Kabanata 1166


    Kabanata 1166


    Ang huling beses na nakaramdam ng sakit si Avery nang ipasok niya ang kutsilyo sa dibdib ni Elliot.


    Siya ay hindi kanman nagustuhan upang makatakas, ngunit sa sandaling ito, siya ay stimted


    upang maw anghat ng dahn.


    Ayaw niyang marinig ang boses ni Cole. Nang marinig ang kanyang boses, ang kanyang mga panloob


    na organo ay kumikilos, at ang sakit ay parang mpit na siyang mamatay.


    Content (C) N?v/elDra/ma.Org.


    Sa kabng side ng phone, isang mkas na ‘putok’ng ang narinig ni Cole, tapos wng tunog.


    Sinulyapan niya ang screen, at hindi naputol ang tawag ngunit nahan niya na nabasag ni Avery ang


    telepono sa sobrang galit, at may malungkot na ngiti sa gilid ng kanyang bibig.


    Ang psychological endurance ni Avery, hindi niya m kung ng araw ang tatagal.


    Ibinaba niya ang telepono at sinabi sa kanyang ama, “Si Avery yata ay hindi magtatagal.”


    Kumunot ang noo ni Henry, “Cole, palit tayo ng bahay. Nanaginip ako kagabi na hinahabol kami ni


    Elliot. Natatakot ako na kung hindi namin makuha ang pera, ito ay humantong sa kamatayan.”


    “Naisip ko ito, at kapag tinulungan tayo ni Avery na makuha ang shares ni Elliot, pupunta tayo kaagad


    sa ibang bansa, at pagkatapos ay titingnan natin kung itago ang mga share at makakuha ng mga


    dibidendo, o Ibenta ang mga share. Sa tingin ko, mas mabuting magbenta. Bagama’t ang perang


    nakukuha mo sa ganitong paraan ay hindi kasing dami ng hawak, mas mabuting magkaroon ng mas


    kaunti sa isang bagay.”


    Bulong ni Henry, “Well, palit muna tayo ng tirahan. Nakapagdesisyon na ako kung saan lilipat.”


    “Tapos lumipat tayo. Hangga’t humingi ng share si Avery kay Elliot, siguradong magagalit si Elliot at


    gustong pumatay. Pero kasama namin si Adrian. Sa ating mga kamay, hangga’t may pakim pa rin si


    Avery sa buhay at kamatayan ni Adrian. Siguradong hindi niya hahayaang atakihin tayo ni Elliot. Kung


    mabubuhay tayo sa panahong ito, magkakaroon tayo ng hindi mabng na kaluwalhatian at


    kayamanan sa hinaharap. “ sabi ni Cole habang namig ang mukha.


    Ang bahay dito ay hindi ibabalik, at ang mga bagay ay hindi kukunin. Hayaan sng maling isipin na


    dito pa rin tayo nakatira.” Sinabi ni Henry ang no.


    “ayos ito.”


    Matapos mag-impake ng ng bagahe ang mag-ama ay umalis na s sa inuupahang bahay.


    Tate Industries.


    Tumayo si Avery at kinuha ang nahulog na cellphone. Nasira ang screen ng mobile phone, at nang


    pinindot niya ang power button, bing lumitaw sa mga mata niya ang main interface. Kinuha niya ang


    phone na may basag na screen at bumalik sa office chair para maupo.


    Ang bag ng dugo sa mesa ay patuloy na nagpapasi sa kanyang mga ugat.


    Inabot ni Avery ang mga ugat ng kanyang buhok gamit ang dwang kamay, nag-iisip nang masakit


    kung paano makikipag-ayos kay Elliot.


    Hinding niya kla si Elliot, mas kla niya ang sarili niya. Imposibleng mamatay siya para kay Shea


    at Adrian.


    Kung ang pera ay naw, maaari sng kumita ng mas maraming pera. Kung ang buhay ng kanng


    mga kapatid ay w na, s ay mawaw nang tuluyan.


    Pagkaraan ng ng sandali, binuksan ni Avery ang kanyang telepono at dinayal si Henry.


    Mabilis na sinagot ni Henry ang telepono.


    “Henry, ibibigay ko ang gusto mo salong madaling panahon. Wag mo nang sasaktan ulit si Adrian.


    Kung i-bully mo ulit siya, hahayaan kitang w. Kamag-anak mo siya, hindi ko. Noong namatay siya,


    ikaw ang naglibing sa kanya, hindi ako.” Sabi ni Avery sa mmig na boses.


    Napabuntong-hininga si Henry: “Kan mo hihilingin kay Elliot ang equity? Bigyan kita ng ng oras.”


    Avery: “Nagmamadali ka?”


    Wng pakim na sinabi ni Henry, “m mo ba ang hampas na iyon habang mainit ang ntsa?


    Habang tumatagal ang usaping ito, mas magiging masama ito para sa atin. Dahil ayaw mong


    magbigay ng oras, hayaan mo akong magtakda ng oras para sa iyo. Paano kung isang linggo? Isang


    linggong.”


    Naikuyom ng mahigpit ni Avery ang kanyang kamao, pinbo ng mga luha ang kanyang paningin, at


    ang bag ng dugo sa mesa ay naging isang mking pool ng dugo sa kawn ng ulirat.


    “Sige. gaan mong mabuti si Adrian ngayong linggo! Kung mayroon man siyang pagkakamali, huwag


    mo nang isipin ang pagkuha ng equity ni Elliot!”


    “Avery, kung sinabi mo yan kanina, sana ingaan namin ng mabuti si Adrian.” Napailing si Henry at


    nagpatuloy sa pagsasalita.


    Napakasakit ng ulo ni Avery at ayaw makinig sa kanyang kalokohan at sinabing, “Makikipag-ugnayan


    ako sa iyo sa isang linggo.”


    Pagkatapos noon ay ibinaba na ni Avery ang telepono.