Kabanata 1932


    Kabanata 1932


    Owned by N?velDrama.Org.


    “Napakyo mo para maghanap ng trabaho?” Tiniis ni Elliot ang kanyang kalungkutan, sa takot na


    siya ay masyadong malungkot at maapektuhan si Avery.


    “Pinlit ako ng pamilya ko na magpakasal sa isang matandanglaki, at ayaw ko… Kaya tumakas ako.


    Naisip ko kung hanggang saan ako makakatakas, kaya tumakas ako dito…dito Prosperity, maraming


    job opportunities…” sabi ni Sasha dito, at hindi na nagpatuloy.


    Tiningnan siya ni Elliot na wng intensyong pumatay.


    Nakahinga ng maluwag si Sasha. Ayaw niyang magbunyag ng napakaraming impormasyon tungkol sa


    kanyang sarili sa mga tagbas. Ito ang mlalim na sugat sa kanyang katawan. Ang pagsasabi nito


    sa iba ay katumbas ng pagbukas ng mga sugat para makita ng iba.


    Nakinig si Avery sa kanng pag-uusap, at wngman ang kanyang puso, ngunit napakasakit.


    Sa katunayan, handa na siya sa pag-iisip para sa pinakamasama.


    Ngayonng ito nakumpirma.


    Makalipas ang mahigit isang oras, nagmaneho ang sasakyan sa unang hukay ng bangkay.


    “Magpatuloy sa pagmamaneho pasulong, magkakaroon ng sangang-daan sa kalsada, pumunta sa


    sangang-daan sa kanan.” Itinuro ni Sasha ang daan patungo kay Avery, “Hindi ko m kung kaya ng


    sasakyan sa kalsadang iyon, ito ay isang maduming kalsada, at maaaring hindi ito madalingkarin.


    Kung hindi makapasok ang sasakyan, pwede kang pumasok.”


    “Gaano katagal bago makapasok?” maingat na tanong ni Elliot.


    “Tinatayang aabutin ng sampung minuto ang palakad! Doon nakatira ang mga kasamahan namin.


    Matagal na itong inabandona kaya wng nakatira doon.” Mmig at hindi nakatutok ang mga mata ni


    Sasha, “Elliot, diba? Magsisi ka ha? Sasabihin ko sa iyo ang kinaroroonan ng iyong anak, hindi ako


    humihiling na bigyan mo ako ng pera, hayaan mong akong umalis…”


    “Maghintay hanggang matagpuan ang mga buto at lumabas ang mga resulta ng kumpirmasyon ng


    DNA.” Mmig na tinignan siya ni Elliot.


    Nagsim na namang hindi mapgay si Sasha nang makita niya si Elliot.


    “Sasha, kung buhay pa ang anak ko, siguradong bubuhayin kita. Pero kung patay na ang anak ko,


    kahit pilitin kang maging papet ng kriminal, karapat-dapat kang mamatay! Kasama ka na nasa


    kulungan pa. Ang gang, kangan mong mamatayhat!”


    Ang mga mata ni Elliot ay puno ng pagpatay nayunin, at hindi niya itinago ang kanyang


    determinasyon.


    Namu ang mukha ni Sasha.


    Naisip niya na ibinigay niya kay Elliot ang ‘clue’ na ito, at si Elliot ay mananatiling buhay.


    Sa hindi inaasahang pagkakataon, pareho tga sina Elliot at Avery, iisa ang sinasabi sa bibig at may


    ginagawa sa likod.


    “Oo… ayoko nang mabuhay ng matagal! Last time I asked Avery for sleeping pills, kapag gusto kong


    ma-euthanize, ayoko nang mabuhay!” Tanong ni Sasha, “Maaari mo ba akong i-euthanize?”


    Sinulyapan ni Elliot ang tanawin sabas ng bintana at hindi sumagot.


    Pinaandar na ni Avery ang sasakyan sa isang sangang bahagi ng kalsada.


    Ang sangang ito sa kalsada ay tinutubuan ng damo at magaspang, at huminto ang sasakyan sa loob


    ng dwang minuto ng pagmamaneho.


    “Bumaba ka sa kotse!” Sinulyapan ni Avery si Elliot, “Bakit hindi tayo pumunta doon!”


    Bumaba kaagad si Sasha: “Hindi mo m ang lokasyon! Dadalhin kita doon!”


    Naka-shackle sa paa si Sasha, nagmamadali siyang bumaba ng sasakyan, kaya tumalon siya pbas


    ng sasakyan.


    Pinagmasdan siya nina Elliot at Avery na lumabas ng sasakyan at nagtaka s sa sinabi nito.


    “Sundan mo ako.” Mabilis na nakad si Sasha sa harapan n, “Sa tingin mo ba ang mga


    pangunahing miyembro ng criminal gang ay mga ordinaryong tao? Desperado snghat! Ang mga


    bahay na iyon ay hindi ordinaryong bahay.”


    Mahigpit na hinawakan ni Elliot ang kamay ni Avery.


    Ito ay isang bagay na ang kalsada sa lim ng kanng mga paa ay hindi madalingkaran.gi nng


    nararamdaman na may hindi tiyak na panganib na nakatago sa mga salita ni Sasha.


    Hindi ordinaryong bahay, anong seng bahay yan?


    Makalipas ang halos sampung minutong palakad ay bumungad sa kanng harapan ang isang


    hilera ng mga sira-sirang bungalow.


    May anim o pitong bahay sa kabuuan.


    Ang mga bahay na ito, na napapalibutan ng mga damo, ay hindi nagpapakita ng bakas ng tirahan ng


    tao.


    “Ano ang ibig mong sabihin sa pagsasabing hindi ito mga ordinaryong bahay?” Hin ni Elliot na may


    mga bitag o pananambang sa mga bahay na ito.