Kabanata 2012


    Kabanata 2012


    “Hello, Mr. Jones.” Nag-hello si Avery kay Travis.


    “Miss Tate, matagal ko nang hinahangaan ang iyong pangn, at sa wakas ay nakita na rin kita


    ngayon.” Umupo si Travis sa upuan sa tapat niya, “I asked you out today because I have something to


    ask.”


    Avery: “Okay! sabihin mo.”


    “Nasugatan ng aking panganay na anak na si Caleb Jones ang kanyang ulo sa isang aksidente sa


    sasakyan khating taon na ang nakararaan. Marami na akong napuntahan na mga eksperto, ngunit


    hindi niya ito magamot. May nagrekomenda sa iyo sa akin… Gusto kitang kontakin kanina, ngunit


    bumalik ka sa Aryadelle.”


    Nang sabihin ito ni Travis, tumango si Avery: “D mo ba ang medical records ng anak mo? Kangan


    kong tingnan ang medical records niya bago ko masagot ang tanong mo. Hindihat ng sakit sa utak ay


    kayang gamutin.”


    Hindi inasahan ni Travis na si Avery ay napakapkaibigan at maluwag. Agad niyang pinakiusapan ang


    kanyang assistant na ibigay ang medical records kay Avery.


    Kinuha ni Avery ang mga medikal na rekord at nagtanong, “Nasa bahay ba ang anak mo ngayon o nasa


    ospital?”


    Travis: “Nasa bahay. Ang pananatili sa ospital ay pangunahing panganggamang.”


    All content ? N/.?vel/Dr/ama.Org.


    Avery: “Sige.”


    Inbas ni Avery ang brain film ni Caleb sa bag at tiningnan ito ng mabuti.


    Pagka-order ni Travis ng isang tasa ng kape, sinimn niyang tingnan si Avery.


    “Miss Tate, narinig ko ang tungkol sa sama ng loob sa pagitan mo at ni Wanda ng araw na ang


    nakalipas…”


    Matiim na pinanood ni Avery ang pelik at tumugon sa mga salita ni Travis: “Narinig mo ba ang tungkol


    sa akin at kay Elliot?”


    Naayos na anghat tungkol kay Wanda at Wanda, at ayaw ni Avery na mag-aksaya ng oras sa bagay


    na ito.


    Tumawa si Travis: “Bakit hindi ko narinig ang tungkol dito? Narinig ko ang tungkol dito nang ako ay


    nanggaling sa Tate Industries upang magbukas ng bagong kumpanya sa Bridgedale. Kayang, ibang


    industriya ako kaysa sa iyo, kaya w akong intersection…”


    “Oo. Noong huling beses na sumakay ka ng espesyal na erono papuntang Yonroeville, noong


    panahong iyon, naaksidente kami ni Elliot sa Yonroeville. Sa tingin mo ba nagkataonng?” Tiningnan ni


    Avery ang mukha ni Travis pagkatapos panoorin ang pelik, “Kung noon ay Namatay ako sa


    Yonroeville, ngayon ay w nang paraan para tratuhin ang iyong panganay na anak.”


    Hindi m ni Travis kung paano tatanggapin ang kanyang mga sinabi.


    Ang kanyang mga salita ay hindi tunog masakit o makati, ngunit s ay nagdad ng isang mkas na


    kaugnayan.


    “MS. Si Tate ay biniyayaan ng mking swerte, at wng mangyayaring aksidente.” Magng na sabi


    ni Travis, “Ms. Tate, maaari mo bang tulungan ang aking anak na gumaling?”


    “Maaari kong subukan ito.” Sumang-ayon si Avery, “Hindi kita sisingilin hangga’t hindi ito gumagaling.”


    “Paano ito gumagana? Inaanyayahan ko ang iba pang mga eksperto na gamutin ang sakit. Hindi


    mahga kung mapagaling n ang sakit o hindi, ang pera ay kukunin.” Kalmadong sinabi ni Travis,


    “Miss Tate, paki-presyo! Kla ko ang pangwa kong anak, kase mo si Emilio, kaya hindi kita


    mapapakinabangan.”


    “Ito ang aking panuntunan.” Sabi ni Avery, “Mr. Jones, isama mo ako mamaya sa iyong panganay!


    Titingnan ko ang kgayan niya.”


    Travis: “Okay. Ihahatid na kita pagkatapos ng kape.”


    Nagkwentuhan ang dwa dito, and everything was very harmonious and smooth.


    Din ng waiter ang kape na inorder ni Avery.


    Humigop ng kape si Avery at nagtanong, “Mr. Jones, nabalitaan ko na kayo ni Margaret Gomez ay may


    rsyon kamakan. Bakit hindi mo hiniling kay Ms. Gomez na tulungan mo ang anak mo na gumaling?”


    Ang ekspresyon sa mukha ni Travis ay tumigas ng ng segundo, at pagkatapos ay tumawa siya: “Miss


    Tate, you’re really well informed.”


    “Ginoo. Jones, nanalo ka ng award. Hindi naman sa well-informed ako, pero in a rtionship kayo ni Ms.


    Gomez, medyo high-profile din. At si Ms. Gomez ay hindi isang hindi klang junior… Medyo pamilyar pa


    rin ako sa kanya.” Tumingin ng mlim si Avery kay Travis.


    Si Travis ay hindi pa nakakita ng kahit anong nakababatang henerasyon na nangahas na tingnan siya


    nang may ganoong katapang na mga mata.


    Travis: “Miss Tate, nakikinig sa iyo, natatakot ako na hindi ko siya kla td mo.”


    “Paano ito posible? Kung hindi mo siya sisiyasatin ng malinaw, paano ka maiinlove sa kanya?” Ibinaba ni


    Avery ang kanyang mga mata, tumingin sa kape sa tasa, at sinabing kaswal, “Ms. Si Gomez ang junior


    ng aking mentor, si Professor Professor Hough. Pinuri ko siya, sinabi na siya ay napakatalino, isang


    bihirang henyo sa medisina.”


    Tahimik na nakikinig si Travis.


    “MS. Si Gomez ay sobrang nahuhumaling sa aking guro. Ngunit ang aking guro ay isang pamilya, kaya


    ang aking guro ay pging umiiwas sa kanya. Tinuro ni Avery ang kaliwang mukha niya nang sabihin


    niya ito, “Ms. Ginantimpan siya ni Gomez sa sim. Sinampal ko.”