Kabanata 1529


    Kabanata 1529


    Tammy: “F*ck! Makalipas ang sampung taon… ayosng. I-donate mo ito. Kung hindi, masyadong


    sayang ang pagtatapon nito.”


    “Well, no kong lumabas at ayusin ang donasyon.” Hindi napign ni Avery na matawa at sinabing,


    “Jun umuwi ka na at tumira sa iyo, ano ang reaksyon ng biyenan mo?”


    “Sa tingin mo ba ay hindi mapipign ng aking biyenan na lumapit sa kanyang pinakamamahal na


    anak?” Tumawa si Tammy at sinabing, “Nakalimutan kong sabihin sayo kagabi. Ang aking biyenan ay


    hindi pa nakakbas sa ospital. Nabalitaan kong na-depress si Jun kahapon, kaya pumunta agad siya


    sa bahay ko at nagnong magtanong sa isang guro para tanungin ang kasnan. Sa harap ng


    biyenan ko, sinabi ni Jun na depress siya, hindi naniniw ang biyenan ko hahahaha!”(source:


    infobagh)


    Avery: “Hahaha! Mmang mas kla ni Auntie si Jun, at m niyang mas optimistic ang personalidad


    ni Jun…”


    “Well, bumagsak man angngit, hindi manlulumo si Jun. Matagal ko na siyang nakasama, at hindi pa


    siya insomnia. Sa tuwing aawayin ko siya, galit na galit ako na hindi ako makatulog, pero sa kama siya


    natulog nang hindi manng naapektuhan. Ang tanging pagkakataon na nagkaroon siya ng insomnia


    ay ang unang pagkakataon na nakausap ko siya. Sabi niya nung hiwyan siya. Hindi raw siya


    makatulog ng mga oras na iyon, kaya nagpa-rereseta siya ng sleeping pills sa doktor. Medyo may sakit


    anglaking ito, kaya pumunta siya sa doktor. Takot na takot siya sa kamatayan, paano siya ma-


    depress? “(source: infobagh)


    Itinama siya ni Avery: “Ang insomnia at depression ay dwang magkaibang bagay.”


    “Pgay ko parehong. Ang depresyon ay nagpapakita ng sarili bng hindi masaya at pesimista.


    Ngunit hangga’t ang mga tao ay natutulog nang maayos, ang kanng espiritu ay hindi mas mla.”


    “May katuturan. Maraming mga pasyente na may depresyon ang may mga sintomas ng insomnia.”


    Inpag ni Avery ang kanyang cellphone sa mesa, inayos ang kanyang mga damit.


    Tammy spokenly eloquently, “Hindi ba naniniw ang biyenan ko sa depression ni Jun? m ni Jun


    na hindi siya paniniwan ng kanyang ina, kaya naghanda siya. Diretso siyang nabas ng bote ng


    panggagamot. Gamot sa depression, uminom ka ng gamot sa harap ng mukha mo.”


    Agad na tuming si Avery sa screen nang marinig niya ito: “Tga bang kinukuha mo ito?”


    “Haha, yung vitamin tablets sa bote. Hahaha! W naman siyang depression, paano ba tga siya


    papayag na uminom ng ganyang gamot. Pero hindi m ng biyenan ko. Sa sobrang takot ng aking


    biyenan ay natign siya. ” Nala ni Tammy ang eksena kagabi at bumulong.


    Avery: “So nagkasundo na ba kayo ng biyenan mo?”(source: infobagh)


    humupa ang tawa ni Tammy, “Hindi! hindi tayo magkasundo. Hangga’t hindi niya pinipilit si Jun, ayos


    lang. Kagabi hinawakan ng biyenan ko si Jun at umiyak ng matagal. …Pagkatapos ng pag-iyak, hindi


    siya kumibo at umalis kasama ang aking biyenan. Hindi naman siguro niya pipilitin si Jun.”


    Avery: “Mabuti naman.”


    “Nasaan si Elliot? Nasaan ang anak mo? Bakit ang tahimik ng bahay mo?” tanong ni Tammy.


    Ang kabanatang ito ay ibinigay ng infobagh. Bisitahin ang infobagh para sa araw-araw na


    update.


    “Natutulog s. Hindi ako makatulog, kaya nag-empake ako ng mga damit ng mga bata.” Nagsasalita si


    Avery, at lumapit si Mrs. Cooper na may dng ng karton.


    Sabi ni Mrs. Cooper, “Avery, magpahinga ka muna, maglilinis ako. Ngayonng nakatulog si Robert.”


    This content ? 2024 N?velDrama.Org.


    Medyo napagod si Avery kaya tumayo siya. Mmang sa matagal na pag-squat, bi siyang tumayo,


    na nagresulta sa kawn ng suy ng dugo sa utak, nahihilo ang ulo, at hindi stable ang katawan.


    (source: infobagh)


    Mabilis siyang napahawak sa sofa at nakahinga ng maluwag.


    “Avery, ano bang nangyayari sayo?” Nagmamadaling pumunta si Mrs Cooper sa tabi niya at


    nagtanong.


    Nakita rin ni Tammy na muntik na matumba si Avery, at mkas na nagtanong, “Avery, are you okay?”


    “I’m fine…” Agad na tumayo si Avery at tiningnan ang video call, “Napatayo nang ako bi, Kaya


    medyo nahihilo ako.”


    Sabi ni Tammy, “Are you anemic? Kangan mong gumawa ng higit pa para sa anemia. Ipagluto ka ni


    Mrs. Cooper ng mas masarap na pagkain.”


    Avery: “Sige. Matutulog muna ako at ibababa ang tawag.”(source: infobagh)


    “Ayos ito.”


    Matapos ibaba ni Avery ang video, sinabi ni Mrs. Cooper na may pag-alang tingin: “Avery, bakit


    hindi ka pumunta sa ospital upang tingnan kung ikaw ay tgang anemic. Ang pagkain na karaniwan


    mong kinakain ay hindi masama. Kung ikaw ay tgang anemic, hilingin sa doktor na magreseta nito


    para sa iyo. Umorder ka ng gamot.”


    Avery: “Mas mabuti na ako ngayon. Hindi kong pinansin, kaya dapat hindi nang ako bing


    bumangon.”


    Sabi ni Mrs. Cooper, “Well. Matulog ka na! Iimpake ko itong mga damit.”(source: infobagh)


    Master bedroom.


    Si Elliot ay natutulog na, at ang kanyang natutulog na anyo ay napakatahimik at payapa.


    Nakad si Avery sa kama at umupo, tinitigan ng mpitan ang guwapong mukha nito, habang


    tinitignan niya ito, mas nagustuhan niya ito, at habang tinitingnan niya ang espiritu, mas mabuti.


    Gusto pa niyang abutin at hawakan ang mukha ni Elliot, ngunit natakot siyang magising ito nang mag-


    isa, kaya’t pinign niya ang udyok.


    Nang magising si Elliot, nakatulogng si Avery.


    Nakatulog ng mahimbing si Avery, at hindi m ni Elliot kung kan siya nahiga, kaya hindi siya


    nakas-loob na gisingin siya nang padalus-dalos.