Kabanata 1701


    Kabanata 1701


    “Boss, aakyat ako sa taas para makita si La.” Gustong tulungan ni Chad si Elliot na suyuin si La.


    Karaniwang maganda ang rsyon n ni La, bagamat hindi kasing ganda nina La at Mike,


    ngunit ngayong w na sina Avery, Hayden at Mike, sa tingin niya ay nakakapagsalita pa ito sa harap


    ni La.


    Sa taas.


    Binuksan ni Mrs. Cooper ang pinto gamit ang ekstrang susi.


    Nagkaroon ng kaguluhan sa silid, td ng isang bugso ng hangin na tumatawid sa hangganan.


    Si La ay nakaupo sa kama, ang kanyang mga kamay sa kanyang mga tuhod, ang kanyang pag-iyak


    ay hindi mkas, ngunit paos at malungkot.


    Hindi siya masisisi ni Mrs. Cooper.


    “La, wag kang umiyak. Sinabi sa akin ng iyong kapatid bago siya umalis na darating siya upang


    sunduin ka sa hinaharap.” Lumakad si Mrs. Cooper sa kama at pinunasan ng tissue ang mga luha sa


    mukha ni La, “Naniniw ka ba sa kapatid mo Okay?”


    “Hindi na ako naniniw sa kanya…sabi niya na basta kasama ko si Mommy, makakasama ko s.”


    Napabuntong-hininga si La, “pupunta daw s, hindi naman n ako mahal.”


    Umakyat si Chad at narinig niya ang akusasyon ni La.


    Nakad siya patungo sa pintuan ng silid at nakita niya ang kt sa lupa, at maslong bumigat ang


    kanyang puso.


    Pumasok siya sa kwarto at isa-isang pinulot ang mga gamit sa lupa.


    “Chad, ako na ang bah dito mamaya.” Nakita siya ni Mrs Cooper na papasok at agad na nagsalita.


    “Ayosng, idle ako kapag idle.” Nakita ni Chad na nakatingin sa kanya si La kaya ngumiti ito sa


    kanya, “La, m kong malungkot ka ngayon. Pero huwag kang mag-la, napakahusay ng iyong


    kapatid, tiyak na mlampasan niya ang iyong ama sa hinaharap. Kapag nmpasan niya ang iyong


    ama, tiyak na susunduin ka niya.”


    “Kung gayon, ano ang dapat kong gawin ngayon?” Naisip ni La ang mga darating na araw na w


    ang kanyang ina at kapatid, at muling bumuhos ang mga luha.


    Belongs to N?velDrama.Org - All rights reserved.


    “May nakababatang kapatid ka pa. Bagama’t w ang iyong ina at nakatatandang kapatid nalaki,


    maaari kang gumawa ng video sa kan araw-araw. Kung miss mo s, maaari kang pumunta sa


    Bridgedale para hanapin s. O maaari mong hilingin sa kan na bumalik upang makita ka.” Lumapit


    sa kanya si Chad at taimtim na tumingin sa kanya, “Tutulungan kitang makabalik sa nanay at kapatid


    mo. Hangga’t may pagkakataon sa hinaharap, tiyak na tutulungan kita.”


    La ay napkas ng loob: “Tito chad, hiniling ba ni tito Mike na tulungan mo ako?”


    Ang mga mata ni Chad ay kumip ng isang nakakahiyang tingin, ngunit ang kanyang mukha ay


    maamo at ambon: “Oo, si tito Mike mo ang humiling sa akin na akitin ka. At sabihin ko sa iyo kung bakit


    s umalis nang ganito. Balisa, dahil sobrang lungkot ng nanay mo. Kapag ang iyong ina ay hindi


    gaanong malungkot, babalik siya upang makita ka anumang oras.”


    Tuloy-tuloy pa rin ang pagpatak ng luha ni La. Pero hindi na siya umiyak.


    Niyakap siya ni Mrs Cooper at marahang tinapik ang likod niya gamit ang pd niya.


    Matapos kunin ni Chad anghat ng gamit sa lupa ay tumingin ulit siya kay La.


    Nakatulog siya sa yakap ni chad.


    Mmang pagod sa kakaiyak.


    Bumaba si Chad at nakita niyang natutulog din si Robert sa mga bisig ni Elliot.


    “Boss, tulog na si La.” Lumapit si Chad kay Elliot, “gay mo si Robert sa kama, at matutulog ka na


    rin!”


    “Paano natahimik si La?” tanong ni Elliot.


    “Sinabi ko sa kanya na darating sina Mike at Hayden para sunduin ka in the future. Bigyan mo muna


    siya ng pag-asa at pagbutihin ang kanyang pakiramdam. Sa hinaharap, dumating man si Hayden para


    sunduin siya o hindi, may mlim siyang rsyon sa iyo, at hindi na ganoon kasakit.”


    Napaisip si Elliot. Maya-maya, sabi niya, “Chad, I’m pretty sure na w akong ibang conflict kay Avery.


    Noong araw na pumunta ako sa Yonroeville, tinawagan niya ako, at nagremo siya na hindi ako


    dapat pumunta sa Yonroeville at na hindi ko dapat sirain ang aking pangako sa kanya. Sinabi ko sa


    kanya na patay na si Reba, at sinabi ko sa kanya anghat.”


    Galit na sabi ni Chad, “Boss, kung ganoon, huwag kang malungkot. Hindi niya deserve ang sakit mo.


    Siya ay nakakainis, hindi marunong maging flexible, at cold-blooded. Napakadali niyang umalis


    ngayon, ayaw mo siyang ibigay sa hinaharap. Inagaan niya ang mga bata. Nakikita ko kung kaya


    niya tgang bitawan anghat dito.”