Kabanata 2360


    Naisip ito ni Avery at nahan: “Si Ben ba?”


    Ikinumpas ni Tammy ang kanyang daliri: “Han mo na naman.”


    Exclusive content ? by N?(v)el/Dr/ama.Org.


    Avery: “Gwen?”


    Tammy: “Hindi.”


    “Mike!” Naisip ni Avery na si Mike iyon.


    “Kung si Mike, hindi ko na itatanong sa iyo ang tanong na ito. Maaari mong han ang sagot na


    maaaring hindi mo nahan.” Nagkunwaring misteryoso si Tammy.


    Ginamit ni Avery ang kanyang utak at nagsimng mangh: “Kuya Wesley? Shea? O… asawa mo?


    Siguradong hindi ikaw iyon, tama ba? Kung ikaw yun, hindi ako masyadong magugt.”


    Tammy: “Hindi…Hindi…Hindi, Han mo!”


    Avery: “Bigyan mo ako ng pahiwatig!”


    “Ang taong nagbabayad ay hindi isang may sapat na gng.” Nagbigay ng pahiwatig si Tammy.


    “Hayden!” Matapos makuha ni Avery ang prompt, nahan niya kaagad, “tama ba?”


    “Kung hindi ako nag-prompt, siguradong hindi mo nahan.” Sabi ni Tammy, “Hayden hated Elliot


    before! Ngayon na! Ano ang ibig sabihin na binayaran niya tga ang isang singsing na diyamante


    para sa iyo? Ibig sabihin tinanggap niya si Elliot! Kung m ito ni Elliot, matutuwa siya.”


    “Oo! Sasabihin ko kay Elliot mamaya.” Hindi masabi ang kagkan ni Avery. Hindi niya inaasahan na


    ang kasng ito ay pagsasama-samahin ng napakaraming tao. Ang kahgahan ay mas mki


    kaysa sa kanyang naisip.


    “Pupuntahan ko si Elliot.” Sinabi ni Tammy, habang tinitingnan ang oras, “Natatakot tga ako na si


    Elliot ay mapili sa kasal na ito, kangan kong ayusin siya.”


    Avery: “Sabihin mo nang kay Elliot na ang wedding ring natin ngayon ay si Hayden. Binili niya, I


    guarantee na w siyang pipiliin.”


    “Sige!” Sabi ni Tammy at nag walk out.


    Pabas na pagkbas ni Tammy ay naabutan niya si La na nakatayo sa s na naka-pajama.


    Hindi matino ang mukha ni La. Matapos makita si Tammy, agad niya itong hin: “Tita Tammy,


    ikakasal na po ang mga magng ko ngayon?”


    Tammy: “Oo! Magbibihis ka nang maganda ngayon! Dahil maraming bisita at nandito rin ang paborito


    mong tito Eric.”


    “Ahhh!” Sigaw ni La na tumagos sa buong vi.


    Sa silid, ginising sina Robert at Kara.


    Imint ng dwang bata ang kanng mga mata, at nang makita n ang isa’t isa, ang mga


    ekspresyon sa kanng mga mukha ay natign.


    “Woooooo… Nasaan ang aking ina?” Natutulog ang buhok ni Kara na parang manukan. Nakaramdam


    siya ng insecure sa hindi pamilyar na kapaligiran, kaya bing napuno ng m-kristal na luha ang


    kanyang mga mata.


    Gusto ring umiyak ni Robert, ngunit dahil pamilyar ito sa kapaligiran, nagpigil siya.


    “Ate Kara, huwag kang umiyak! Ihahatid kita para hanapin ang nanay mo!” Nagkusa si Robert na


    yakapin si Kara, na umiiyak sa pag-iyak.


    Matapos suminghot si Kara ay pinunasan niya anghat ng luha at uhog sa pajama ni Robert, at unti-


    unting tumigil ang pag-iyak.


    Binuhat ni Robert si Kara m sa kama, at saka inbas si Kara sa kwarto.


    May mga yabag ng paa m sa hagdan, at ang dwang maliliit nalaki ay nakatayo doon,


    naghihintay ng isang tao na umakyat.


    Maya-maya ay nakita nng ang umahon ay si La, at agad na tumakbo papunta kay La.


    “Ate! Nasaan ang nanay ni Ate Kara? Gusto niyang makita ang kanyang ina!” Hinawakan ni Robert ang


    kamay ng kapatid at nag-alang nagsalita.


    Hinawakan din ni Kara si La at sinabing: “Ate La, nman ko na kasama ko si kuya Robert, kaya


    umiyak ako.”


    Tiningnan ni La ang nakakaawang si Kara at agad siyang binuhat: ” Nandiyan ang nanay mo!


    Ikakasal ang mga magng ko ngayon, at ab s. Sumama ka sa akin, at ipapakita ko sa iyo.”


    “Uy, pero gutom na gutom na ako!” Napatakip ng bibig si Kara at huminga ng mlim.


    Agad na inutusan ni La si Robert: “Kuya, pumunta ka sa kusina at kumuha ng makakain para kay


    Sister Kara.”


    Mabilis na bumaba si Robert.