Kabanata 2226


    Si Avery ay nagpad sa kanya ng isangrawan noong nakaraan: [Hindi na makontrol ng iyong ama


    si Elliot at kami.]


    Binuksan ni Emilio ang litrato at sinipat iyon. Matapos mapagtanto kung ano iyon, agad niyang


    tinanong: [Kumusta si Elliot?]


    Avery: [Hindi siya patay.]


    Emilio: [Kung gayon ang pamamaraan ng muling pagkabuhay ay peke?]


    Avery: [Oo.]


    Emilio: [Nahan ko na. Kung tutuusin, dapat nahan ito ng tatay ko. Gustong niyang gamitin ito


    para kumita, at kahit m niya, hindi niya ito isisiwt.]


    Content ? N?velDrama.Org 2024.


    Avery: [m ko. Hindi ko hahayaang gamitin niya ito para kumita.]


    Emilio: [Kung ano ang gusto mo. W akong pakim.]


    Nagpad ng mensahe si Avery kay Emilio, parang ipam sa kanya.


    W siyang pakim kung ano ang desisyon ni Emilio na gawin mamaya.


    Pagkatapos noon ay nag-ayos na sng dwa.


    Lumabas ng banyo si Avery pagkatapos maligo, at tulog na ang kanyang anak.


    Nakad siya papunta sa kama at hinawakan ang noo ng kanyang anak. Para bang w siyang


    pakim, ang kanyang anak na babae ay payat, maayos at matino.


    Gusto niya tgang pindutin ang pause button sa buhay para mas marami siyang oras kasama ang


    kanyang mga anak.


    Sa isang ip, madaling araw na.


    Dumating si Mrs Cooper para gisingin si La.


    Bing napatalon si La matapos kuskusin ang mga mata.


    Pagkaalis niya sa kama, mabilis siyang tumakbo pabalik sa kanyang kwarto para maghmos at


    magpalit ng damit.


    Sinundan siya ni Avery, at pagkatapos niyang magpalit ng damit, kumuha siya ng suy at sinuy


    ang kanyang buhok.


    “Nay, akyatin mo na si kuya Hayden. Nangako siyang ihahatid ako sa school ngayong umaga,”


    pakiusap ni La. “Dapat tulog pa siya! Kangan niya muna akong ihatid sa school!”


    “La, you are so willing to shout Wake up kuya?” Hindi napign ni Avery ang pagtawa.


    “Anong ayaw mong gawin? Pagkatapos niya akong ihatid sa school, pwede na siyang matulog ulit!”


    Kinuha ni La ang suy sa kamay ng kanyang ina,


    “Ma, bilisan mo tawagan mo ang kapatid ko!”


    Tumalikod na si Avery at lumabas.


    Dumating siya sa kwarto ni Hayden, bumangon na si Hayden, at nakatupi ang kubrekama.


    Avery: “Hayden, sinabi ni La na ipinangako mo na papasukin mo siya ngayon sa paarn.”


    “Well. Makakbas na ako.” Kakataposng maghugas ni Hayden.


    Isinuot ni Hayden ang kanyang relo at sinilip ang oras, marami pa namang oras ngayon.


    “Pagkatapos ay dalhin mo siya sa paarn, pupunta ako sa ospital mamaya.” Sinabi ni Avery,


    “Hayden, gusto mo bang pumunta sa ospital para makita ang iyong ama?”


    “Hindi pa ba siya gising? Mag-usap tayo kapag nagising na siya!” Hindi naman naiinis si Hayden na


    bisitahin si Elliot, pero ngayong nasa ICU na si Elliot, hindi tga bagay na makipagkita.


    “Sige.” Sinusubukanng ni Avery ang reaksyon ng kanyang anak, ngunit ngayong nakuha na niya ang


    sagot nito, sa wakas ay gumaan ang pakiramdam niya.


    Matapos panoorin sina Hayden at La na lumabas, pinapunta ni Avery si Robert sa kindergarten.


    “Ma, hindi ka ba aalis sa hinaharap?” Umangat ang ulo ni Robert at seryosong nakipag-usap sa


    kanyang ina.


    Avery: “Well… kahit umalis ang nanay mo sa hinaharap, hindi naman masyadong mahaba, okay?”


    Nag-pout si Robert at napabuntong-hininga nang husto: “Din ako ng kapatid ko sa huling sports


    meeting! Hindi ito ang baby ng kapatid ko! Baby mo ako!”


    Maasim ang mga mata ni Avery, nakatingin sa immature na mukha ng anak, medyo nakakatawa at


    sobrang lungkot.


    “Hindi m ni Dad kung saan siya nagpunta!” Nag-pout si Robert at malungkot na ungol.


    Avery: “Robert, may sakit ang Tatay mo at nasa ospital. Kapag gumaling na siya, uuwi na siya.”


    “Oh… ayan na! Kung gayon hindi ba dapat ako magalit sa aking ama?” Seryosong tanong ni Robert sa


    kanyang ina.


    Avery: “Oo! Huwag kang magalit sa tatay mo.”


    “Mom, may sakit ka rin ba?” Seryosong tanong ni Robert.