Kabanata 2295


    Hinawakan siya ni Elliot: “Kaninang kinukutya kita, hindi ko sinabing gusto kong umakyat ng


    bundok.”


    Ang bodyguard ay bumalik sa kanyang upuan at umupo na may hitsura ng kahihiyan: “Ak ko gusto


    mo tgang umakyat sa bundok.”


    “Gusto ko tgang umakyat ng bundok. Ngunit ang templong iyon ay hindi tumatanggap ng mgalaki.


    Kaya hindi ako makapunta kay Avery kapag umakyat ako ng bundok. Baka dito nang ako


    maghintay.” Mahinahong sinabi ni Elliot, “Kahit makapasok ako sa templo at makita ako ni Avery na


    umaakyat sa bundok, siguradong magagalit siya. Pabas, ayoko siyang magalit.”


    Kaswal na sinabi ng bodyguard, “Boss, ano ang kinakatakutan mo sa kanyang gawin, babaeng


    siya…”


    “Ayaw mo na bang gawin?” Matalim ang tingin ni Elliot Pagtingin sa bodyguard, “matagal mo na akong


    sinusundan.”


    “Boss, ako… ang gusto kong gawin! Ako ay nagkamali! Kangan mo tgang makinig sa sinasabi ni


    Miss Tate! Si Miss Tate ay para sa iyong ikabubuti!”


    Agad namang nagmuni-muni ang bodyguard at inamin ang kanyang pagkakamali.


    “Siyang ba si Miss Tate?” Tumingin si Elliot sa kanya ng t maamo ngunit matats na mga mata.


    “Matanda, binibini boss!” Itinama ng bodyguard.


    Elliot: “Sa hinaharap, hindimang ako makikinig sa kanya, ngunit kangan mo ring makinig sa


    kanya.”


    “Magaling boss! nala ko! Kung sasabihin sa iyo ng boss na huwag lumabas sa hinaharap, ngunit


    pinilit mong lumabas, dapat akong makinig sa boss, o sa iyo. Ano?” Inihagis ng bodyguard ang


    pisipang ito.


    Natign si Elliot.


    Pagkaraan ng ng sandali, sinabi ni Elliot na nahihirapan: “Makinig tayo sa kanya! Anghat ay


    nakabatay sa kanyang kaligayahan, tandaan?


    “Okay, nala ko. Kangan mo ring tandaan ang sinabi mo ngayon, Don’t let me help her, you me


    me…” The bodyguard gave him a vination in advance.


    Kinuha ni Elliot ang baso ng tubig at humigop, ngunit hindi sumagot.


    Parang binuhusan ng tubig ang sinabi ni Elliot, babawiin kaya niya?


    Sa bundok.


    Maayos na nakarating si Avery sa G-Temple.


    Naghintay ang mga bodyguard sabas ng pasukan, at pumasok si Avery sa templo nang mag-isa.


    Ang bundok ay medyo malinis, at wng masyadong mga peregrino.


    Dumating ngayon si Avery pangunahin upang ipagdasal ang kalusugan at kaligtasan ng buong


    pamilya, wng sakit o sakuna, at maayos at masaganang buhay.


    Nang matapos ang insenso, tinanong ni Avery ang mga tauhan sa tabi niya kung puwede siyang


    makadkad sa bakuran.


    Dahil ang gusali ng templong ito ay medyo engrande at atmospera, at ang buong templo ay mukhang


    napakki, at ang mga tanawin sa bundok ay medyo maganda, mahirap umakyat, kaya tingnan kung


    maaari siyang mamasyal.


    Sinabihan ng staff si Avery na makadkad, ngunit huwag kumuha ng litrato.


    Pagkatapos niyang pumayag, nakadkad siya sa bakuran.


    May iba pang mga turista na tumatambay sa bakuran, at may mga dedikadong kawani na


    magpaliwanag sa kan.


    Sumunod naman si Avery sa likod n at pinahid ang paliwanag ng staff.


    “Ang aming templo ay pinondohan ng mga kawanggawa upang mapanatili ang pang-araw-araw na


    gastusin, kaya w kaming mga tiket dito, at ang insenso ay libre. Kung gusto mong mag-donate,


    kangan kong hilingin sa amin na mag-host.” Sabi ng staff sa mga turista sa paligid, “Nandito na tayo.


    Ang mga batang babae na inampon namin ay nakatirahat sa amin, at pinondohan din ng mga


    kawanggawa. Hindi ko narinig ang pangangangang tumanggap ng mga social na donasyon. Kung


    tgang gusto mong tulungan ang mga batang ito, maaari kang mag-donate ng mga materyales.”


    Narinig ito ni Avery, hindi niya naiwasang magtanong, “May mga adopted girls ba dito?”


    Napatingin ang staff kay Avery at sumagot, “Oo. Lahat s ay mga bata na iniwan sa pintuan ng aming


    templo. Karamihan sa kan ay may congenital disease. Mayroon ding ng malulusog na bata.


    “Mga bata.” Hindi naiwasang itanong ni Avery: “ng anak na ba ang inampon mo? Kung kangan mo


    ng mga supply, maaari ko ring i-donate ang mga ito.”


    Ang staff: “Sa kasalukuyan, mayroong tatlumpu’t dwang batang babae na inampon ng aming


    templo.”


    “Hindi ko ine-expect na ang G-Temple ay may ganoong nakakaantig na pagkilos ng kabaitan. Hindi pa


    ako nakakita ng mga t sa balita dati.” Napabuntong-hininga si Avery,


    N?velDrama.Org ? content.


    “Pwede mo ba akong isama sa mga babaeng iyon? Gusto kong gawin anghat para matulungan s.”