Kabanata 1671


    Ano na ang nangyayari sa pamilya Jobin ngayon?


    “Hindi sinagot ni Reba ang tawag mo…parang natign ako.” Sumimangot si Ben Schaffer, isang


    nagbabantang premonisyon ang lumitaw sa kanyang puso, “Teka! Dapat may balita kaagad m kay


    Nick.”


    Makalipas ang sampung minuto, dumating ang tawag ni Nick.


    “Elliot, sinabi ng taong pinad ko na sarado ang pinto ng bahay ni Jobin, at wng nakita.” The Nick


    yawned, “m mo ba kung anong oras tayo nandito, bakit ka tumatawag ng ganitong oras? Nandito na


    anghat at natutulog na!”


    Elliot: “Nick, humingi ng tulong si Reba mga isang oras na ang nakalipas. Ni-record ko ang tawag


    sa telepono at nakarinig ako ng putok ng baril doon.”


    Bing naging seryoso si Nick: “Ngunit nakabalik na ang subordinate na ipinad ko doon. W


    naman daw siyang nakitang kakaiba. m mo rin na ang pamilya Jobin ay may mga bodyguard, at


    ang aking mga bodyguard ay hindi malakas-loob na istorbohin ako maliban kung pumunta ako doon


    nang personal.”


    Sabi ni Elliot, “Then pleasee over person. Sigurado ako, may narinig akong putok ng baril.”


    Pag-alo ni Nick, “Bukas ng umaga. Out of town ako ngayon. Marami akong nainom ngayong gabi, at


    sumasakit ang ulo ko. Kung may mangyari kay Reba, makakatanggap ako ng balita. Kapag


    natanggap ko ang balita, sasabihin ko sa iyo salong madaling panahon.”


    Sinabi ito ni Nick, at si Elliot ay wng magawa.


    Anak niya si Haze, hindi kay Nick, kaya natural na hindi nagmamadali si Nick.


    Hindi makapaghintay si Elliot na lumipad sa Yonroeville nang personal sa sandaling ito.


    “Ano ang sinabi ni Nick?” Tumabi sa kanya si Ben Schaffer, hindi marinig ang boses ni Nick sa


    telepono.


    “Nasabas ng bayan si Nick, kaya hindi siya makakapunta sa bahay ni Jobin.” Seryoso ang hitsura ni


    Elliot, “Teka, ng oras nang dapat may balita na.”


    “Mga oras.” Napabuntong-hininga si Ben Schaffer, “I can only hope this is Reba’s prank.”


    ….


    Ang Ikatlong Ospital.


    Matapos dalhin ni Avery si Tammy saboratoryo, saglit na tinitigan ni Tammy ang nutrition bag,


    napabuntong-hininga paminsan-minsan.


    “Avery, bakit hindi mo sinabi sa akin kanina na pwede kang magkaanak ng ganito?” Hinawakan ni


    Tammy ang kanyang nakaumbok na tiyan, “m mo bang hindi ako komportable araw-araw ngayon?


    Kapag ako ay natutulog sa gabi, ang aking mga binti ayging naninikip, at ang mga pulikat ay


    sumasakit hanggang sa kamatayan. At nagsisim nang namamaga ang mga paa ko. Hindi ko m


    kung makakbas ako para makiparo sa iyo sa loob ng ng araw.”


    Avery: “Ang teknolohiyang ito ay hindi 100% ligtas.”


    Tammy: “Ngunit ang bata sa aking tiyan ay hindi 100% ligtas.”


    “Kahit banggitin ko pa sa iyo, hindi ka papayagan ng nanay mo. Huwag mong pagsisihan. Kung


    malusog si Shea, hindi na tayo makakaisip ng huling paraan na ito.” Sinuyo siya ni Avery, “Actually,


    naranasan ko na ang proseso m sa pagbubuntis hanggang sa panganganak, na bihirang karanasan


    din sa buhay ko.”N?velDrama.Org copyrighted ? content.


    “Inaaaliw mo ba ako? Kung maaari mong piliin na alisin ang masakit na karanasang ito, aalisin ko ito


    nang wng pag-aalingan.” Bumagsak ang mukha ni Tammy, “I’ve gained twelve pounds. Hindi pa


    ako naging ganito kataba sa buhay ko. Ikinumpara ko ang mga litrato ko ngayon at dati, at kasing taba


    ako ng dwang tao.”


    Hindi napign ni Avery na matawa: “Tammy, Don’t panic, magpapayat ka kapag ipinanganak ang


    iyong baby. At saka, kapag ipinanganak ang iyong pinakamamahal na anak na babae, mararamdaman


    mo na sulit ang sakit.”


    Tammy: “Sana yun ang sinabi mo.”


    “Siyempre, ako…nagsng ako ng tatlong anak, at hindi ko ito pinagsisisihan.” Naisip ni Avery ang


    kanyang tatlong anak na may masaya at kuntentong mukha.


    “Kung ako sa iyo, dapat w akong pagsisihan. Ang pangunahing dahn ay ang mga genes mo at ni


    Elliot ay masyadong mkas. Dapat marami kayong baby.” Sabi ni Tammy, bumalik ang mga mata


    niya sa nutrition bag, “Kayo ni Wesley ang nagsalitan sa pagbabantay sa bag na ito araw-araw?”


    Avery: “Buweno, binabantayan ko ito sa araw at si Brother Wesly naman ang nagbabantay sa gabi.


    Pumupunta ang tatay niya para bantayan ito tuwing weekend.”


    “Oh my God, sobrang gulo. Ito ay nararamdaman na mas mahirap kaysa sa aking sarili. Katumbas ito


    ng sampu ninyo ni Wesley. Hindi ako makapagtrabaho ng isang buwan.” blas ni Tammy.


    Avery: “Oo naman! May utang ako kay Shea. Kung hindi nag-donate ng dugo si Shea kay Robert,


    namatay na si Robert. Kaya kangan kong gawin anghat para masigurado na ligtas na


    maipanganak ang anak ni Shea.”


    Sinabi ni Tammy: “Pupunta ako dito sa iyo ngayon.”


    Sabi ni Avery, “Hindi, i-treat kita sa hapunan mamaya at ibabalik kita. Masyadong boring dito, at


    kangan mo nang magpahinga.”


    “Ayaw mo sa akin dito. Nasa daan ba dito?” Nag pout si Tammy at sinasadyang sabihin iyon.


    “Kung ganoon ay huwag kang umalis, dito ka nang sa tabi ko. Kapag inaantok ka na mamaya,


    pumunta ka sa higaan. Hindi sinasadyang gumulong ako sa kama noong isang gabi, kaya mag-ingat


    ka sa pagtulog mo. Point…” tinakot siya ni Avery.