Kabanata 1738


    Kabanata 1738


    Bing huminto ang mga yabag ni Avery.


    “Hindi ko rin masasabi. Pagkatapos ng kanyang operasyon ay matagumpay, siya ay makaka-recover.


    Masasabimang na ang mgalaki ay pging mahilig sa bago at hindi gusto ang luma, at may


    kaunting pagmamahal. Lalo na ang mga mayayaman.”


    Sabi naman ng isa, “Hiwyan siya ni Avery, not necessarily. Anong masamang bagay! Baka nasa


    likod niya ang swerte niya.”


    Narinig ito ni Avery at bumalik sa ward.


    “Doktor, pwede bang umuwi si Avery para magpagaling?” tanong ni Mike sa doktor.


    Pala ng doktor, “Oo. Ngunit dapat kang mag-ingat na huwag hayaan siyang lumabas mag-isa. Hindi


    siya dapat makakita ng malinaw ngayon, kaya dapat niyang hilingin sa isang nars na manood. Kung


    hindi ka komportable, makipag-ugnayan kaagad sa akin.”


    Mike: “Okay.”


    “Gayundin, si Avery ay may mga tahi sa kanyang mga mata, at ang mga tahi ay aalisin sa loob ng


    tatlong buwan.” Sabi ng doktor.


    Tanong ni Mike, “Okay. May iba pa bang dapat bantayan?”


    Patuloy ng doktor, “Bigyang-pansin ang kalinisan ng mata, panatilihing maganda ang kalooban, at


    huwag umiyak. Basta kumapit kang, gagaan ang loob mo kapag ganap kang gumaling.”


    “Well, smat sa iyong pagsusumikap.” Pinbas ni Mike ang doktor sa ward.


    Tinulungan ng nurse si Avery na maupo sa tabi ng hospital bed.


    “Miss Tate, gusto mo bang humiga?”


    “Uupo ako saglit.” Si Avery ay nakahiga nitong mga nakaraang araw na masakit ang likod.


    “Mpit nang gumaling ang mata mo, bakit nakasimangot ka?” Mukhang hindi masyadong masaya


    ang nurse na makita siya, kaya ngumiti siya at inaliw siya, “Nagtrabaho ako bng nurse sa loob ng


    maraming taon, nag-aga ng maraming pasyente, at nakakita ng maraming maysakit. Gaano kasakit.


    Sa tingin ko ang malusog na katawan ay mas mahga kaysa sa anupaman.”


    “Sa tingin ko din.” Ngumiti si Avery, at nagpatuloy, “Actually, good mood ako. Kapag gumaling ang mata


    ko, marami akong magagawa, kung ano ang gusto kong gawin!”


    Mike: “Oo! Gusto mo ng sopas?”


    Avery: “Tulungan mo akong ihatid ito. Ako na mismo ang iinom.”


    Mike: “Okay.”


    Maya-maya, kinuha ni Mike ang discharge sheet at bumalik sa ward.


    Inubos ni Avery ang soup at iniabot ang soup bowl sa nurse.


    “Avery, tapos na ang discharge procedures.” Lumapit si Mike sa kanya, “Gusto kitang dalhin sa resort


    para magpagaling.”


    Avery: “Kangan ba ito?”


    “Yung sea view room, okayng tumingin sa dagat, maganda sa paningin mo.” Naka-book na si Mike


    ng bahay.


    Agad na tinanggap ni Avery: “hindi mo na kangang manatili sa bahay kasama ako m ngayon. Mas


    maganda na ako kaysa dati.”


    “I’m fine again…” Inlayan siya ni Mike at lumabas ng ward.


    “Narinig kitang may kausap sa phonest time.” Natahimik si Avery ng ng segundo, pagkatapos ay


    sinabing, “Pinaalis ni Elliot si Vice President Locklyn at pinalitan siya ng bago. Pino niyang harapin


    ang AN Technology.”


    Belongs ? to N?velDrama.Org.


    Ito ang orihinal na usapan ni Mike.


    Napatingin sa kanya si Mike na nagtataka: “Bakit hindi mo sinabi sa akin?”


    “Hindi ko m ang sasabihin ko. Kahit hilingin kong magtrabaho ka sa kumpanya noon, hindi ka


    nakikinig.” Kalmado ang tono ni Avery, “AN Technology is me If you don’t have me, you don’t have to


    be so tired at all. W kang ganoong interes sa pagsisim ng negosyo at pagtatrabaho.”


    Mike: “Hindi ako aswang gaya ng sinabi mo. Kahit na hindi ko tga gusto ang trabaho, kangan ko


    rin ng sense of aplishment.”


    Avery: “Kung gayon, ano sa pgay mo?”


    “Pupunta ako sa kumpanya kapag bumuti na ang mga mata mo.” Tiniyak siya ni Mike, “Hindi ko


    hahayaang matamaan tayo ni Elliot.”


    “Mike, hindi natin kangang makipag-away sa kanya. Kung tgang hindi natin siya kban,


    tatanggapin natin ang resulta ng kabiguan nang wng pakim.” Pinaghandaan ni Avery ang


    pinakamasama, “Sasali pa nga ako sa Tate Industries. Sumuko na ako, at hindi na masama ang


    pakiramdam ko.”


    Mike: “W pa. Hindi mo kangang maging masyadong pessimistic.”


    Avery: “Hindi ito pessimistic, ito ay upang magno para sa pinakamasama muna, upang hindi


    mahuli.”


    Mike: “Sige.”


    Pagkbas ng ospital, hinatid ni Mike si Avery sa dmpasigan nang mahigit isang oras angyo


    m sa ospital.


    Ito ay isang sikat na seaside tourist city sa Bridgedale.


    Pagkatapos mag-stay sa Sea View Vi, din siya ni Mike sa balcony.


    s-4 na ng hapon, hindi kasing init ng tanghali ang araw, at umiihip ang simoy ng dagat, na


    nagdad ng mga bugso ngmig.