Kabanata 2005


    Kabanata 2005


    Kasabay nito ang apartment ni Norah.


    Din ni Norah ang kanyang tiyahin sa kanyang tirahan at hiniling sa kanyang ina, si Madelyn Jones na


    hikayatin siya.


    Hinawakan ni Madelyn ang kamay ni Laurel sa kanyang kapatid at sinabing, “Huwag kang malungkot.


    Sa usapin ng kasal, si Katalina ay w pang narinig m sa akin o sa kanyang ama.


    “Paano ito maikukumpara? Napakagaling ni Katalina! Kahit na napakagaling ni Katalina, hindi kami mag-


    ala sa kanya. Pabayaan mo nang ang hindi pagpayag niyang pakasn ang asawang pinili namin


    para sa kanya, kahit gusto niyang maging single habang buhay, w kaming problema!” Agrabyado ang


    sinabi ni Laurel, “She and that Foster family bodyguard ay parang makulit tga. Hindi mo m kung


    gaano kasungit at kabangis ang bodyguard na iyon! m niya ang aking pagkakakn at nakas-


    loob na itk ako sa lupa sa publiko… Kung si Katalina ay makas-loob na pakasn siya, ako…


    Ayoko nang mabuhay pa!”


    “Tita, hindi ko m kung ano ang nangyari sa kanya at sa bodyguard na iyon. Hindi naman siguro


    seryoso gaya ng iniisip natin.” Malungkot na tiningnan ni Norah ang tiyahin, at nagpatuloy, “Sa tingin ko


    ay hindi ganoon kababa ang paningin ni Katalina. Pero hindi ko tga m kung bakit gustong-gusto


    niyang pasayahin ang anak ni Elliot.”


    “Hindi mo naiintindihan. Pero kahit anong tingin mo, determinado siyang huwag makinig sa amin.” Sabi


    ni Laurel na masakit ang ulo, “Hindi ko kayang gaan ang bagay na ito, bah na ang tatay niya!”


    “Paano agaan ito ng tito ko? Ang pagsasabi ng mga bagay td ng pagpapabayad kay Katalina ng


    10 milyon, natatakot ako na ang aking tiyuhin ay lumapit, ngunit hindi siya yumuko. Ngayon pareho


    kayong galit, bakit hindi niyo pag-usapan pagkatapos ng ng sandali!” Iminungkahi ni Norah, “Pupunta


    ako at kakausapin si Katalina sa loob ng ng araw.”


    “Norah, kung gayon ang hirap mo. Hindi ko inaasahan na pging masunurin si Katalina, pero


    pagkatapos ng graduation, para siyang kabayong mabangis na tumakbo pyo. Nakas-loob akong


    mahalin ang dati niyang pagsunod ay isang disguise. Ngayon ay may kakayahan na siyang kumita ng


    mag-isa. Hindi nang niya tinitingnan ang mga mukha namin…Masyadong mlim ang pakana!” Sabi


    ni Laurel, at napaiyak siya.


    “Gaano man kagulo si Laurel, imposibleng makasama si Katalina sa bodyguard. Napakababa ng


    propesyon ng bodyguard!”


    Sabi ni Madelyn.


    “Maaaring maging guro si Katalina sa maliit na kita. Ate, sa tingin mo ba ay qualified ang status niya


    ngayon para hindi magustuhan ang bodyguard ng pamilya Foster?” Panunukso ni Laurel, “Kung hindi


    namatay si Elliot, paano ako mangangahas na bastusin ang bodyguard ng pamilya Foster?


    May kasabihan na ang aso ay nakikipaban sa mga tao, at ngayon ang taong umlay sa aso ay


    patay na, at ang mga araw ng kaluwalhatian ng bodyguard na ito ay tapos na.”


    “Tita, paano mo nman na patay na si Elliot?” Namu ang mukha ni Norah, at bakas sa kanyang mga


    mata ang pag-ala.


    Sandaling natign si Laurel, saka sinulyapan ang kapatid na may konsensya.


    “Norah, sinabi ko sa tita mo ang tungkol dito.” Hindi naman nataranta si Madelyn, “Bale naman kung


    magsi-chismis tayo sa magkapatid?


    Ang sinabi ko sa tita mo, siguradong hindi sasabihin ng tita mo.”


    “Oo. Norah, ang sinabi sa akin ng nanay mo, hindi ko manng sinabi sa tito mo.” Mabilis na nag-echo si


    Laurel.


    “Nay, Auntie, ang bagay na ito ay hindi maliit na bagay. Huwag ipagkt ito. Nagsim nang maghin


    sa akin ang mga pinagkakatiwan ni Elliot, at ayoko nang magkagulo muli.” Nalungkot si Norah, ngunit


    hindi niya ito maipakita, “Gabi na po ngayon, Auntie, ihahatid na kita sa hotel para magpahinga!”


    Matapos ihatid ang tiyahin sa mpit na hotel, nakad pabalik si Norah at ang kanyang ina.


    Nagremo si Norah : “Nay, paano mo masasabi sa akin ang sinabi ko sa iyo? Sabi ko na nga ba,


    wng makakapagsabi nito sayo! I really regret it, hindi ko na dapat sinabi sayo in the first ce. “


    Madelyn: “Sa amin ang tiyahin mo…”


    Tanong ni Norah: “Noong mahirap ang pamilya namin, tinatrato ba kami ng tiyahin ko bng sarili niya?


    Nakalimutan mo na ba ang mga hinaing na dinanas ng pamilya natin noon?”


    All content ? N/.?vel/Dr/ama.Org.


    Umiling si Madelyn: “Hindi ko nakalimutan. Yung tito mo ang minams kami nung sim. Never


    kaming ginamot ng tiyahin mo. Noong gusto mong mag-abroad, hiniling namin sa iyong tiyahin na


    humiram ng pera. Nanghiram ako ng pera sa tita mo. Kapatid ko ang tiyahin mo, paano siya magiging


    outsider?”


    Bumuntong-hininga si Norah, na ipinakita ang isang vulnerable side sa kanyang mukha: “Nay, m mo


    ba kung gaano ako ka-stress sa panahong ito? Kung namatay din si Avery ng magkasama, hindi ako


    matatakot. Kung sakaling mman ni Avery ang nangyari What I do, then I’ll definitely die! Mama, gusto


    mo bang makita akong mamatay?”


    “Ano ang sinabi mo! Ikaw ang nag-iisang anak na babae, hindi ko hahayaang mamatay ka!” Hinawakan


    ni Madelyn ang kamay ng kanyang anak at binigyan siya ng ideya, “Dahil takot na takot ka kay Avery,


    mag-isip ka ng paraan para maalis din si Avery.”


    “Sa tingin mo ba ako ay tgang makapangyarihan sahat? Ang huling pagkakataon ay ang tamang


    oras at lugar. ……Pagkatapos ng nangyari noong nakaraan, hindi na makpit kay Avery ang mga


    ordinaryong tao, kaya paano natin siya haharapin?” Tinanggihan ni Norah ang mungkahi ng kanyang


    ina.


    “Norah, huwag kang matakot.” Mahinahong sinabi ni Madelyn, “Kung makas-loob si Avery na i-bully


    ka, may paraan ako.”