Kabanata 1924


    Kabanata 1924


    Elliot: “Well. Parang namatay snghat noong bata ka pa.”


    “Namatay ang aking lolo noong ako ay apat na taong gng, at ang aking l ay nalungkot dahil sa


    pagkamatay ng aking lolo, na naging sanhi ng pala ng iba’t ibang mga mlang sakit sa katawan,


    Sa huli, siya ay namatay sa sakit.” Sinabi ito ni Avery, hindi napign ng kanyang mga mata na


    magbasa-basa, “Bago s mamatay, pinrotektahan ako ng isang tao sa bahay, at hindi ako nagdusa ng


    anumang kahirapan. Sa sandaling umalis ang aking mga lolo’t l, si Wanda ay wng prinsipyo.”


    “Bakit namatay si lolo?” Malungkot na tumingin si Elliot sa kanyang mga mata.


    Nang makita ni Elliot ang mga luha sa gilid ng kanyang mga mata, pinabalik ni Elliot ang kanyang


    kamay.


    Itink ni Avery ang kanyang kamay at pinunasan ang kanyang mga luha: “Bing nahulog ang lolo


    ko at nasugatan ang kanyang utak, at hindi siya nailigtas. Malinaw na nala ko, noong din ako ng


    tatay ko sa ospital para makita sa huling pagkakataon si lolo, umaasa akong mapapagaling ko siya.


    Hayaan siyang patuloy na nasa tabi ko at protektahan ako.”


    “Avery, huwag kang malungkot. Siguradong pinagmamasdan ka ng iyong mga lolo’t l m sangit


    ngayon at patuloy na pinoprotektahan ka.” Hinawakan ni Elliot ang kanyang kamay at ipinagpatuloy


    ang Pasulong, “Maraming madilim na bagay ang nangyayari kung saan hindi natin nakikita, ngunit sa


    maliwanag na bahagi, marami ring magagandang bagay na nangyayari. Kung ang aming anak na


    babae ay buhay at patay, at kung ang taong umampon sa kanya ay isang mabuting tao.. …posible ang


    lahat.”


    “Ikaw ay panliling sa sarili at paralisis sa sarili.” Habang inlantad sa kanya, hin ni Avery ang


    kamay m sa mking pd nito, “Hindi ako nlamig, bakit mo hawak ang kamay ko? “


    “Maaari mo ba akong hhin kapag mmig?” tanong pabalik ni Elliot.


    “Huwag kang maging bull’s-eye.” Binigyan siya ni Avery ng matalim na tingin, tiningnan ang kanyang


    mukha, at nagtanong, “May boyfriend ako, at ganito ka pa rin, gusto mo bang mman kung ano ang


    gagawin sa iyo?”


    “Hindi pa ba kayo kasal ng boyfriend mo? Dahil hindi ka kasal, ang iyong rsyon ay hindi protektado


    ng batas.” Depensa ni Elliot sa kanyang sarili, “Kung ang ibang tao ay umibig, kung s ay nasa ibang


    lugar, karaniwang hawak n ang kanng mga mobile phone at nagpapad ng mga mensahe at


    tawag sa kanng mga kasosyo araw-araw. Bakit hindi ko nakitang tinatawag ka ng boyfriend mo?”


    Hindi inaasahan ni Avery na napakano ni Elliot na palihim niyang pinagmamasdan ang ‘pag-ibig’


    nito.


    “Dapat m mo rin na sobrang busy ng boyfriend ko. Hindi td mo, pagdating sa pag-ibig, w kang


    pakim sa trabaho. If I remember correctly, sabi ko love-brainer ka dati.” saway ni Avery sa kanya.


    Kinagat ni Elliot ang mga sulok ng kanyang bibig, “Kung ito ang nagpapasaya sa iyo, hindi kita


    tatanggihan.”


    “Huwag kang magsalita na parang napakki mo. The reason why you don’t refute me is because you


    can’t refute at all. “Nagtaas baba si Avery at humarap sa kanya, “You are the brain of love. Hindi


    bababa sa sinabi ito ni Ben Schaffer.”


    All text ? N?velD(r)a''ma.Org.


    “Mabibng ba ang mga salita ni Ben Schaffer?” Nam ang pisngi ni Elliot, at medyo mababa ang


    boses nito kaysa sa kanya.” Pinagalitan din niya ako. Totoo kaya kung pagalitan niya ako? Maganda


    ang rsyon ko sa kanya at mads akong nagbibiro nang basta-basta.”


    “Ito ay tiyak na dahil ang dwa sa iyo ay may isang magandang rsyon na mas naiintindihan ka


    niya at sinusuri ka ng mas totoo.” Pinipign ng mga sinabi ni Avery ang susunod niyang sasabihin.


    “Ano ang mali sa utak ng pag-ibig?” Hindi mapabanan ni Elliot, ngunit maaarimang itong


    tanggapin nang may pag-aatubili, “Ang utak ng pag-ibig ay nagpapakita ng kahgahan ng


    damdamin.”


    “Oh.” Naramdaman ni Avery na hindi makatwiran ang sinabi ni Elliot.


    Lalong nam ang mukha ni Elliot. Hindi niya maiwasang hawakan muli ang kamay nito.


    “Bumalik na tayo!” Lumingon si Avery, hinayaan ang kanyang nakhad na kamay na wngman.


    “Medyo mmig ang hangin sabas. Hindi ko m kung sakit ng ulo na dulot ng hangin o orihinal na


    sakit ng ulo. Mas mabuti pang bumalik ako at magpahinga. Kung hindi, kung mas mla ang estado


    bukas, w nang magagawa.”


    “Well.”


    Nakad pabalik ang dwa at hindi nagtagal nakarating sa hotel.


    “Maghintay ng isang minuto upang gumawa ng isang video call para sa bata!” Sabi ni Elliot


    pagkapasok niya sa elevator.


    Avery: “Nasa Bridgedale s ngayon.”


    “m ko. Kapag nagkita ang tatlong magkakapatid mamaya, maaari kang makipag-video call para sa


    kan. Pupuntang ako sa gilid at titingnan.” Mahinhin na sabi ni Elliot, “Hindi pa rin ginagastos ni


    Hayden ang perang binigay ko sa kanya. “