Kabanata 2222


    “Oh…padadalhan kita ng mga pang-araw-araw na pangangangan sa pagbalik ko!” Sumagot si Mike,


    “Maghintay ka at padalhan ako ng listahan.”


    Avery: “Sige. Hintayin mo nang ihatid ng bodyguard. Tapos na ako.”


    “Sige. Tayo muna!” Hindi naman gaanong nakatulong si Mike sa pananatili niya rito. Hindi siya


    nanggugulo ngayon, tumulongng.


    Pagkaalis n, nag-disinfect si Avery, nagsuot ng istion gown, at naghanda na pumasok sa ICU.


    Sinamahan ng chief surgeon ni Elliot si Avery.


    “Miss Tate, hindi mo na kangang mag-la masyado. Sa tantiya namin, dapat magising si Mr. Foster


    sa mga susunod na araw.” Nakita ng punong surgeon si Avery na nanlulumo, kaya inaliw niya ito.


    “ng araw ang mga araw na ito?” Seryosong tanong ni Avery.


    W siyang m tungkol sa sitwasyon ni Elliot, at higit na m ng punong surgeon.


    “Sa tingin ko ito ay sa loob ng tatlong araw!” sabi ng punong surgeon. “Kung hindi siya magigising sa


    susunod na tatlong araw, medyo mapanganib ito.”


    Medyo na-rx si Avery at bing kinabahan.


    “Miss Tate, sabi ko magigising na siya this days kasi unti-unti nang gumaganda ang vital signs niya.


    Kaya may mking pag-asa pa.”


    Nagpatuloy ang doktor na namamah, “pagyayabang ni Margaret. Ang pamamaraan ng muling


    pagkabuhay ay isang wastong panliling! Isang kasinungalingan ang ginawa niya sa pamamagitan


    ng pagsasamant sa takot ng mga tao sa kamatayan!”


    Kung nagising ngayon si Elliot at w sa panganib, malakas-loob si Avery na tanggapin ang mga


    salita ng punong surgeon.


    Belonging to N?velDrama.Org.


    Hangga’t hindi pa nagigising si Elliot, hindi siya lubos na mapgay.


    “Naka-chat ko si Wesley nitong mga araw, at sa pgay ko ay pinili ni Margaret na magpakamatay


    kaagad pagkatapos manalo ng March Medical Prize. Ito rin ay para sa kadahnang ito. Dahil hindi


    niya tga makukuha ang premyong ito! Kapag natusan ang kanyang mga kasinungalingan,


    babawiin ang tropeo at karangn.” Ang punong surgeon ay nagsabi nang may katiyakan, “Si


    Margaret ay piniling magpakamatay upang mapanatili ang karangng ito. Sa ganitong paraan, kahit


    na bawiin ang kanyang karangn pagkatapos ng kanyang kamatayan, hindi niya mlaman. Siya ay


    hindimang magaling sa panliling sa iba, ngunit mahusay din sa panliling sa sarili.”


    “Ang iyong h ay may sapat na batayan. Sana magising si Elliot sa loob ng tatlong araw gaya ng


    sinabi mo.” Mas nag-ala si Avery kay Elliot.


    Pumasok ang dwa sa ICU, at nakita ni Avery si Elliot na nakahiga sa hospital bed sa isang sulyap.


    Ang mukha ni Elliot ay haggard at mapu, at siya ay nakahiga at wng buhay sa hospital bed.


    Kung hindi dahil sa tuluy-tuloy na pagpintig ng kurba sa instrumento sa tabi niya, tiyak na hindi niya


    mapipign ang pag-iisip tungkol dito.


    Dahil nandoon ang chief surgeon, napignng ni Avery ang pananabik.


    “Miss Tate, tingnan mo ang statistics niya. Medyo stable na ngayon. Kakauwi mong galing abroad,


    hindi ka pa ba nakaka-recover sa jetg?


    I’m on duty tonight, para makabalik ka muna at matulog ng mahimbing. Baka bukas magising siya.”


    Hinikayat ng punong siruhano, “m mo bang mahga ka? Bago ka bumalik, takot na takot si


    Wesley. Araw-araw siyang binabantayan sa ospital at hindi nangahas na bumalik. I was afraid na may


    nangyari kay Elliot at hindi niya maipaliwanag sayo.


    W ka pa bang tatlong anak? Bumalik ka at tingnan mo ang mga bata!”


    Ang mga salita ng punong surgeon ay nagpapahinga ng husto sa kaba ni Avery.


    Marahil ay dahil na rin sa pagkakita kay Elliot ng sarili niyang mga mata, at sa pagkakita na ang


    sitwasyon niya ngayon ay hindi naman kasing sama ng inaak niya.


    Avery: “Iyan ay mahirap na trabaho para sa iyo.”


    “Hangga’t hindi maaksidente si Mr. Foster, sulit ang pagsusumikap.” Sabi ng chief surgeon at pinbas


    si Avery sa ICU.


    Foster family.


    Ang vi ay maliwanag na naiwan.


    Pagkabalik nina Mike at Hayden, w na sng nong gisingin ang pamilya.


    Ngunit nang makita ni Mrs. Cooper ang kanng pagbabalik, hindi niya napigng magsalita nang


    tuwang-tuwa.


    Nagising si La at lumabas ng kwarto na nakasuot ng pantulog na nakalugay ang buhok.


    The moment her eyes met her brother, parang nakuryente ang katawan niya, at bing nagliwanag


    ang nalilitong mata niya.


    “Kuya!” Napasigaw si La sa gt, ang matinis na boses nito dahn para kinilig ng husto si Robert


    na natutulog sa kwarto.