Kabanata 2168
When His Eyes Opened by simple silence Chapter 2168
“Hindi ka dapat magsabi ng mga ganyan sa harap ni Avery.” Naramdaman ni Gwen na na-pressure si
Avery, “Hindi siya bumalik sa Aryadelle kasama ang kanyang kapatid, tiyak na mas nababah siya
tungkol sa bagay na ito kaysa sa iba.”
“Hindi ko na siya nakontak sim nang bumalik ako sa Aryadelle. m kong ab siya, kaya hindi ako
nangahas na istorbohin.” Sinabi ni Ben Schaffer, na nakatingin kay Elliot, “Elliot, sa pgay ko ay nasa
mabuting kgayan ka na ngayon, at mukhang mas mataba ka ng kaunti kaysa dati. Pinki ka ng
maayos ni Avery!”
Gwen: “Mataba ang kapatid ko? Sa tingin ko mas payat siya kaysa dati.”
“Yan kasi hindi mo nakita si Avery basta sunduin siya. Noong panahong iyon, payat na payat siya, at
medyo nakakatakot ang itsura niya.” Ben Schaffer added fuel to it, “Hindi ako nangahas na sabihin sa iyo
noon, natatakot ako na baka masama ang pakiramdam mo.”
Maasim ang ilong ni Gwen.
“Okay, bumalik na ang kapatid mo, huwag kang sentimental.” Sinabi ni Ben Schaffer, na nagpapala
kay Elliot, “Nabalitaan ni Shea na bumalik ka ngayon, at kinuha ang bata upang tumira sa iyong bahay
kagabi.”
Content is property ? N?velDrama.Org.
Narinig ni Elliot ang pangn ni Shea, bing lumambot ng husto ang ekspresyon ng mukha nito.
Hindi nagtagal, dumating na ang sasakyan sa bahay ni Foster.
Bumagal ang takbo ng sasakyan at dahan-dahang pumasok sa harap ng bakuran.
Sa bakuran, sina Shea at Wesley, La at Robert, Jun at Tammy, Maria at Kara… lumabas s ng
kwarto.
pagkababa ni Elliot sa sasakyan, nakad snghat papunta sa kanya.
Parang New Year’s Eve sa bahay.
“Bakit nandito kayonghat?” Hindi pa sanay si Elliot sa napakaraming taong nakapaligid sa kanya,
“La, bakit hindi ka nag-aral?”
“Itay, minsan ka na ring namatay, at halos hindi ka na makakabalik. Kung normalng ang pasok ko
Hindi ka ba nalulungkot sa pagpasok sa paarn?”
Tiningnan ni La ang mukha ng kanyang ama at mapait na sinabi, “Buti nang at nakabalik ka, kung
hindi, w akong ama.”
Sabi ni La, namum ang mata.
Agad na hinawakan ni Elliot si La: “La, dapat bumalik si Tatay para makita ka nang mas maaga.”
“Tatay! Niyakap ako ni Dad!” Nakita ni Robert ang papa niya na nakayakap sa kapatid niya, nagselos
agad ito at napasigaw.
Nang marinig ni Elliot ang sigaw ni Robert ay agad nitong binitawan si La at napatingin sa bunsong
anak.
Ngunit sa loobmang ng ng buwan, tumangkad ng kaunti si Robert. Nung una, chubby ang maliit
niyang mukha, pero ngayon hindi na siya masyadong mataba.
“Bakit nagseselos pa rin ang mga kapatid mo?” Pang-aasar ni Tammy, “La, huwag kang makipagtalo
sa kapatid mo.”
“Hmph! Mabango kuya! Hindi ko siya papayagan!” Hinawakan ni La ang katawan ni Elliot at hindi
binitawan.
Tammy: “La, hindi ako nagtatangi sa kapatid mo, natatakot ako na hindi matitiis ng tatay mo.”
Pagkarinig nito ay agad na binitawan ni La ang kanyang ama.
Nang makita ang pagkakataong ito, agad na niyakap ni Robert ang binti ng kanyang ama.
Kinuha ni Elliot si Robert gamit ang isang kamay at hinawakan si La sa kabng kamay, at nakad
papasok ng bahay.
“Ang daming regalo ni Dad sa iyo. Nagkataon na nandoon din sina Maria at Kara. Pwede ba kayong
apat na magkasama?”
Nakipag-usap si Elliot kay La.
“Tay, sng tatlo ay bata, pero hindi ako bata!” Sagot ni La, “Mag-junior high school na ako, bata na
ako!”
Elliot: “Okay, mki na anak natin si La.”
“Mking bata! Hindi mking bata! Dad, bawal mo akong tawaging anak!” Seryosong sabi ni La,
“Ayoko nang maging bata.”
“La,gi kang bata sa puso ni Daddy. Dahil gusto ni Daddy na hawakan ka ng tuluyan sa kanyang
pd.”
Napatingin si Elliot sa mukha ni La na kamukha ni Avery, at hindi niya maiwasang mamanhid.
Ang iba ay bumuntong-hininga, o namum nang manhid.
“Elliot, ganyan ka ba kakulit kay Avery? Paano ko maririnig na sinabi ni Avery na w kang kaunting
magagandang salita sa iyong bibig, at bakit parang pulot-pukyutan ang bibig ng iyong anak?” Kinastigo
ni Tammy si Elliot.