Kabanata 1936


    Kabanata 1936


    Suburban, basement.


    Matapos mman nina Elliot at Avery na nakaharang angbasan, hinanap n angbasan patungo


    sa ground-level bungalow sa basement.


    Nakalulungkot, naka-lock ang pintong iyon m sabas. Hindi n mabuksan anghat.


    Matapos mman na hindi s makbas sa dwangbasan ay agad nng inbas ang kanng


    mga cellphone at nagnong tumawag para humingi ng tulong.


    Gayunpaman, sa basement, ang mobile phone ay wng signal.


    Napagtanto n kung gaano kahirap ang sitwasyong kinakaharap n.


    “Bakit ginawa ito ni Sasha?” Sumandal si Avery sa balikat ni Elliot at sinabi sa mahinang boses, “Dahil


    ba niloko ko siya sa ospital noong nakaraan?”


    “Hindi naman dapat. Siguradong may katulong siya.” Mmig ang boses ni Elliot. “Dwang ang


    possibilities. Alinman sa kriminal na gang na ito ay hindi nalinis sa sim, at higit sa isang Sasha ang


    nakatakas. Gusto n kaming patayin at ipaghiganti ang kasabwat na pinatay noon. O si Sasha ay


    binili ng iba. “


    “Sa tingin ko ang huli ay mas mmang.” Nag-isip sandali si Avery at sinabing, “Sinabi ni Sasha na


    karamihan sa mga tao sa gang na iyon ay pinilit. Sa tingin ko, maaaring hindi magkatugma ang


    kanng mga puso. Sino ang bumili kay Sasha? Elliot, sinabi mo ba sa iyong mga kaibigan m sa


    Yonroeville ang tungkol sa iyong itineraryo ngayon?”


    “Hindi. Pagkatapos ng aksidente ni Haze, kakaunting ang kontak ko sa panig na ito.” Bumilis sa


    Pagtakbo ang utak ni Elliot, nag-iisip ng paraan para makatakas.


    Ngunit wng signal ang mobile phone, nakaharang angbasan, barado at basa, at gutom na siya.


    “Avery, gutom ka na ba?” tanong ni Elliot.


    “Well…Nagugutom ka rin ba?” balik tanong ni Avery.


    “Konti.” Medyo may dignidad ang hininga ni Elliot, “Hindi ko akin na dito p tayo makukulong.


    Avery, may naisipng akong paraan, maghihintay nang tayo ng magliligtas sa atin ngayon. Kung


    w sa panganib ang ating mga bodyguard, dapat sng gumawa ng paraan para mahanap tayo.”


    “Oo.” Kumain ng kaunti si Avery sa tanghali, at ngayon ay gutom na gutom na siya para magkaroon ng


    lakas.


    Elliot: “Avery, huwag kang pesimista. Manatiling gising at huwag ka pang matulog.”


    “Ngunit nakakapagod ang pakikipag-usap sahat ng oras.” Inabot ni Avery at hinimas ang tiyan


    niyang wngman, “Actually, may good news pa.”


    “Huh?” Hindi m ni Elliot kung ano ang magandang balita.


    “Wng mga buto ng bata dito. pagsisinungaling ni Sasha. Baka buhay pa si Haze.” Lalong gumaan


    ang pakiramdam ni Avery nang maisip niya ang posibilidad na ito.


    All text ? N?velD(r)a''ma.Org.


    “Hindi ko m kung makakbas pa tayo ng buhay.” Gustong-gusto ni Elliot na makita ng sarili niyang


    mga mata si Haze.


    Ngayon ang buhay at kamatayan ni Haze ay hindi m, at siya at si Avery ay nasa linya din.


    “Wag mo na masyadong isipin.” Aliw ni Avery, “Ang buhay at kamatayan ay tadhana, ang kamatayan


    ay hindi nakakatakot.”


    “Hindi nakakatakot ang kamatayan, ang nakakatakot ay kapag namatay ka, hindi mo na makikita ang


    mga taong pinapahgahan mo. Hindi ko kayang tiisin ang mga anak natin. “Malungkot na sabi ni


    Elliot, “Ayaw mo bang mag-atubili?”


    “Siyempre ako. Nakulongng kami sa lugar na ito na wng signal. Kahit mman ng mga


    bodyguards natin na nawaw tayo, baka hindi na n tayo mahanap dito.” Wng emosyong sinabi


    ni Avery, “Elliot, heart-to-heart talk tayo!”


    Elliot: “Hindi ba pgi tayong nag-uusap ng puso-sa-puso?”


    “Namamatay na tayo, kaya sa bawat susunod na pangungusap, magsasabing tayo ng totoo, okay?”


    Umangat ang ulo ni Avery at tumingin kay Elliot.


    Laging nakabukas ang shlight ng cellphone niya.


    Tumingin si Avery sa kanyang mga mata sa pamamagitan ng mahinang liwanag.


    “Sige.” Idiniin ni Elliot ang kanyang ulo sa kanyang balikat, “Magtanong ka muna.”


    “Bukod sa child factor, mahal mo pa ba ako?” tanong ni Avery.