Kabanata 1912


    Kabanata 1912


    Pagkatapos magsalita, sumakay si Robert ng scooter at nads.


    Bumaba m sa gazebo ang babaeng guro at napahiga.


    “Py ka ba?” Nang makita ang babaeng guro na nalakad ng ganito, nagtatakang tanong ng


    bodyguard.


    Ang babaeng guro ay hindi pa nakakita ng kahit sinong magsalita nang ganoon ka t, kayaking


    gt niya.


    All content is property ? N?velDrama.Org.


    Sa pag-ala na siya ang bodyguard ng pamilya Foster, hindi nangahas ang guro na sumkay.


    Ang guro: “Ns kong ang paa ko, pero hindi ako py.”


    “Dedikado tga. Kangan mo pang pumasok sa trabaho gamit ang iyongs na paa.”


    Bumuntong-hininga ang bodyguard sa mahinang boses.


    Hindi m ng babaeng guro kung tatawa o iiyak: “Nagkamali ka. Pumunta ako dito kaninang umaga na


    namamaga ang paa.”


    “Oh…” Matapos mman ang tungkol sa sitwasyon, hinawakan ng bodyguard ang braso ng babaeng


    guro at ipinatong ito sa kanyang mga balikat, at hin siya. Ang bigat ng buong katawan niya ay


    nakapatong sa bodyguard.


    Ang babaeng guro ay nalilito, nataranta, at hindi makapagsalita. Ibinuka niya ang kanyang bibig dahil


    sa gt, ngunit hindi siya makapagsalita.


    Ang kanyang mga paa ay nasugatan ngayon, at masakit sa palakad, ngunit bago siya tulungan ng


    bodyguard, bakit hindi siya tanungin kung gusto niyang tumulong?


    Hindi ba niya naiintindihan na hindi naghahalikan ang mgalaki at babae?


    “Bakit mo ako tinitingnan ng ganyan? Hindi ka ba guro? Bakit hindi ka marunong maging magng?”


    Pinandtan ng bodyguard ang guro, “Ang huling taong nakatitig sa akin ng ganyan ay binugbog ko


    na.”


    Sa sobrang takot ng babaeng guro ay kinilig. Agad namang umiwas ng tingin.


    “Ako, mag-isa akong pupunta… Hindi ko kangan ng tulong mo…” Hindi nakayanan ng babaeng guro


    ang madilim at magaspang na aura na nagmum sa bodyguard.


    Nakita ng bodyguard na hindi niya m ang gagawin kaya mabilis siyang binitawan.


    Bing huminto si Robert na tumatakbo sa myo sakay ng scooter at lumingon sa kan.


    “Bilisan mo! Bakit ang bagal mo…” Robert pouted and urged.


    Ang maliit nalaki ay hindi makapaghintay na umuwi upang makita kung ang kanyang kapatid na


    babae ay nagising.


    Pinakinggan ng bodyguard ang panawagan ng munting ninuno, at nang hindi nag-iisip, binuhat ang


    guro sa baywang, at humakbang sa unahan upang humabol.


    Ang guro: “Ang aking buong katawan ay naninigas at hindi ako nangahas na kumilos.”


    Bagama’t medyo nahihiya siya, mas kumportable ang pagiging carry forward kaysa makad nang


    mag-isa.


    Bumalik ang grupo sa bahay ni Foster.


    Agad na pinababa ng bodyguard ang guro.


    “Na-sprain ang paa mo, hindi mo ba sasabihin kay Robert sa telepono?” Pawis na pawis ang


    bodyguard kaya nagremo.


    Nahiya ang guro: “Sinabi ko bang magmaneho ka para sunduin ako? Nakakahiya.”


    Ang bodyguard: “Nahihiya ka bang buhatin ako?”


    Ang guro: “Hindi ko hinayaang dalhin mo ito, kaya kong pumunta mag-isa.”


    “Ngunit lumakad ka na parang pagong na gumagapang.” Naiinis na sinabi ng bodyguard, “Mabuti


    naman kung magpainit ka sa sobrang init ng araw, ano ang dapat nating gawin kung makulit ang ating


    young master?”


    Lumapit si Mrs Cooper na may dng isang basong tubig at din sa guro kanina.


    Sinabi ni Mrs. Cooper sa Bodyguard, “Mangyaring maging magng sa guro.” Habang tinitingnan ang


    hitsura ng guro, patuloy na nagtanong si Gng. Cooper: “Hindi pa masyadong matagal pagkatapos ng


    graduation, tama ba?” Hiniling ni Mrs Cooper ang guro na umupo nang nakangiti.


    “Well, nag-aaral ako sa ibang bansa para sa graduate school, at kakatapos kong at bumalik sa


    Aryadelle sa taong ito.” Kinuha ng babaeng guro ang tasa at humigop. “Bago ako pumunta dito, hindi


    ko tga akin na ganito p kki angmunity na ito. Nakadkad ako ng khating oras at


    hindi ko mahanap ang daan.”


    Ginang Cooper: “Nasa ibang bansa ka, kaya mmang na hindi mo m ang tungkol sa sitwasyon sa


    tahanan. Tgang napakki ng komunidad na ito, at napakahirap makapasok nang hindi


    nagmamaneho.”


    “Hmm, natutulog pa ba si La?” Tanong ng babaeng guro.


    “Aakyat ako at titingnan.” Umakyat si Mrs. Cooper, pumasok sa kwarto ni La, at ginising si La.


    “La, bumibisita ang homeroom teacher mo. Parang bagong teacher.” Iniunat ni La ang kanyang


    mga kamay at kinusot ang kanyang mga mata: “Anong home visit? Bakit hindi mo ako pinam?”


    “Ang sabi ng bagong guro ay hindi siya nakipag-ugnayan sa iyong ama. Baka naka-off at hindi naka-on


    ang cellphone ng tatay mo.” Pinalahanan ni Mrs. Cooper, “Bumaba ka muna!”