Kabanata 1939
Kabanata 1939
Hindi nakalusot ang telepono.
“Sinusubukan mong tawagan ang iyong boss?” Sabi ng bodyguard ni Avery.
Nais ding bisitahin ng bodyguard ni Elliot ang hukay ng bangkay, kaya tinawagan niya si Elliot.
“Hindi rin ako makalusot! Nag-appointment ba sng dwa para mag-shut down?”
“Posible. Bakit hindi tayo pumunta sa hukay ng bangkay ngayon! Bumalik ka pagkatapos basahin, para
hindi na masyadong mahaba.” Ang mga bodyguard ay hindi masyadong natatakot kay Avery, kaya
mas kaswal s.
Matapos mag-isip ng ng segundo, sinabi ng bodyguard ni Elliot, “Magpapad muna ako ng
mensahe sa boss ko.”
Ang bodyguard ni Avery: “Pagkatapos ay magpapad din ako ng mensahe sa aking amo.”
Matapos magpad ng mensahe ang dwang bodyguard sa kani-kanng mga amo, umalis na s
ng hotel at nagmaneho papuntang suburbs. .
Content ? copyrighted by N?velDrama.Org.
Medyo map ang panahon ngayon, at t umun anumang oras.
Ky abo ang eksena, na may bakas ng kak-kbot.
Dwang bodyguard, na nakasuot ng maskara, ang lumakad sa gilid ng cordon.
“Mga wng ginagawa, mangyaring huwag lumapit!” Lumapit ang isang staff at pinalahanan s.
Masyadong gustongpitan ng bodyguard ni Avery ang hukay ng bangkay, kaya sinabi niya, “Mga
bodyguard kami ni Elliot. Pumunta kami dito para makita kahapon ng hapon.”
Hindi makapaniwng tumingin ang bodyguard ni Elliot sa bodyguard ni Avery, at ang mga mata nito
ay nagsasabing: Napakawnghiya mo!
Bumulong sa tenga ang bodyguard ni Avery: “Sa wakas, mahigit isang oras na kaming nagmaneho.
Sayang naman at hindi ako pumunta at tingnan.”
Hindi narinig ng staff ang kanng mga bulong, ngunit nakla sng dwa.
Dumating sina Elliot at Avery kahapon ng hapon, at dumating din ang dwang matatangkad na
bodyguard na ito.
“Bakit hindi dumating sina Mr. Foster at Miss Tate?” Pinapasok s ng staff sa cordon.
“Pagod s ngayon, kaya tara na at tingnan natin.” Seryosong sabi ni Avery bodyguard.
“Oh, tingnan natin! Ang gawain dito ay tgang nakakainip, iyon ay, upang bas ang mga buto sa
ibaba. Wng ibang magawa kundi tingnan ang mga buto.” Nakipagkwentuhan ang staff sa kanng
dwa.
“Oo, ngunit nakakagt na makita ang napakaraming bangkay nang sabay-sabay.” Sabi ng bodyguard
ni Avery.
“Ito ang unang pagkakataon na nakakita ako ng ganoong eksena sa mga nakaraang taon… Hindi
nakakagt na hindi nakayanan ni Miss Tate noong nakaraang araw. Siya ba ay may sakit?” Sinabi ng
staff, “Nala ko na sinabi ni Miss Tate na gusto niyang tumulong.”
“Hindi ba s dumating kahapon?” Hindi maiwasang magtanong ng bodyguard ni Elliot.
Natign sandali ang staff: “Hindi dumating! Hindi mo ba m ang itinerary n?”
“Maaga sng umalis kahapon at hindi kami pinayagang sumunod…” Nahihiyang paliwanag ng
bodyguard, “m kong tiyak na hindi s pumunta rito. Siguradong dadalhin n tayo kapag
napakyo na n.”
“Tapos baka pumunta s sa ospital kahapon! Medyo mki pa rin ang workload ng pagsubok. Td
ng aming panig, ito ay karaniwang manu-manong trabaho, ngunit hindi tga ito kinakangan.
Nandito si Miss Tate para tumulong.” Napatingin ang staff sa kanng dwa, “Pumunta ka ba dito
ngayon parang tingnan?”
Natign ang dwang bodyguard.
“To be honest, medyo kng tayo sa manpower dito.” Bumuntong-hininga ang staff, “Nakikita mo
naman na hindi masyadong maganda ang panahon ngayon, maaaring umn anumang oras. Ngunit
napakaraming mga bangkay sa lupa dito, at kangan sng dalhin sa kotse sa harap. …ang sasakyan
na iyon ay hindi maaaring imaneho … ang aming mga tauhan ay pagod ng ng mga batch …”
Nagkatinginan ang dwang bodyguard at sinabing, “Kung ganoon ay tumulong tayo. “
“Smat, smat! Maraming smat! Bibilhan kita ng protective suit!”
Sa ganitong paraan, ang dwang bodyguard ay nagpunta m sa pagtakbo upang panoorin ang
kaguluhan hanggang sa pagiging mga libreng porter.
Humihingal sng dwa at isang buong araw sa hukay ng bangkay.
Pagbalik sa hotel kinagabihan, nakad ang dwa sa lobby at tahimik na umupo sa sofa sa lobby.