Kabanata 1397


    Kabanata 1397


    “Magpapad ako ng isang tao para ibalik siya sa Aryadelle. Kapag bumalik siya sa Aryadelle, natural


    na may magdad sa kanya sa ospital para sa pagsusuri.” Paliwanag ni Elliot sa doktor.


    Narinig ng doktor ang mga salita at agad siyang binigyan ng discharge order.


    Naramdaman ni Avery na nakikim ang kanyang buhay, at sumimangot siya.


    Hinawakan niya ang braso ni Elliot at nakad pbas. Lumabas ang dwa sa opisina at nakad


    patungo sa ligtas na daanan sa tabi n.


    N?velDrama.Org owns all ? content.


    “Elliot, hindi na ako babalik kay Aryadelle ngayon.”


    “Nakapag-book na ako ng ticket para sa iyo, pwede ka nang umalis ngayon.” T hindi narinig ni Elliot


    ang kanyang sinabi.


    Avery: “Hindi ako pupunta.”


    “Kangan mong pumunta.” Hindi naman matindi ang tono ni Elliot. Siya ay pasyente pa rin, at hindi


    siya magkakaroon ng matinding pagtatalo sa kanya. “Kapag umalis ka, tutulungan kitang maghiganti.”


    Ang mga salita ay nakasakal sa kanyanglamunan, at gusto niyang sabihin ito, ngunit pakiramdam


    niya ay napakawng katwiran. Gusto niyang sabihin, gusto niyang patayin si Kyrie gamit ang sarili


    niyang mga kamay para ipaghiganti si Xander.


    Pero may sakit pa siya, paano niya mapapatay si Kyrie?


    Huwag patayin si Kyrie sa oras na iyon, ngunit sa halip ay mahulog sa mga kamay ni Kyrie, na


    nagpapahirap kay Elliot.


    “Saan mo binili ang ticket sa erono para sa akin?” tanong ni Avery matapos ang sandaling


    katahimikan.


    “Hindi pa ako nakakabili. Sinabi mo noon na pupunta ka sa Bridgedale, kaya hindi ko m kung


    bibilhin ko ito para pumunta ka sa Aryadelle o pumunta sa Bridgedale.” sabi ni Elliot.


    Paos na sabi ni Avery, “Pupunta ako sa Bridgedale. Pupuntahan ko ang mga magng ni Xander at


    humingi ng tawad sa kan.”


    Sabi ni Elliot, “Pupunta ako kapag magaling ka na. Ano ang dapat mong gawin kung sisihin ka n?


    Kapag naayos na ang usapin sa panig ko, saka ako sasama sa iyo.” Hindi sumagot si Avery.


    Pagkaraan ng ng sandali, nabas ang doktor ng utos ng pabas, din ito, at ibinigay sa kan.


    Kinuha ni Elliot ang discharge order at din siya sa ward.


    Naimpake na niya ng maaga ang kanyang mga gamit, at bitbit ng bodyguard ang kanyang bagahe,


    handang umalis anumang oras.


    “Tara na!” sabi ni Elliot.


    Bodyguard: “Bumalik ka sa hotel o…”


    “Pumunta ka sa airport.” Hinawakan ni Elliot ang kamay ni Avery at hindi na siya binigyan ng ibang


    pagpipilian.


    Sumunod ang mga bodyguard sa likod n d ang kanng mga bagahe.


    Nakahinga ng maluwag ang bodyguard. Kung w si Elliot, tiyak na gagawa si Avery ng paraan para


    mahanap si Kyrie.


    Ayaw mamatay ni Avery, ngunit medyo takot pa rin sa kamatayan ang bodyguard.


    Lumipad ang erono m sa Yonroeville at dumating sa Bridgedale pagkatapos ng ng oras na


    paglipad.


    Sinundo si Wesley sa airport.


    Matapos matanggap si Avery ay agad siyang din ni Wesley sa ospital.


    Avery: “???”


    Paliwanag ni Wesley, “Isang linggo kang naospital, hindi pa sapat. Sa totoong nasa ospital ka,


    huwag kang mag-isip ng kung anu-ano.”


    Avery: “Kuya Wesley, papasukin mo pa rin ako. Puntahan mo s Shea at Adrian.”


    Mahinahong sabi ni Wesley, “Sa ospital ka muna, at ihahatid kita kay Adrian. Wng kinman sa iyo


    ang pagkamatay ni Xander. Bagaman kangan nating maniw sa agham, ngunit sa pgay kohat


    ay may kanya-kanyang kapran.”


    Umupo si Avery sa ward: “Brother Wesley, sa pgay mo ba ay napakking kapran ng mga


    salitang ito?”


    Tumingin sa kanya si Wesley, “Kung hindi natin mababago ang mga bagay, kangan nating tanggapin


    ang kapran. Upang baguhin kung ano ang maaaring baguhin, upang tanggapin kung ano ang hindi


    maaaring baguhin. Ito ang sinabi sa akin ni Propesor James Hough.”


    Nakinig si Avery at naliwanagan siya.


    “Magpahinga ka muna para maiwasan ang jetg. Magpa-checkup ka mamaya, at pagkatapos ay


    hahanap ako ng doktor na magrereseta sa iyo ng gamot.” Sinulyapan siya ni Wesley at nagtanong,


    “Nagugutom ka ba? Gusto mo bang kumain muna?”


    “Medyo gutom.” sabi ni Avery.


    Matapos makita si Wesley, naibsan ng husto ang kalungkutan.


    “Ako na ang bibili para sayo.” Pagkatapos noon ay handa nang lumabas si Wesley.


    “Kuya Wesley, hindi mo ba ako tinatanong kung ano ang gusto kong kainin?”


    Huminto si Wesley at lumingon sa kanya: “Hindi ba kayo mga mapiling kumakain?”