Kabanata 1996
May mga estudyante sa paligid na nagsisigawan at nagtatakbuhan. May mga mas matatapang din na
estudyante, na nakatayo para manood ng excitement.
Nang makitang pumutok ang ulo ni Katalina, wng iniisip na sumugod si La.
Nang makita ng bodyguard na dadaan na si La ay agad niya itong hinawakan, humakbang sa
harapan niya, at nakad.
“Mag-resign ka na agad! Bumalik ka sa Aryadelle kasama ko!” Ang ina ni Katalina, si Laurel Larson, ay
sumigaw sa kanyang anak sa publiko, “Pinagtiisan kita hanggang sa limitasyon! Kung hahayaan kitang
maging napakadaldal, hindi mo mlaman kung sino ka!”
Sa isang kamay na nakatakip sa mainit at masakit na pisnging pinukpok, sa gilid ng mga mata ni
Katalina ay nakita ang mga nakapaligid na bata.
Bng isang guro sa paarn, sa sandaling ito, si Katalina ay disgrasya.
“Ano ang aking pagkakakn?” Tumingin si Katalina sa kanyang ina na may luha sa kanyang mga
mata, “Isang akong tao.”
“Katalina, anong ibig mong sabihin? Anong ginagawa moban sa akin?” Nakita ni Laurel na t ayaw
sumunod sa kanya ng kanyang anak, kayabis siyang nadismaya, “Nasa harap ka na ngayon ng
maraming tao, sabihin mo sa akin,laban ka ba sa akin?”
Ang kanyang dagundong ay nakaakit ng mas maraming tao upang panoorin ang saya.
Ayaw nang makim ng bodyguard sa mga gawaing bahay ni Katalina, ngunit nang makita niya ang
mukha ni Katalina, hindi na niya nakayanan, at hindi na niya kinaya.
Humakbang siya sa harapan ni Laurel at masing binuhat si Laurel.
“Eskwhan ito, anong pinagkaiba mo sa pagiging baliw mo?! Gusto mong pag-aralin ang iyong anak
na babae, maaari kang umuwi at isara ang pinto para sa karagdagang pag-aaral!
“Sino ka?! Bakit mo ako kinakausap ng ganyan?” Tinitigan ni Laurel anglaki gamit ang kanyang tusong
mga mata, at pagkatapos ay nag-react, “Oh, ikaw ang bodyguard ng pamilya Foster? Ikaw kasi,
sinusubukan mo akong akitin. ano ka ba Huwag mong isipin na nagtatrabaho ka sa pamilyang Foster…
Isa kang aso ng pamilyang Foster, hindi ka karapat-dapat na dalhin ang sapatos ng aking anak.”
Hindi inaasahan ng bodyguard na ganito kadiri ang pagsasalita ng babaeng nasa harapan niya.
Hindi alintana kung si Laurel ay nanay ni Katalina o hindi, Hindi kinaya ng bodyguard ang patuloy na
pagmamayabang ni Laurel. Nakad siya papunta kay Laurel sa dwang hakbang at itinumba ito sa
lupa ng isang suntok!
Kung hinding sa pag-ala na babae siya at medyo mahina ang katawan, hindi ito mabibi, bagkus
ay sinisipa sa lupa.
All content ? N/.?vel/Dr/ama.Org.
Matapos itk pababa si Laurel ay bi siyang napasigaw sa sakit.
Agad na napatakbo si Katalina na may luha sa kanyang mga mata nang makita ang malungkot na
hitsura ng kanyang ina.
Katalina: “Nay! Ayos kang?”
Nagmamadali si Laurel, hinawakan ang braso ng kanyang anak, at pagkatapos magpumilit na tumayo,
ang kanyang mga mata ay tumitig sa bodyguard na parangson.
Laurel: “Angkas ng loob mong saktan ako! B*stard ka na wng tutor!”
Napagalitan na naman ang bodyguard, nakakuyom ang mga kamao, at hindi niya maiwasang maulit
iyon.
Umiiyak at nagmamakaawa si Katalina: “Aqi, huwag mong bugbugin ang nanay ko. Ang aking ina ay
may mataas na presyon ng dugo! Mangyaring huwag gawin ito!”
“Anong tawag mo sa kanya?! Wnghiya kang bagay! W tgang sinabing masama ang pinsan mo!
Napakabilis mong nakasundo nitong ligaw nalaki!” Sa sobrang galit ni Laurel ay itink niya ang
kanyang anak, “W akong wnghiyang anak na katd mo! Sa hinaharap, huwag mong isipin ang
pagkuha ng kahit isang sentimo sa bahay!”
Galit na sabi ni Laurel at humakbang pyo.
Napatingin si Katalina sa direksyon na inaalis ng kanyang ina, at hindi napign ng kanyang mga luha
ang pagpatak.
“Teacher Larson, huwag kang umiyak.” Kumuha si La ng tissue sa bag niya at iniabot sa kanya, “Baka
mabuti o masama ang nanay mo. Hindi kang niya pinapagalitan, pinapalo ka rin niya. Ayokong bigyan
ako ng ganitong seng ina. “