Kabanata 1600


    Kabanata 1600


    Elliot: “Diba sabi mo sasamahan mo ako kumain?”


    “Makikiparo ako sa bata saglit.” Tumingin si Avery sa lumuluha na mga mata ng kanyang anak, at


    natunaw ang kanyang puso.


    Tumango si Elliot at pumunta sa dining room. Pagkatapos niyang lumayo, malungkot na sinabi agad ni


    Hayden: “Nay, bakit ka nagsisinungaling? Si Elliot ang nanakit sayo.”


    Paliwanag ni Avery, “Si Hayden, hindi niya sinasadya. Kung sasabihin natin sa kanya ng harapan,


    malungkot siya.”


    “Hayaan mo siyang turuan siya ng leksyon.” Hindi naman sinasadyang humina ang boses ni Hayden


    kaya maririnig ito ni Elliot sa dining room.


    Itinikom ni La ang kanyang mgabi, ikinuyom ang kanyang mga kamao, at sumigaw sa kanyang


    boses: “Napakawng-ingat ni Tatay. Nanay, kakatok ka rin sa ulo niya.”


    Bumuntong-hininga si Avery: “Ikaw, Tiyo Mike, patumbahin mo siya para sa akin. Oo. May bukol din sa


    ulo ang tatay mo.”


    Tumigil sa pag-iyak si La: “Hindi naman masama.”


    “Mom, kung hindi ka busog, kumain ka na.” Sabi ni Hayden.


    “Well…paano mo mlaman na ang iyong ama ang may gawa nito?” Nala ni Avery na hindi niya


    sinabi sa kanyang anak ang tungkol sa kanyang pins kagabi.


    “Sabi ni tito Mike sinuntok ka daw ni Elliot kagabi. Sinabi n na may pins ka sa ulo ngayon, kaya


    natural na nahan ko ito.” Sinabi ni Hayden ang dahn.


    “Hindi niya sinasadya. Huwag mo siyang sisihin.” Tiningnan ni Avery sina Hayden at La with a


    pleading tone, “Now for the New Year, let’s be unhappy about such trivial things. Bukas pumunta ka sa


    bahay ni Uncle Eric, at hindi ako pupunta. Hindi ka rin sasama ng tatay mo, babayaran niya ako ng


    pasalubong ng bagong taon ng tito ko.”


    Sinabi ni Avery na sa kadahnang ito, ang dwang bata ay maaaring magtiismang sa bagay na


    ito at hindi pumunta kay Elliot upang ayusin ang mga ount.


    Dahil nasugatan si Avery, naging mas matino si La.


    Pagkatapos niyang maligo ay tumakbo siya para hanapin si Avery.


    Ang kabanatang ito ay ibinigay ng infobagh. Bisitahin ang infobagh para sa araw-araw na


    update.


    La: “Nay, nasa likod ng ulo mo ang sugat mo. Dapat w kang sapat na gamot. Hayaan mo akong


    makatulong sa iyo.”


    Lubhang gumaan ang loob ni Avery: “Baby, ang amoy ng gamot ay medyo masangsang. Pwedeng


    humingi ng tulong si Mama kay Papa.”


    “Nay, sobrang nasasaktan po ako. Siguradong nagsisinungaling ka sa akin na hindi ka nasasaktan.”


    Napatingin si La sa kanya na nalungkot.


    Hindi naituloy ni Avery ang pagsisinungaling sa kanyang anak: “Ibinulong ka ni nanay, may kaunting


    sakit si nanay. Pero ayaw ni mama na mag-la ka. Wag mong sabihin sa kapatid mo ha?”


    Napatakip ng bibig si La at ngumuso. Hindi niya m kung papayag siya o hindi.


    ng sandali pa ay lumabas na ng banyo si Elliot pagkatapos maligo, agad namang tumakbo pbas


    ng master bedroom si La. Bumalik siya sa silid ng mga bata, isinara ang pinto, at agad na sinabi sa


    kanyang kapatid: “Kuya! Sabi ni mama masakit ang ulo niya. Ayaw ni mama na mag-la tayo, kaya


    sabi niya w siyang sakit sa ulo.”


    “Nagsinungaling si Mama.” Kumunot ang noo ni Hayden.


    Nakita ni Hayden ang pins ng kanyang ina sa gabi, at nakikita niya na ito ay napakasakit sa


    pamamagitan ng pagtingin sa sugat.


    N?velD(ram)a.?rg owns this content.


    “Kuya, ano ang dapat nating gawin? Hindi pupunta si nanay sa ospital, paano kung lum ang sugat


    woohoo?” Nag-ala si La.


    “Lbas si Elliot para sa pagsalubong sa Bagong Taon bukas, at dadalhin ko ang aking ina sa ospital.”


    Sabi ni Hayden, “Hindi kita makakasama sa bahay ni Uncle Eric bukas.”


    Masunurin namang tumango si La: “Okay kuya. Dapat mong dalhin ang iyong ina sa ospital para sa


    isang mahusay na pagsusuri. Ignorante tga ang nanay ko, kaya hindi siya pupunta sa ospital kung


    ito ay seryoso.”


    “Natatakot siya na makonsensya si Elliot, kaya nagkunwari siyang w siyang nararamdamang sakit.”


    Ipinahayag ni Hayden ang iniisip ng kanyang ina.


    Bumuntong-hininga si La: “Ang pagiging adulto ay kangang mag-isip ng napakaraming bagay,


    nakakapagod tga… Mas maganda maging bata. Kung hindi ka masaya, pwede kang umiyak.”


    “Matulog ka muna. Tutulungan ko si nanay magparehistro.” Lumipat ng kwarto si Hayden, pinatay ang


    w, binuksan ang maliit na w sa gilid niya, at saka binuksan ang telepono.