Kabanata 1846


    Kabanata 1846


    Pagkatapos, ang kapaligiran ay nahulog sa isang awkward na sitwasyon.


    Sabi ni Elliot, “Hayden, mads kang makakabalik kay Aryadelle kapag may oras kang makita sina


    La at Robert. Kinausap ko ang nanay mo pagkatapos niyang bumalik sa Aryadelle. Kapareho ko


    ang ugali niya tungkol sa iyong tatlong anak. Umaasa kami na ikaw ay lumaking malusog at masaya, at


    hindi kami maapektuhan.”


    Matiyagang nakinig si Hayden, at bahagyang bumuka ang maninipis niyangbi: “Nagpunta ako rito


    para sa kapakanan ng aking ina at kapatid. Mas mabuting huwag ka nang magsalita, ayoko nang


    makinig pa.”


    Kinuha ni Elliot ang baso ng tubig at humigop. Pagkatapos ay nabas siya ng isang card at ibinigay


    kay Hayden at sinabing, “Tanggapin mo ang card na ito. Ang password ay ang iyong kaarawan.


    Babayaran ko bawat buwan. Sabihin mo sa akin kung kapos ka sa pera. Hindi nagtatrabaho ngayon


    ang nanay mo, at natatakot akong ma-stress siya.”


    Nang dumating ang card ay hindi napigng tumaas ang sulok ng bibig ni Hayden. Tinanggap niya ang


    card, w sa mood na manatili pa.


    Hindi inaasahan ni Elliot na tatanggapin niya ang card, ni hindi niya inaasahan na ngingiti siya, ni hindi


    niya inaasahan na aalis siya pagkatapos tanggapin ang card.


    “Hindi ka ba titira sa kapatid mo sandali?” Napanatili ni Elliot. Sa katunayan, gusto niyang makasama si


    Hayden. Gusto niya tgang maka-chat si Hayden saglit, at gusto niyang mman ang tungkol sa


    pag-aaral at buhay ni Hayden sa nakalipas na dwang taon. Kahit m niyang wishful thinkingng


    iyon.


    “Marami akong ginagawa. In the future, paki ni Robert, maraming opportunity para magkita tayong


    dwa.” Pagkatapos magsalita ni Hayden, sa wakas ay sinulyapan niya si Robert at lumabas ng hotel.


    This is the property of N?-velDrama.Org.


    Pagtingin sa likuran ng pag-alis ni Hayden, nakaramdam ng pagkaligaw si Elliot.


    “Tatay.” Itinaas ni Robert ang kanyang ulo at tumingin sa mukha ng kanyang ama, “Naiwan si kuya.”


    “Oo.” sagot ni Elliot.


    Robert: “Mukhang hindi niya ako gusto.”


    “Hindi. Hindi niya ako gusto.” Ipinaliwanag ni Elliot, “Tingnan mo, binigyan ka niya ng mga regalo,


    ngunit hindi niya ako binigyan ng mga regalo.”


    “Iyon ay dahil tinawag ko ang kanyang kapatid, at kung tinawag mo siyang kapatid, bibigyan ka rin niya


    ng mga regalo.” Mukhang hindi naisip ng maliit nalaki na may mali sa sinabi niya.


    Mapait na ngumiti si Elliot: “Anak ko ang kapatid mo, paano ko siya matatawag na kapatid?”


    “Sabi ni kuya Hayden, kung sino man ang tumawag sa kanya na kapatid, bibigyan niya ng mga regalo


    ang sinuman.” Ang maliit nalaki ay hindi pa rin iniisip na may anumang problema sa kanyang lohika.


    Lumabas ng hotel si Hayden at itinapon ang card na ibinigay ni Elliot sa basurahan sa tabing daan.


    Hindi niya kangang umasa kay Elliot noon, at hindi niya kangang umasa sa kanya ngayon!


    Kinabukasan, inimbitahan ng namamah sa Bridgedale branch ng Tate Industries si Elliot sa


    hapunan.


    Inimbitahan ng kinauukn ang mga executive m sa mlaking kumpanya sa Bridgedale na


    samahan siya.


    “Kla mo ba ang Dream Maker Company?” May nagtanong, nagtaas ng topic.


    “Ang kumpanya ba ang gumagawa ng mga self-driving na kotse? Napakahangin ng kumpanyang ito


    kamakan! Dwang taon pang itong bukas, pero napakkas ng momentum! Narinig ko na ang


    mga sasakyan na ginagawa n ay makagamb sa kaligtasan ng mga tradisyunal na kotse, na hindi


    maisip. “


    “Exaggeration naman kung sabihin yan! Ang kanng gimik ay isang self-driving safety system, ngunit


    hindi tga mapagkakatiwan ng mga tao ang mga robot. Kaya kangan pa rin nng magmaneho!


    Ang kanng pinakamakapangyarihang teknolohiyang OTA! Mga tradisyunal na sasakyan, Ang kotse


    lang, ngunit ang kotse na ginawa ng dream maker ay mas katd ng isang flexible AI robot, o isang


    smartphone na nakasanayan na natin.”


    “Parang hindi pa naiunch ang sasakyan n?” May narinig si Elliot.


    Hindi siya interesado sarangan ng sasakyan.


    Ngunit dahil gusto ni Jack Tate na bumuo ng isang wng driver na kotse sa kanyang buhay, hindi


    niya ito binuo hanggang sa kanyang kamatayan.


    Kaya’t pagkatapos niyang makita ang ganitong uri ng balita, mas binigyan niya ng pansin.


    “Ang isang maliit na bng ng mga tao ay naimbitahan para sa isang test drive. Halimbawa, ako.” Ang


    nagsabi nito ay siya pa ang mataas ang tingin sa sasakyan ng Dreammaker, “I dare to say that their


    car was driven by me. Sahat ng mga luxury car sa Aryadelle, ang pinakakomportable at high-tech na


    mga kotse. Mpit nang ilunsad ang kanng mga sasakyan, at tgang bibilhin ko s kapag opisyal


    na itong inilunsad!”


    “Sino ang may-ari ng kumpanyang ito?” tanong ni Elliot.


    Nagkatinginan anghat at sa wakas ay umiling.


    “Nag-inquire din kami nang pribado, ngunit w kaming nakuhang anumang kapaki-pakinabang na


    impormasyon. Nabalitaanng namin na taga Rishawaka ang amo. Napaka misteryoso at napaka-


    capable ng taong ito, pero parang w siyang bk magpakita.”


    “Rishawaka?” Nagtataka si Elliot dahil ang Rishawaka ay isang maliit na bansamang.


    Ngunit ang kumpanya ng dream maker ay binuksan sa Bridgedale.


    “Oo! Bagama’t mahirap ang bansang iyon, marami rin ang mga nangungunang mayayaman.” Tumingin


    kay Elliot ang kinauukn at nagtanong, “Mr. Foster, mayroon akong quota para sa isang test drive ng


    isang bagong kotse. Gusto mo bang maranasan ito?”