Kabanata 1150


    Kabanata 1150


    “Oo.” Inabot niya ang tissue sa harapan niya, tinitigan siya, “Bakit ka umiiyak?”


    Pinunasan ni Avery ang mga luha gamit ang tissue: “Matagal na rin siguro akong nakakain ng


    maanghang, kaya hindi ako nakatiis. Iniisip ko kung gaano ka kabuti sa akin at sa bata, pakiramdam ko


    pag-aari ko ang buong mundo.”


    “Hindi ba dapat masaya ako?” Napatingin si Elliot sa basang mga mata nito, at may tinik sa puso niya.


    “Masaya ako! Napakasaya ko.” Itinaas ni Avery ang baso ng tubig at humigop muli ng tubig, “Elliot,


    nagba-browse ako kagabi sa Facebook, at hindi sinasadyang nakita ko ang ngizens na


    nagsasabing mas pinahahgahan mo ang interes ng pera kaysa sa anumang bagay. Sinabi rin ng


    mgaizen na pinakasn mo ako dahil hindi naman ako masama kumita. Kung w akong


    kakayahang kumita, siguradong hindi mo ako pakakasn.”


    Namu ang mukha ni Elliot sa gt sa mga sinabi nito.


    Nagpatuloy si Avery, “Kaya nga ngayon kong naitanong sa iyo ‘yan.”


    “Sa tingin mo ba ang sinabi ko sa iyo ay para suyuin ka?” Htang medyo mmig ang boses ni Elliot.


    Ngumiti si Avery at sinabing, “Siyempre naniniw ako sa iyo. Ngunit pagkatapos basahin ang mga


    salitang iyon sa Inte, hindi maiiwasang maging mainit ang ulo mo. Hindi kita kinuwestyon, nakipag-


    chatng sa’yo.”


    Sabi ni Elliot, “Avery, tinatanong mo ako. Kung hindi mo ako tatanungin, hindi ka magtatanong.”


    Sabi ni Avery, “Well, kung tinatanong kita, maaari mo rin akong tanungin.”


    Sabi ni Elliot, “Ano ang itatanong ko sa iyo? W akong dapat itanong.”


    N?velDrama.Org ? content.


    “Tapos sasabihin mo, mas mahga ang pera kaysa sa akin?” Seryoso siyang tiningnan ni Avery, na


    gustong kumpirmahin muli ang kanyang sagot, “Mas mahga ba ang kumpanya mo kaysa sa akin?”


    Hindi inaasahan ni Elliot na ituloy niya ang tanong na ito. Pgi nitong nararamdaman na si Avery ay


    pinasi. Ang luha ni Avery ay hindi dahil sa maanghang, ngunit iba pa.


    “Dahil ba hindi kita mabigyan ng katiwasayan?” Titig na titig sa kanya si Elliot at nagtanong, “Hindi kami


    magkakla ng isa o dwang araw, o isang taon o higit pa. Hindi mo ba tga mlaman ang sagot


    sa tanong mo? Kahit na sinabi ko sa iyo ang sagot, hindi ka pa rin mapgay.”


    Pagtatanong ni Ell na nabasa agad ng mga mata ni Avery.


    “W itong kinman sa seguridad, gusto kong marinig kung ano ang sasabihin mo.” Pinign ni


    Avery ang kanyang mga luha at halos hindi makatuwirang sinabi, “Hindi ko tinanong na ‘mahalin mo


    ako o hindi’ araw-araw.”


    Nabulunan si Elliot sa sinabi niya. Saglit na naramdaman niyang hawak na ni Avery ang lifeline niya.


    “Kung ang pera ay mas mahga kaysa sa iyo sa aking puso, kung gayon hindi ko kangang mag-


    aksaya ng maraming oras sa iyo, at hindi ko kangang mag-aksaya ng maraming oras sa aking mga


    anak. Makakapagtrabaho na ako ngayon sa isang kumpanya, iniisip kung paano kikita ng mas mki,


    hindi sa You eat hot pot dito na hindi ko gusto.” Ginamit ni Elliot ang mga salitang ito upang ipahayag


    ang kanyang saloobin.


    Medyo nasiyahan si Avery sa sagot ni Elliot.


    “Kung gusto ko ang kumpanya mo, ibibigay mo ba sa akin?” Ibinaba ni Avery ang kanyang mga mata


    at tinanong ang ‘sobra’ nitong tanong.


    “Ano ang gusto mong gawin ng kumpanya ko?” Nag-isip si Elliot ng ng segundo, pagkatapos ay


    sumagot, “Mayroon kang dwang kumpanya, hindi ka ba masyadong busy? Kung gusto mo ng pera,


    kaya kong ibigayhat ng perang kinikita mo. O kinuha mo ang kumpanya ko at ibinenta mo ito para sa


    pera.”


    Avery: “…”


    ng sandali pa ay hindi na nakaimik si Avery sa sagot ni Elliot.


    Nakikita ni Avery na tgang handang ibigay ni Elliot ang kanyang kumpanya, ngunit kanganng


    niya ng wastong dahn.


    m ni Elliot na hindi ganoon kamahal si Avery sa pera, kaya hindi nakahanap si Avery ng anumang


    magandang dahn para gustuhin ang kanyang kumpanya.


    Unti-unting kumalma ang mood ni Avery at nagtanong, “Elliot, kinakabahan ka ba? Natakot ka ba sa


    tanong ko?”


    “Hindi mo problema ang nakakatakot sa akin, ngunit hindi ko maintindihan kung bakit ka umiiyak.”


    Inabot ni Elliot ang to ng prutas sa kanya, “Avery, Kumain ka ng prutas.”


    “Siguro masyado akong naging ab kamakan. Kapag nakya na ako, madaling mag-isip ng


    ligaw.” Kumuha si Avery ng mansanas na may tinidor at iniabot sa bibig niya, “Pero hindi na ako


    magdududa. Elliot, smat sa pagmamahal mo sa akin. Mamahalin kita ng higit pa sa akin sa


    hinaharap.”


    Nang marinig ang saad ni Avery, naw anghat ng madilim na p sa puso ni Elliot. Gayunpaman,


    medyo nag-ala pa rin siya: “Avery, Okay kang ba tga?”


    “Okayng ako. Mpit na akong magkaroon ng re, kaya ang aking mga antas ng hormone ay hindi


    bnse at ako ay medyo emosyonal.” Isang malumanay na ngiti ang isinagot ni Avery at nagpatuloy,


    “Hindi na ako kakain ng maanghang na pagkain sa hinaharap. Napatunayan ng mga katotohanan na


    mas mabuting itago sa  ang mga bagay sa nakaraan, at ang pagpapahga sa kasalukuyan ang


    pinakamahgang bagay.”