Farrah Nich''s POV


    "Nich! Hello?! Are you there?"


    Napakurap-kurap ako nang makita ko si Beau na kumakaway sa harapan ko. Magkasalubong ang ky niya habang nakatingin sa''kin.


    "Ah, oo, sorry. Ahm, ano, may sinasabi ka ba?" nahihiya kong tanong sa kanya.


    Maslong nalukot ang mukha niya.


    "So, you''re really not listening, huh?" Usal niya at bumuntong-hininga. "You know what, nag-iba ka na tga. Kanina pa ako nagsasalita dito tapos hindi ka nga nakikinig tsk," napailing-iling na dagdag niya. "Huh?! Woi, hindi ah! Sorry na nga kasi. May iniisipng ako," pag-eexin ko naman sa kanya.


    "Ano ba kasi ang iniisip mo? Is that more important than enjoying this moment with me? Ngayon na ngang tayo nagkasabay ulit ng break time, tapos ganyan ka pa," parang nagtatampong wika niya.Upstodatee from Novel(D)ra/m/a.O(r)g


    Nakagat ko ang ibabangbi ko. Hindi ko naman m na napapatla na naman p ako dito.


    "W ''yon." Si Flynnng naman ang iniisip ko. "Ano nga yung sinabi mo?" Balik tanong ko sa kanya.


    Andito kami ngayon sa locker room, sa may dining table, kumakain. Katd ng sinabi niya, ngayonng ulit kami nagkasama habang breaktime namin. Same kasi kami ngayon ng schedule, closing kami pareho at 1 hourng ang break namin. "Nevermind." Umiling siya at kinuha ang kanyang kutsara. Pagkatapos ay sumandok siya sa kanin ko at linagyan niya rin ng pork humba na m naming dwa. Kahapon niya pa renequest na ''yan daw ang m na dalhin ko since magkakasabay nga daw kami ng break ngayon."Say, ahhh..." Sabi niya at iminuwestra sa akin na ibuka ko raw ang bibig ko.


    Napakurap-kurap ako pero sinunod ko rin naman siya. Ibinuka ko ang bibig ko at isinubo niya sa akin angman ng kutsara.


    "You better eat now. Baka nakakalimutan mo 1 hourng ang break natin," seryoso niyang wika at kumain na rin ng paborito niyang pork humba na d ko.


    Mahina kong nginuya ang pagkaing isinubo ni Beau sa akin. Sa totoong, kahapon pa ako wng ganang kumain. Magsisinungaling ako kung sasabihin kong hindi ko m ang rason kung bakit, kasi sa totoo ay m na m ko naman kung bakit ako nagkakaganito.


    Pagkatapos nong seryosong sinabi ni Flynn sa akin ay hindi na ako nakasagot. Hindi ko nga m kung ano ang gagawin ko pagkatapos no''n. m kong nasaktan ko siya sa sinabi ko. m kong na offend ko siya sa mga salitang lumabas sa bibig ko nang panahong ''yon. Ngunit, sa kab no''ng pangyayaring iyon, inaya pa rin ako ni Flynn na magsaya sa araw na pumunta kami sa kanng pribadong i.


    Inaya niya akong maligo sa dagat, inilibot niya ako sa magandang isng ''yon, naghanda siya ng pagkain namin at nagawa niya pa akong ihatid pauwi sa aming bahay.


    Hindi ko m kung umaaktong ba siya sa panahong ''yon o tgang ayaw niyang masira nang tuluyan ang araw na ''yon. Ngunit isang ang sigurado ako. m kong naging selfish ako. m kung napakamakasarili ng desisyon ko. Pero mali ba na mas piliin ko ang sa tingin ko''y tama at mas nakakabuti para sa sarili ko?


    Pero... iyon nga ba tga ang tama at mas nakakabuti para sa''kin? Tama nga ba tga ang naging desisyon ko?


    Ayaw kong naman masaktan na naman muli. Ayaw kong maranasan na naman ang mapagtaksn at mawasak.


    At mararanasan kong naman ''yon kapag may rsyon kami, diba? Dahil kapag may rsyon na kami, may karapatan na kami sa isa''t-isa. Hindi katd ngayon, na w kaming rsyon, na libre naming magagawa kung ano man ang gugustuhin namin.


    Hindi ba ay mas pabor pa nga ''yon sa kanya? Na w kamingbel? Para kapag may makita siyang mas maganda, mas sexy, at mas mapupusuan niya, edi w na siyang proproblemahin pa dahil w naman kaming rsyong dwa. Mas madali niyang gawin anghat ng gusto niya dahil w naman siyang responsiblidad at w siyang rsyon na dapat respetuhin. At ang mas pinaka-importante ay w siyang masasaktan, hindi niya ako masasaktan. Dahil w naman akong karapatang masaktan, diba? Dahil w naman kaming rsyon na dwa?


    Pero, bakit ba ganito ang nararamdaman ko? Bakit parang nasasaktan pa rin ako kahit na iyon na nga ang pinili ko para ingatan ang nararamdaman ko. Para mapign ko ang sakit, selos, dismaya athat ng hindi magagandang pakiramdam kapag nasa loob ka ng isang rsyon.


    Bakit ganito? Masyadong nakakalito!


    Idagdag mo pa ang hindi pagpapakita ni Flynn pagkatapos no''n ay maslong nagkakapagpabagabag sa akin. Dwang araw na ang lumipas kaya dwang araw na rin siyang hindi nasisyan.


    Hindi ko m kung sadyang busy ngang ba siya o sadyang ayaw na naman niya akong makita. Katdng nang dati. ''Yong panahon na linyuan niya ako at hindi siya nagpapakita sa akin dahil na offend ko siya. "Excuse me?! Miss are you listening?!"


    Naibalik ako sa reyalidad nang makita ko ang galit na pagmumukha ng isang babaeng customer.


    "Well, it''s obvious that you are not listening!" galit na dagdag ng guest naming babae. Nalukot na ang pagmumukha nito dahil sa galit.


    "Ah, s-sorry po Ma''am. W-what can I help you po?" mabilis kong hingi nang paumanhin sa kanya.


    "You know what? Nevermind! Kanina pa ako salita ng salita dito, pero you''re not listening to me! Saan ba ang manager n''yo dito ha? Siya ang kakausapin ko!" galit na wika niya at luminga-linga sa kabuuan ng restaurant. "Ma''am, sorry po tga..." paghihingi ko ulit na tawad sa guest.


    "No! I need your manager! You are not doing your job well!" galit na tgang singhal niya.


    "Excuse me, Ma''am, I am sorry to interrupt. I am Lina and I am the manager in charge here, do you have any problems po ba?" magng na sabat naman ni Ms. N.


    Napayuko nng ako sa kahihiyan. m kong nagkamali ako at nagsanhi ako ng eksena sa loob ng restaurant!


    "Well, yes Lina. This girl, your employee here..." sabi ng guest at tinuro ako gamit ang hintuturo niya. "Is not doing her job well! Kanina pa ako nagsasalita sa harapan niya but she''s not listening to me! It is so obvious na lumilipad ang isip niya habang nasa trabaho siya, which is so unprofessional and disappointing!" himutok niya pa.


    Nakagat ko nang ang ibabangbi ko. Tama nga naman ang sinabi niya. Masyado yata akong nalunod sa nararamdaman ko ngayon kaya hindi ako nakakapagtrabaho ng maayos.


    "Oh, I understand, Ma''am. And I am so sorry on her behalf. May I know what you want to have, ma''am? Or what are your concerns? So that we can make it up to you... " narinig kong hingi ng paumanhin ni Ma''am Lina sa babaeng guest. "Dapatng! I know the owner of this restaurant and his Mom is my best friend. I can directly tell her that you are not doing your job properly kaya pwede kitang ipatanggal dito!"


    "I am sorry po tga, Ma''am. Please, h''wag naman po..."


    Pagkatapos ng eksenang ginawa ko kanina ay nagpapasmat ako at nagawan ni Ma''am Lina nang paraan para mapakalma ang guest. Halos maiyak na ako kanina dahil kakla niya pa tga ang Mama ni Flynn. Natatakot ako na baka isumbong niya ako at tutuhanin niya ''yong sinabi niya. Hindi naman siguro ako tatanggalin ni Flynn sa trabaho ng ganon nang diba? Ito pa naman ang unang beses na pumalpak ako, e.


    "Hoy! Nicz, okay kang ba?" nagising na naman ako sa pag-iisip ng marinig ko si Via


    "Ah, oo. Okayng ako," sagot ko naman sa kanya habang tumatango.


    "H''wag mo na isipin ''yong guest kanina. Hindi naman tga maiiwasan ang mga gano''ng pangyayari." pampalubag loob ni Via.


    Nakagat ko ang ibabangbi ko at napabuntong-hininga."Oo nga, e. Okayng. Smat, ah? Una na muna ako sa inyo."


    Pagkatapos kong magpam kay Via at sa iba pa naming kasamahan ngayon dito sa locker room ay mabilis ko nang kinuha ang aking bag. Sa dwang araw na hindi ko na nakikita si Flynn, w na ring naghahatid sa akin pa-uwi kaya balik ako sa pagkomute.


    W namang problema iyon sa akin. Ang akinng ay nasanay na ata akong siya ang naghahatid sa akin pa-uwi. Pero ano pa bang ine-expect ko? Ako naman ay may kagagawan nito diba? Ako naman ang may gusto nito kaya dapatng na panindigan ko rin ''to! Mkas akong napabuntong hininga at napailing sa aking sarili.


    If you''re loving the book, nel5s.org is where the adventure continues. Join us for theplete experience-all for free. The next chapter is eagerly waiting for you!


    "Nich!!!" Papbas na ako ng locker room ng marinig ko ang pagtawag ni Beau sa akin.


    Liningon ko siya at binigyan ng nagtatanong na tingin. "Oh?"


    "Can I take you home?" tanong niya na nagpakunot ng aking noo. "I mean, to your home,” dagdag niya at tumawa.


    Napailing nng ako sumagot."H''wag na. Kaya ko namang umuwi mag-isa. Pero smat sa offer mo, a."


    "Please? Ngayon na ngang kita naayang ihatid sa inyo, e. Tapos, tatanggihan mo pa?" Pagpupumilit niya pa.


    Napaisip naman ako. Mabuti nga siguro kong magpahatid nang ako kay Beau ngayon. Baka kasi maulit na naman iyong nagyari kagabi. Paano ba kasi, pati ba naman kahapon sa jeep ay nalunod ako sa kakaisip. Kung hindi pa nagtanong ang konduktor kung w bang bababa sa lugar kung saan ako dapat bababa, ay mmang lumagpas na ako kagabi.


    At saka na miss ko na rin ang makasama si Beau kaya mabuti na rin sigurong e ept ko ang offer niya.


    "Okay, mapilit ka, e." Pabiro kong wika at nakad na ulit.


    Narinig ko ang mahinang pagtawa niya sa aking likuran habang nakasunod siya sa''kin. Pagkatapos ay naramdaman ko nng ang braso niya sa balikat ko, naka-akbay sa akin.


    "As if you didn''t miss me, huh?" panunudyo ni Beau.


    Sasagot na sana ako sa kanya nang bi nang akong natign. Nalaki ang mga mata ko at natulos ako sa kinatatayuan ko nang bi ko nng nakita si Flynn sa aming harapan. Saktong kakbasng niya sa kanyang opisina nang napadaan kami. Napakurap-kurap at natauhan nang ako nang marinig kong tumikhim si Beau sa tabi ko.


    Anditong p siya sa opisina niya? Bakit di ko m? Bakit di siya lumbas at magpakita manng?


    "Good evening, chef." Beau greeted him.


    Halos makalimutan ko na ang huminga nang magtama ang aming mga mata. Parang tinatambol ang dibdib ko sakas ng kbog nito. Lalo na nang pinutol niya ang titigan naming dwa at dumako ang paningin niya sa balikat ko. Nakagat ko ang ibabangbi ko nang mapagtanto ko kung ano ang tinitignan niya. Hindi nakatakas sa akin ang pag igting nang kanyang panga.


    "Good evening. Papauwi na ba kayo?" tanong niya habang nakatingin pa rin sa akin.


    Napalunok ako. Parang nanuyo bi anglamunan ko sa titig niya.


    "Yes, chef. Una na po kami." Sagot na man ni Beau.


    "Okay. Be safe." Tipid na sagot niya at ngumiti sa amin bago kami ngpasan.


    Napapikit ako at napabuntong-hininga. Hindi ko m pero nakaramdam ako ng bing kirot sa dibdib ko. Bakit ko ba nararamdaman ''to? Diba, kaya ko nga pinili ''to para hindi ako masaktan? Pero, bakit parang mas nasasaktan pa yata ako sa sitwasyon naming ganito?


    Wng imik akong iginiya ni Beau sa kanyang sasakyan. Hindi pa rin maw sa isip ko ang mukha ni Flynn. Lalo na ang ngiti niya, na para bang wng sa kanya anghat ng nangyari doon sa i. Pero ano bang ine-expect ko? Na katd pa rin nang dati ang trato niya sa''kin pagkatapos ng ginawa ko?


    Ang tanga mo rin tga, Nich!


    "Hey, are you okay?" Napabaling ako nang bing magsalita si Beau."Kanina ka pa ganyan, ah? Do you have any problem? You can share it to me." Sinserong usal ni Beau.


    If you''re loving the book, nel5s.org is where the adventure continues. Join us for theplete experience all for free. The next chapter is eagerly waiting for you!


    "Ah, w. Okayng ako, Beau." sagot ko sa kanya."Sige na, umuwi na tayo."


    Flynn Noah''s POV


    Even though how much you love a person, there is only one thing you can do if they can''t love you back.


    Respect- that is the only best thing you can do and give, not just to her, but also to yourself.


    To respect her is to ept her decision even if it hurts you.


    To respect oneself is to ept things that way and move on in life without her.


    And that is what I am actually doing. I couldn''t think of any possible thing that I can do right now, but to avoid her. Since I know, in myself, that I couldn''t bear to look at her without considering my feelings towards her. That is why I have been avoiding her since the day we went back to the ind.


    But it seems like fate is really ying with me.


    Kakbas kong ng opisina ko, para sana pumunta ng stock room nang bi ko siyang nakasalubong. No, hinding p siya, kundi s. Agad na nahanap ng mga mata ko ang maganda niyang mukha, pero bi nang nalipat ang paningin ko sa brasong nakayakap sa balikat niya.


    An abruptly tightening of my chest that has caused me pain, is what I am feeling at the moment. Seeing her in another guy''s arm hurts me, so fckn much!


    But, as I said, there is nothing I can do but to ept things that way, whatever it is.


    I love her so much. That even if it hurts me so much to see her with another man, I will still respect her... I will respect them. If that is what she really wants then I will still ept it.


    Honestly, this is one of the reasons why I am avoiding her. My feelings for her are not that easy to fade, that is why I already expected that sooner orter, I will feel something like this. I hate being jealous, but it is indeed a feeling that you can''t just easily stop.


    I let out a painful sigh and tried so hard to act normal in front of them. I bid them goodbye like I was not feeling in pain. Even though, deep inside it feels like I was being stabbed right directly to my heart.


    I watched her leave with another man.


    Will he be the one to drive her home now?


    Will he be the one to do the things that I used to do back then?


    But why does it seems like it was so easy for her to rece me?


    I shut my eyes tightly and shook my head.


    Stop it, Flynn! You are overthinking again!


    Always remember,


    There is a far greater feeling than love, and that is respect. That is what you must give her and to yourself.


    To be continued...