Kabanata 2128


    Kabanata 2128


    Hotel, ang pinangyarihan ng March Medical Award.


    Nang ipahayag ng mga bisita ang pangn ni Margaret sa entado, bing tumama ang spotlight sa


    kanya.


    Sa mainit na pkpakan nghat, tumayo si Margaret at nakad patungo sa entado.


    “Sa wakas ay tumayo ako sa yugtong ito. Noong ako ay 63 taong gng, nakuha ko ang aking pangarap


    na tropeo. Ak ko hindi ko na makukuha ang award na ito sa buhay ko.


    Dahil para makuha ang award na ito, Maaaring hindi proporsyonal ang effort na kangan at ang


    reward.” Hinawakan ni Margaret ang mikropono sa isang kamay at ang tropeo sa kabng kamay, na


    may nasasabik na ngiti sa kanyang mukha, “Pero naghintay ako.”


    Mkas ang pkpakan ng mga manonood.


    Matapos tumigil ang pkpakan, huminga ng mlim si Margaret at muling sinabi: “Heto, gusto ko


    munang pasmatan ang aking alma mater at ang aking mentor sa paglinang sa akin. Pangwa, I


    would also like to thank one person, this person is my fiance, Mr. Travis Jones.”


    Exclusive content ? by N?(v)el/Dr/ama.Org.


    Sabi ni Margaret, at tumama ang spotlight sa audience at nahulog kay Travis.


    Ang nakangiting mukha ni Travis ay ipinakita sa mking screen ng entado.


    “Sa aking mahabang trabaho sa mga nakaraang taon, siya ang nagbigay sa akin ng wng patid na


    suportang pinansyal. Kung w ang suporta niya, baka hindi na ako makapagpumilit ngayon. Kaya


    gusto kong magpasmat sa kanyalo na.” Nagpahayag ng pasasmat si Margaret kay Travis,


    “Pangwa, may mga miyembro ng research team ko na tahimik na nagbayad. Noong sumali s sa


    aking team, pumirma kami ng isang non-disclosure agreement, at hindi n masabi kahit kanino ang


    tungkol sa aming pananaliksik, kasama na ngayong nagtagumpay kami, ngunit hindi m nghat ang


    kanng mga pangn.


    Dapat ay kasama ko s sa yugtong ito…Para sa kanng proteksyon, nakatayo ako ngayon at


    tinatanggap ang karangng ito.”


    “Tgang masaya ako ngayon, kaya maraming mga salita… Sana ay hindi mo iniisip.”


    Ngumiti ang host at sinabing: “Ms. Gomez, mauunawaan namin ang iyong saya. Masaya din kami para


    sa iyo. Nabalitaan ko na ang iyong alma mater ay nagbigay ng tatlong nanalo ng March Medicine Prize.


    Kla mo ba s?” Gustong ng mga tao na maghanap ng paksang makaka-chat kay Margaret, at hindi


    gaanong gumawa ng takdang-aralin, kaya hindi n m ang mga hinaing sa pagitan ni Margaret at


    Professor James Hough.


    Matapos itanong ito, bing natigil ang ngiti sa mukha ni Margaret.


    Sa lim ng entado, nakita ni Emilio ang ngiti sa mukha ng kanyang ama na agad na naw.


    “Ang unang dwang nanalo ng March Medicine Prize ay pumanaw na. Hindi ko m ang unang


    nanalo, dahil medyo mki pa rin ang agwat ng edad. As for the second one, medyo pamilyar ako sa


    kanya.” Sinabi ni Margaret ang mga salitang ito naging may disenteng ngiti sa kanyang mukha.


    Nakaupo si Avery sa may bintana ng isang restaurant, at hindi pa dumarating ang k na inorder niya.


    Kaya kinuha niya ang kanyang telepono para mapanood nang live ang presentasyon ng March Medical


    Prize.


    Sa katunayan, ayaw manood ni Avery ng live broadcast. Ang balita ang nag-pop up sa link ng live na


    broadcast, at nag-click siya dito.


    Pagpasok pang niya, nakita niyang tinanong ng host si Margaret ng tanong na iyon.


    Sa huling beses na binanggit niya si Propesor James Hough sa harap ni Margaret, galit na galit at galit


    na galit si Margaret.


    Ak niya sa pagkakataong ito ay babalingin na ni Margaret ang kanyang mukha, ngunit hindi niya


    inaasahan na sasagot si Margaret sa tanong na may ngiti sa halip na magalit.


    “Si James Hough ang senior ko pero matagal siyang namatay. Muntik ko nang makalimutan ang itsura


    niya pero hindi ko makakalimutan ang impluwensya niya sa akin. Nang manalo siya ng March Medical


    Prize, sumusumpa ako sa aking puso. Ako, si Margaret, ay magsisikap din para makuha ang award na


    ito.” Sabi ni Margaret at gumaan ang loob, “Ngayon nagawa ko na. Nakakalungkot na hindi mlaman ni


    James Hough.”


    … May hawak na bote ng k ang waiter sa mesa ni Avery.


    Maya-maya ay nasa mesa na rin ang mga pagkaing inorder niya.


    Umupo si Ali sa tapat niya, nakatingin sa k at mga pinggan sa mesa.


    “Boss, sigurado ka bang gusto mong uminom?” Pinalo ni Ali ang isang drum sa kanyang puso,


    “Magagalit ba si Mike kapag nman niya ito?”


    “Ali, kadsan hindi ko siya pinapainom. Kung makas-loob siyang kontrolin ako, papagalitan ko siya.”


    Hindi pa nagsisimng uminom si Avery pero parangsing na ang mga mata at tono.