Kabanata 1212


    Kabanata 1212


    Sa susunod na umaga.


    Pagkatayo ni Avery, pumunta siya sa ospital. Mas mabuti na ang kgayan ni Adrian kaysa kahapon.


    Nang makita si Avery, agad na ngumiti si Adrian: “Avery, kumusta ang kapatid ko?”


    Umupo si Avery sa tabi ng kanyang higaan sa ospital, kinuha ang sinigang na binili niya, at ipinakain ito


    sa kanya: “Nagising siya kagabi. ng sandali pa, ngunit mabilis siyang nakatulog. Natutulog pa siya


    ngayon.”


    “Well. Magiging mas mabuti ba siya?”


    “Dapat ay.” Sinubo ni Avery ang isang kutsarang lugaw sa kanyang bibig, “Adrian, sa Bridgedale ka


    muna sa ngayon. After Shea is discharged from the hospital, kayong dwa, magkapatid ang


    magkakatuluyan. Si Wesley na ang bah sa iyo.”


    “Ano naman sayo?” tanong ni Adrian.


    “Hahanapin ko si Elliot. Kapag nahanap ko na siya, sabay kaming babalik sa Aryadelle. Sige?”


    Nakipag-usap sa kanya si Avery.


    “Okay, kapag kasama ko si ate, hindi ako magsasawa.” Nagsimng magpantasya si Adrian tungkol


    sa kanyang magiging buhay.


    Tiningnan ni Avery ang ngiti sa kanyang mukha at itinaas ang gilid ng kanyang bibig.


    Pagkatapos ng almusal, nag-ring ang cellphone ni Avery. Inbas niya ang kanyang mobile phone at


    nakita niya ang mga katagang ‘Cole’ na tumalon sa screen, bing lumungkot ang kanyang mukha.


    Nagpad si Cole ng mensahe sa kanya kahapon, ngunit hindi siya nag-reply, kaya hindi na siya


    makapaghintay na tumawag ngayon.


    Property belongs to N?vel(D)r/ama.Org.


    Kinuha niya ang cellphone niya at nakad patungo sa balcony.


    Pagkatapos kunin ang tawag, bing dumating ang boses ni Cole: “Avery! Bakit hindi ka nagreply sa


    message ko kahapon? Hehe, ayaw mong maro ng maw diba?”


    “Kung gusto kong maro maw, hindi ko sasagutin ang iyong telepono.” Napatingin si Avery sa


    nakakasw na sikat ng araw sabas ng bintana, mmig ang boses niya, “Hindi pa ba oras?”


    “Hindi ka tumugon sa aking mensahe kahapon, kaya dumating ako ng erono nang magdamag.”


    Sabi ni Cole dito at nagtanong, “Saang ospital ka? Pupunta ako ngayon at agaan ko si Adrian.”


    Ang mga string ni Avery ay tensiyonado: “Nakakatawa, Cole, m ko kung ano ang iyong inala …”


    “Dahil m mo kung ano ang inala ko, sabihin mo sa akin sa ospital. Kung hindi ko makita si Adrian


    ngayon, pupunta ako sa bahay mo para harangan ka. m ko kung saan ang bahay mo sa


    Bridgedale.” Naghanda si Cole.


    Matapos manahimik ng ng segundo, sinabi ni Avery sa kanya ang pangn ng ospital.


    Ito si Bridgedale, sapat na ang kumpiyansa niya para harapin si Cole.


    Makalipas ang halos khating oras, dumating si Cole sa ward.


    Nang makita si Adrian na nagpapahinga habang nakapikit, nakahinga ng maluwag si Cole: “Okayng


    ba siya?”


    “Kahit okay siya, hindi siya ma-discharge ngayon. Kung no mong kunin siya sa susunod na


    dwang araw…


    “Hindi ko sinabing aalisin ko siya sa susunod na dwang araw. Tgang dadalhin ko siya pagkatapos


    niyang ma-discharge sa ospital.” Tumingin si Cole kay Avery na may triumphant smile sa mukha, “wait


    for me to take him back to Aryadelle. Ngayon, ang Sterling Group ay unti-unting mahuhulog sa aking


    mga kamay. Avery, pagsisisihan mo bang hindi mo ako nakasama sa sim?”


    Naiinis si Avery sa kanyang matamis na ngiti at nagtanong, “Cole, pumunta ka ba mag-isa?”


    “Ano! Sinusubukan mo ba ako?” Lumapit si Cole sa kanyang haggard at mapung mukha, “How could


    Ie alone? Si Adrian naman ngayon angban ko sa hangin. Susing tao. Kumuha ako ng pangkat


    ng mga elite na bodyguard na nakatira mpit sa ospital at nakatawag sa anumang oras.”


    “Oh, s ba ang mga bodyguard na din m sa Aryadelle?”


    “Oo! Natatakot ka ba?”


    “Natatakot, ako tga. Takot ako.” Ani Avery sabay sulyap kay Adrian, “Halos puno na ang urine bag ni


    Adrian, mamaya mo nang palitan ang urine bag niya. Kung gusto niyang tumae, kangan mo


    siyang tulungan sa banyo.”