Kabanata 1566


    Kabanata 1566


    “Nay, kontrdo na po ang kgayan ni Jun. Hangga’t sinusunod niya ang mga utos ng domestic


    doctor at iniinom ang kanyang gamot sa oras, w itong epekto.” Unang sumagot si Tammy.


    “Ang pag-inom ng gamot araw-araw, paanong wng epekto? Sinabi ba sa iyo ng doktor na ang pag-


    inom ng gamot ay wng epekto?” Hindi mkas ang boses ni Mrs. Hertz, pero may hinanakit ang


    tono nito, “Ibinigay ko kay Jun ang pinakamahusay na doktor na nakontak ko sa ibang bansa, at


    nakakapagpagaling daw ito ng depression.”


    Content ? N?velDrama.Org.


    Napangiti si Tammy, “Bakit hindi ko nabalitaan na kayang gamutin ng doktor ang depression? Wng


    ibang paraan para gamutin ang sakit na ito kundi uminom ng gamot at kontrolin ang iyong emosyon.


    Kung tgang ganoon kkas ang doktor na binanggit mo, matagal na siyang kla sa buong mundo”


    Mrs. Hertz: “Napakaraming bagay na hindi mo pa naririnig, kung m mo anghat, magiging sikat ka


    sa buong mundo.”


    Hindi nagkasundo at nag-away ang biyenan at manugang.


    “Nanay! Huwag kang matuwa. Mag-ingat na tumaas muli ang iyong presyon ng dugo.” Tinapik-tapik ni


    Jun ang likod ng kanyang ina habang nagsasalita para kay Tammy, “Tama si Tammy, hindi ko pa


    nabalitaan na ang makabagong gamot ay lubos na nakapagpapagaling ng depresyon. Tsaka lumki


    na ngayon ang tiyan ni Tammy. I have to take care of her, para hindi ako makapag-abroad para


    magpagamot. Pag-usapan natin ito kapag ipinanganak na ang anak ni Tammy!”


    “m kong sasabihin mo iyan.” Bumuntong-hininga si Mrs. Hertz, binuksan ang bag, at nabas ng


    ng bote ng gamot, “Ito ang gamot na hiniling ko sa reseta ng eksperto. Maaari mong kunin ito at


    makita ang epekto. Kung ito ay gumagana, pagkatapos ay inumin ang gamot na ito nang regr.”


    Bing nagbago ang mukha ni Jun.


    Kinabahan si Tammy.


    m ng dwang matanda sa pamilya Lynch na peke ang depression ni Jun kaya pinagpawisan s.


    “Oo, huwag mong isipin na masyadong ab ang iyong ina. Ikaw ayyaw at lumaki m noong ikaw


    ay bata, at hindi mo naiintindihan ang aming maingat na pag-aga para sa iyo. Araw-araw niyang


    kinukwento ang depression mo sa harap ko, sa takot na baka bng araw hindi mo ito maisip at


    itapon. Bumaba ka sa amin at umalis ka.” Mapait na sabi ni Mr. Hertz.


    Napailing si Jun sa kahihiyan.


    Paanong hindi niya mlaman ang mlim na pagmamahal ng kanyang mga magng sa kanya.


    Kung tgang depress si Jun, siguradong iinumin niya ang gamot na ito, at dadalhin niya ito sa harap


    n at ipapakita sa kan.


    “Jun, kunin mo na. Balita ko napaka-epektibo ng gamot na ito. Isang libong dolyar para sa isang


    gamot.” hinimok ni Mrs. Hertz.


    Ang kabanatang ito ay ibinigay ng infobagh. Bisitahin ang infobagh para sa araw-araw na


    update.


    Sumabog ang utak ni Jun: “Isang libong dolyar para sa isang gamot?”


    “Oo! Nagkakahga ito ng daan-daang libo para sa mga bote ng gamot na ito. Dadalhin ko muna ito at


    tingnan kung gumagana. Kung ito ay gumagana…” sabi ni Mr. Hertz.


    “Itay, Nay, w naman akong sakit, paano ka makakabili ng ganoon kamahal na gamot?” Pakiramdam


    ni Jun ay naloko ang kanyang mga magng.


    Mas diretso si Tammy at nagtanong sa sarili niyang tanong: “Naloko ka na ba? Hindi siya cancer.


    Anong uri ng gamot ang nagkakahga ng 1,000 dolyar? Sabihin mo sa akin ang contact information


    ng doktor, at susuriin ko.”


    Naging madilim ang mukha ni Mr. Hertz at Mrs. Hertz.


    “Tammy, wag kang magsalita ng masama.” Sabi ni Thiago, “Hindi ba ng daang libong dolyarng?


    Karaniwang binabayaran ng iyong ina ang presyong ito para sa isang mas mahal na bag. Kahit tga


    niloloko ang mga inws mo, di ba? Sa tingin mo ba hindi niloko ang nanay mo? Sa pgay ko,


    sinumang bumili ng isang bagay na hindi katumbas ng hga ay nagbabayad ng buwis sa IQ.


    Hindi maiwasan ni Tammy ang maging masaya.


    Sinabi ni Itay na ang kanyang pananalita ay pangit, at naisip niya kung gaano kaganda ang kanyang


    sariling mga salita.


    Napabuntong-hininga si Jun at sinabi sa kanyang ina, “Ma, nakainom na po ako ng gamot ngayon.


    Maghihintay ako hanggang bukas para inumin ang binili mong gamot. Matutulog na si Tammy.


    Babawiin kita.”


    Mrs. Hertz: “Jun, sa tingin mo may sakit ka o w? Sa tingin mo ba hindi ko masasabi ng tatay mo?


    Nagsinungaling ka sa amin sa mga tagbas, kinain ba ng aso ang konsensya mo?!”


    Nag-aapoy sa apoy ang puso ni Tammy. Pakiramdam niya ay bugbugin ang kanyang asawa. “Ah…ang


    tiyan ko…ang sakit!”


    Napasigaw siya bi, dahn para magpalit ng mukha ang buong kwarto.


    Agad namang tumakbo si Jun papunta sa kanya at binuhat siya.


    “Husband…dalhin mo ako sa kwarto para mahiga saglit…” Binigyan siya ni Tammy ng lihim na kindat,


    baka isipin niyang masakit ang tiyan niya.


    Paanong hindi mahuhan ni Mrs. Hertz na ito ang no ni Tammy, ngunit nakikitangbis na


    nagmamsakit sa kanya ang kanyang anak. Bi niyang naramdaman na kung patuloy siyang


    manggugulo, wng magandang resulta.