank you." Isa-isang sagot ng mga guest taga bigay ko ng menu.


    Medyo marami rin ang guest namin ngayon. Kaya ang mga kasamahan ko ay nasa kanng mga assigned station. Nakatayong ako sa gilid ng rectangr table habang hinintay ang aking mga guest na makapagbigay ng gusto nng e order.


    Hawak ko sa aking kaliwang kamay ang isang maliit kong note pad, habang sa kanan naman ay ang aking ballpen. A smile is stered on my face while I was patiently waiting for them.


    "Miss, here..." Tawag ng babaeng guest sa akin na mabilis kong binalingan. May itinuturo ito sa menu na tinignan ko rin. "I want a tter of this one, and this, and this..."


    Isint ko anghat ng orders n. Medyo marami rin iyon, dahil siguro ay anim din naman s.


    "So, I will just repeat your order ma''am. 1 Antipasto Large, 1 Crispy Chicken, 2 Linguinne Aglio Olio, 1 Chicken Parmesan Small, and 1 Medium-well Rib Eye." Inisa-isa ko ang mga sinabi niya para e confirm ang kanyang order. "Did I get your orders correctly, ma''am?"


    "Yes. Thank you."


    "How about for your drinks, ma''am?" Tanong ko ulit sa guest.


    "I will have a Pineapple juice." Sabat no''ng isang guest.


    "Mine is C Zero, please." Sagot naman no''ng isa. "And Ria will have a C Zero, too."


    "How about you two?" Tanong no''ng guest na sa tingin ko ay ang host n.


    "I want a mango juice, please. Thank you." Inilista kohat ng mga sinabi n.


    "Mine is pineapple and cucumber ssh, please." Sagot naman no''ng pang-limang babae.


    Umangat ang tingin ng guest host sa akin at ngumiti. "Mine would be pineapple juice as well. Thanks."


    "Okay, ma''am. So, it would be 2 pineapple juice, 1 mango juice, 1 pineapple and cucumber juice and 2 C Zero, right?"


    "Yes. Thank you..." Sagot ng guest at sumulyap sa namete ko. Pagbalik ng mga paningin niya sa akin ay nginitian niya ako. "Ms. Farrah."


    "You''re wee, ma''am. The serving time will take 25 to 30 minutes. Thank you!"


    Pagkatapos kong kompirmahin anghat ng mga orders n ay dumiretso na ako sa may dining counter. Nag ta-type na ako ng mga orders sa POS para lumabas na ang order ticket do''n sa kusina, nang may bing nagsalita sa aking likod. "Is everything going well?"


    Tanong ng boses na nasa aking likuran. Kahit hindi ko pa siya tignan m ko na kung sino ang nag mamay-ari no''n. Tinapos ko na muna ang pag ta-type ng mga orders para ma prepare na ito ng mga taga kusina, bago ko siya liningon. "Ahm, y-yes, sir. Okay naman pohat." Kinakabahang sagot ko.


    Sa pagkakam ko ay nasa kusina siya kanina. Bakit pa siya lumabas dito? Para siguradohing hindi ako pumalpak? O baka naman ay nag-o-overthink na naman ako?


    Tumango siya sa akin at sumagot. "Oh, okay. That''s good, then."


    "Ah, yes po. Excuse meng, sir. Bigyan kong po muna ng service water ang mga guests." Nag excuse na ako sa kanya.


    Ayaw kong ma distract na naman at mapabayaan ko ang trabaho ko. Ayaw kong pumalpak na naman,lo na at nandito pa naman siya. Ayaw ko nang mapahiya na naman sa kanya.


    Binalikan ko na ang mga guest ko at linagyan ang mga baso n ng service water. Hinding s ang pinaukan ko. Pati na rin ang ibang guest na naka upo sa assigned tables ko. Tinugunan ko anghat ng kanng mga pangangangan hanggang sa matapos ang shift ko.


    "Nicz, ihahatid pa rin kita sa inyo ah."


    Napabaling ako sa aking katabi dahil sa sinabi niya. Kumunot ang aking noo at tingnan ko siya. Tumaas-baba ang mga ky niya at may ngiti sa mgabi niya. Napaismid ako. Hanggang ngayon tga ay hindi ko pa rin mawari na ang isang Beau, na dati ay nakla ko noon bng isang masungit, ay ganito p kakulit ngayon. Napailing ako.


    "Nako! H''wag na, Beau. Marunong naman akong magmute noh!" Pagtatanggi ko sa alok niya. Ayaw ko namang maka estorbo noh.


    If you''re loving the book, nel5s.org is where the adventure continues. Join us for theplete experience-all for free. The next chapter is eagerly waiting for you!


    Sim kasi no''ng magkapareho na ang schedule namin ay pgi niya na akong hinahatid sa''min. Though, nagpapasmat naman ako sa offer niya dahil bukod sa naka save na ako ng pamasahe, feeling ko rin hindi na ako mag-isa tuwing umuuwi na ako. Paano ba kasi, parang nasanay na yata ako na pgi akong hinahatid ni Flynn dati.


    Napabuntong hininga ako ng sumagi na naman siya sa aking isipan.


    "Sige na, Nicz! Ayaw mo no''n kaka-save ka ng pamasahe?" Pangungulit niya pa.


    Nalakad na kami pbas ng restaurant. As usual dito kami sa likod dumaan.


    "Oo nga, Nicz! Para save kana sa pamasahe." Sabat naman ni Via na nagpataas ng ky ko. Kan pa ''to dumating sa likuran namin?


    "And... don''t you want to bond with me?" Dagdag naman ni Beau.


    Napailing nng ako at napa-irap. Ang kulit tga ng isang ''to!


    "Oo, sige na nga!" Pagpayag ko nang. Ang kulit eh!


    "Yesss!" Masayang wika ni Beau.


    "Beau... Ahm, ako... Pwede ba akong makisakay sa inyo?" Bing tanong ni Via na nagpatigil sa aming makad.


    Andito na kami sabas ng locker room. Ang ibang kasamahan namin ay dumadaan sa gilis namin papasok ng locker room. Hinarap namin si Via na kanina ay nasa likod namin.


    "Ahm, kung pwedeng naman. Hihi okayng din kung hindi pwede." Parang nahihiyang sabi niya.


    Tinignan kong si Beau. Hinihintay kong siya ang sumagit dahil siya naman ang may-ari ng sasakayan kaya dapat siya rin ang sumagot kay Via. Tumingin din pabalik si Beau sa akin na para bang nanghihingi siya ng pirmeso sa''kin. Napakunot ang noo ko.


    "Okayng ba, Nicz?" Tanong niya sa''kin.


    Maslong nalukot ang mukha ko. Bakit sa''kin niya tinatanong ''to?


    "Huh? Bakit ako ang tatanongin mo? Sasakyan mo naman ''yan! Ikaw ang may karapatang sumagot kay Via."


    "Ah, o-okayng. H''wag na lng." Nauutal na sagot ni Via.


    Mabilis akong napabaling ulit sa kanya. Namum ang mukha ni Via at kitang-kita sa pagmumukha niya ang pagkakapahiya.


    "Beau! sagutin mo na ang tanong ni Via!" Mariin ngunit halos pabulong kong sabi kay Beau.


    Nakatingin naman si Beau sa''kin na para bang nanghihinayang. Napaismid ako. Anong nangyayari sa isang ''to? Narinig ko siyang bumuntong-hininga ako lumingon kay Via.


    "Alright, it''s fine." Beau shrugged his shoulders. "You cane with us. Saan ba ang sa inyo?" Tanong niya kay Via.


    Nakita kong napakagatbi si Via at maslong nam ang kanyang pisngi. Kinikilig ba siya? Oh my gosh! Don''t tell me may gusto siya kay Beau?


    Well, hindi naman imposible na mayroong magkagusto kay Beau. He has the beauty inside and out. Mukhang siyang masungit sa una. Pero kapag makikla mo na siya personally, you can say na mabait at may pagka-makulit din ito. Sinagot ni Via si Beau at sinabi niya kung saan siya nakatira. Dumiretso na muna kami sa locker room. Mabilis akong nagbihis ng isang simpleng ky rosas na tee shirt at white shorts.


    "Via, tara na? Asan na si Beau?" Tanong ko kay Via ng makita ko siyang naka-upo sa may living area.


    Ando''n din ang ibang kasamahan namin naka-upo at may iba''t-ibang ginagawa. Lumingon si Via sa akin at sumagot.


    "Nasa locker niya pa ata, Nicz. Ahm, sure ka bang okayng na makisakay ako sa inyo?" Tanong ulit ni Via.


    "Kung ako ang tatanongin mo, ay oo and isasagot ko. Bakit naman hindi diba? At saka ang may-ari na mismo ng sasakyan ang um-oo kaya w ''yong problema." "Ahm.. Nicz, may itatanong sana ako sayo. Okayng ba?" Bing tanong ni Via. Umupo muna ako sa tabi niya habang hinihintay namin sa Beau. "Sure, ano ''yon?"


    If you''re loving the book, nel5s.org is where the adventure continues. Join us for theplete experience all for free. The next chapter is eagerly waiting for you! "Boyfriend mo ba si Beau?" Diretsong tanong niya.


    Nalukot ang mukha ko dahil do''n. "Huh? Hindi ko siya boyfriend ''no!" Agad kong sagot sa kay Via."Saan naman nanggaling ang tanong mong ''yan?"


    Sasagot na sana si Via ng bi nang akong tinawag ni Beau. Nakatayo na siya sa gilid namin ngayon.


    "Nicz, let''s go?" Tanong niya ng nasa harapan na namin siya.


    Tining ko siya at tinaguan. Liningon ko muna si Via sa tabi ko bago tumayo.


    "Tara na, Via." Pag-aaya ko sa kanya. Tumayo naman si Via kasabay ko.


    "Sure ba kayong okayng?" Nag-angan niyang tanong. "Baka kasi maka-istorbo ako sa inyong dwa." Nahihiyang dagdag niya.


    Mahina akong natawa. Mukhang nay gusto nga ata si Via.


    "It''s fine, Via. Let''s go." Sabi naman ni Beau sa kanya.


    Hinawakan ko ang kamay ni Via at kinuyog ko na siya pbas. Nakasunodng si Beau sa aming likod.


    "Crush mo si Beau ''no?" Bulong ko kay Via.


    Mabilis siyang napabaling sa akin at nalaki ang mga mata niya. Napangisi ako sa reaksyon niya.


    "Hoy, Nicz! Anong sabi mo? Hindi ah!" Mariing tanggi ni Via.


    Nginisian kong siya at inilingan. Hindi tatb sa akin ang pag tanggi niya ''no. Babae din ako, kaya m ko.


    Nang may maisip ako ay nilingon ko si Beau sa aming likuran. Nalakad na kami ngayon at pappit na kami sa parking lot.


    "Beau, halika nga rito!" Tawag ko sa kanya sabaykad pappit dito. Hinawakan ko ang kamay niya at kinuyog ko siya papunta kay Via.


    "Why?" Naguguluhang tanong ni Beau sa''kin.


    "W ka bang girlfriend, Beau?" Tanong ko sa kanya.


    Natign si Beau sa tanong ko. Tumaas ang isang ky niya, htang hindi inaasahan ang sinabi ko sa kanya. Kapagkuway bi nng itong napanguso na para bang nagpipigil na mangiti.


    "I don''t have a girlfriend. Why? Gusto mo ba?" Bulong ni Beau sa tenga ko.


    Lumaki ang mga mata ko. Ako naman ang natign ngayon. Hinding iyon dahil sa sinabi niya, pati na rin sa ginawa niya.


    Hin niya ako pappit sa kanya gamit ang kamay ko, na nakahawak sa kamay niya kanina. Nang dahil sa ginawa niya ay nagkadikit ang mga katawan naming dwa. Ang mga kamay niya ay nasa magkabng bewang ko, habang ako naman ay nakahawak sa may dibdib niya.


    Nalaki ang mga mata ko. Lalo na nang marinig ko ang pagtikhim ng kung sino sa likuran ni Beau.


    "Excuse me, you are both blocking the way."Upstodatee from Novel(D)ra/m/a.O(r)g


    Nanigas ako nang mapagtanto ko kung sino ang may-ari ng boses na ''yon. Kapagkuway mabilis kong itink si Beau at pumunta sa gilid para hindi namin maharangan ang daan. Pinandtan ko si Beau dahil sa ginawa niya. Pero ang gungong ay nginisianng ako!


    "Sorry, Sir." Nahihiyang hingi ko nang paumanhin kay Flynn.


    Hindi ako makatingin ng diretsu sa kanya, pero ramdam ko ang mariing titig niya.


    "It''s fine. Just don''t block the pathway next time." Mmig niyang sabi at umalis na.


    "Good bye, sir." Narinig kong pagbati ni Via sa kanya.


    "Good bye, Via. Mag-iingat ka sa pag-uwi." Malumanay niya namang sagot dito, na nagsanhi ng konting kirot sa puso ko.


    No. Hinding p ito konti, kasi mki p ang sakit na naidulot nito sa puso ko.


    To be continued...