Kabanata 2096
When His Eyes Opened by Simple Silence Chapter 2096
Agad namang tumalikod si Avery at tumingin kay Elliot.
Nakatalikod ang katawan ni Elliot kay Avery, na para bang may guhit sa pagitan ng kanng mundo.
Napatla si Avery sa kanyang matibay at mpad na likod, tahimikng na nakatingin sa kanya,
nagluwal siya ng matindingkas ng loob at motibasyon.
Marahan itong gumapang sa kanya at humiga, pinulupot ang mga braso sa dibdib nito.
“Elliot, kuntento na ako kapag nananatili ka sa tabi ko td kahapon.” Sumandal si Avery sa likod niya at
mahinang bumulong.
Hindi nagsalita si Elliot pero m ni Avery na narinig niya.
Hindi kangan ni Avery ang sagot niya. m niya kung gaano siya nahihirapan, at ngayon ay nakiusap
namang siya sa kanya na bigyan siya ng kaunting oras upang makahanap siya ng solusyon.
Aryadelle.
Nagmaneho si Aqi sa ospital at tinanong ang mga kawani ng medikal tungkol sa babaeng tumalon sa
ilog.
“Kamag-anak ka ba niya?” Tanong ng nurse.
Saglit na natign si Aqi, saka tumango: “Kaibigan ko siya. Kamusta na siya ngayon?”
Nurse: “Nagre-resuscitate pa siya. Dapat mo bang bayaran ang kanyang mga gastos, o dapat mong
kontakin ang kanyang pamilya, Hayaan ang kanyang pamilya na dumating?”
Hindi nag-atubili si Aqi: “Magbabayad ako.”
Pagkatapos magbayad ni Aqi ng bayad para kay Katalina, din siya ng nurse sa emergency
room.“Mahirap sabihin kung ano ang nangyayari sa kaibigan mo ngayon.
Kapag bumukas ang pinto ng emergency room, maaari kang magtanong sa doktor.” Pagkasabi nito ng
nurse ay umalis na siya.
Umupo si Aqi sa isang upuan sabas ng emergency room.
Sa loob ng sampung minuto, bumukas ang pinto ng emergency room.
Tink pbas si Katalina.
Content ? N?velDrama.Org.
Napatingin si Aqi kay Katalina—
Nakita niyang namu ang mukha nito at nakapikit ang mga mata, parang…
“Doktor, patay na ba siya?!” blas ni Aqi.
Natign ang doktor.
Sa stretcher bed, imint ni Katalina ang kanyang mga mata sa galit nang marinig niya ang kanyang
malungkot na mga salita.
“Kapamilya ka ba ng pasyente?” Ang doktor ay nagtanong, “Siya ay hindi patay, ngunit siya ay
maospital.”
Sinabi ni Aqi na ‘oh’, at nang makita niyang idint ni Katalina ang kanyang mga mata, nakahinga siya
ng maluwag: “Mabuti kung hindi siya mamatay. Tapos pumunta ka sa ospital!”
“Magpapbas ako ng isang utos, at maaari mong dalhin ito sa ospital.” Nang matapos magsalita ang
doktor, nakad siya papunta sa susunod na consulting room.
Tumingin muli si Aqi kay Katalina: “Ano ang pakiramdam mo?”
“Sa kabutihang pd… hindi ako dapat mamatay.” Napangiti si Katalina, khating sarcastic at
khating seryoso, “Bakit ka nandito?”
Aqi: “Tinawagan kita, pero sinagot ito ng estranghero. Lumabas ako ng school at nakita ko ang bag mo
sabas ng fruit shop.”
Medyo nagt si Katalina: “Nala mo ba kung ano ang hitsura ng aking bag?”
“Nakasabit ang bag mo sa pendant ng oso, ang pangit tga ng oso na iyon, mahirap tandaan.”
Natapos ang panunukso ni Aqi at nagtanong,
“Paano ka nakatalon sa ilog? May nagpilit ba sayo?”
Naw ang ngiti sa mukha ni Katalina.
Dahil hindi niya sinagot ang tanong, nagalit si Aqi: “Si Norah ba? Hindi mo na kangang mag-isip
tungkol dito para mman na siya iyon.” “Hindi ko siya utang sa isa’t isa sa hinaharap.” Nakita ni
Katalina na nate-tense si Aqi kaya inabot niya ito at hin. “Natuto akong lumangoy noong bata pa ako,
at nagpraktis din ako sa pambansang koponan. Sinadya kong tumalon sa ilog dahil sigurado akong
makakaligtas ako sa ganitong paraan.”
“Ang pangoy at pagtalon sa ilog ay dwang magkaibang bagay. Ang pagtalon m sa mataas na
lugar, kahit marunong kang lumangoy, maaari kang mamatay.” Itink ni Aqi ang kamay niya, “Huwag
mong sabihing w kayong utang sa isa’t isa, wng paraan para ayusin ang bagay na ito.”
“Anong magagawa ko? Pinutol ako ng mga magng ko dahil sa kanya.” Maasim na sabi ni Katalina na
pinipign ang mga luha sa kanyang mga mata.