Kabanata 1127


    Kabanata 1127


    “Hindi kataka-taka na hinahanap mo si Adrian kahapon! Kaya’t sinusubukan mong ibigay sa kanya ang


    kanyang bato, pagkatapos nghat!” Napagtanto ni Cole ang no ni Avery at sinabing, “Sinadya


    mong hiniling sa akin at sa aking ama na ibigay ang ating mga bato upang tayo ay mag-panic, at


    pagkatapos mong kaming makitang nagpapanic, babanggitin mo si Adrian… Kangan kong


    sabihin, Avery, siguradong matalino ka! ”


    “Cole, huwag mo akong sisikarin sa baluktot mong pananaw sa mundo. Sa normal na mga pangyayari,


    ikaw ang dapat na magkusa at mag-donate ng iyong bato, ngunit m kong masyado kang duwag


    para gawin iyon.”


    “Magsalita ka ng maayos! Bakit mo ako tinatawag na duwag? Tita ko si Shea, pero ano nga ba ang


    nagawa niya para sa akin nitong mga taon? Ni minsan ay hindi niya ako nakakausap, at ngayon


    hinihiling mo sa akin na ibigay ang aking bato sa kanya? Kangan kong mabaliw para gawin iyon!”


    Galit na galit na sigaw ni Cole.


    Tinapik siya ni Henry sa braso, senyales na kumalma siya.


    “Avery, kapatid ko si Shea at w akong hiling kundi ang mabilis na paggaling niya, pero matanda na


    ako para bigyan siya ng isa kong kidney. Kangang gawin iyon ni Adrian para sa kanya.” Natahimik


    na si Henry at nakaisip ng no.


    Hindi inaasahan ni Avery na magiging maayos ang mga pangyayari. “Oo naman! Ibigay mo sa akin si


    Adrian at dadalhin ko siya sa ospital para magpa-check-up.”


    “Avery, pumayag akong ibigay ang kidney ni Adrian kay Shea, pero hindi ko ito ginagawa parang


    iligtas si Shea. Gusto ko ng security.” Napangiti si Henry. “Nagtapos si Shea sa paraang ito upang


    iligtas ang iyong anak, kaya hindi ako masyadong humingi ng kapalit, tama?” Naikuyom ni Avery ang


    kanyang mga kamao. Masyado siyang wng muwang para isipin na magkakaroon ng konsensya ang


    dwang ito.


    Bumalik ang waiter d ang donut at gatas na in-order niya at inpag iyon sa kanyang harapan.


    “Tama ka, Dad. Upang mas mapanggaan ang aking tiyuhin at tiyahin m ngayon, kangan nating


    humingi ng kapalit.” Ang mgabi ni Cole ay pumulupot sa isang nasisiyahang ngiti.


    All content is ? N0velDrama.Org.


    “Magkano ang gusto mo?” sabi ni Avery na nagngangalit ang mga ngipin habang nakahawak sa


    kanyang baso ng gatas. “Payuhan ko kayong dwa na mag-isip nang mabuti bago pangnan ang


    inyong presyo. Kaya kitang bayaran, pero kung hihingi ka ng higit sa kaya kong tanggapin, hindi kita


    mabubusog!”


    “Kahit na w kang pera, ang iyong husbEPUfM=NK ay mayroon!” Nala ni Cole.


    “May pera naman siya. Pero kung mman niya ang tungkol dito, sa tingin mo ba ibibigay nang niya


    sa iyo ang pera, o ipapad niya ang mga bodyguard niya para kunin si Adrian?” sabi ni Avery. “Ang


    tanging dahn kung bakit hindi ko sinabi kay Elliot ang tungkol dito ay dahil ayaw kong gumawa ng


    eksena dito!”


    “Kaya gumawa ng eksena, kung gayon!” Wng awang sinabi ni Henry, “W na akong natitira, Avery,


    kaya hindi mo ako tatantanan ng kahit ano! Tsaka tinago ko na si Adrian. Tingnan natin kung


    makukuha mo tga siya! Maliban kung gusto mong mamatay si Shea, ibibigay mo sa akin ang


    eksaktong gusto ko!”


    “Anong gusto mo?” tanong ni Avery. “One-third ng Sterling Group shares,” sabi ni Cole, “at wng


    kng! Masyadong mki ang utang mo at ni Elliot sa pamilyang Foster!” Ngumisi si Avery, “At kung


    hindi ka namin bibigyan ng shares na yan? Sa tingin mo ba tga ang iyong mga bato


    sng ba ang posibleng magkatugma kay Shea?” Nagdilim ang ekspresyon ni Cole at Henry.


    Ang negosasyon ay natapos nang kak-kbot, at si Avery ay umalis sa restaurant sa sobrang galit.


    Nakad siya pabalik sa residential area, at pagdating niya sa bahay, kumikibot na ang tiyan niya sa


    gutom. Nagpalit siya ng sapatos at pumunta sa dining room na nakahawak ang kamay sa tiyan.


    “Gng. Cooper, may natitira pa bang almusal? hindi pa ako kumakain.” “Syempre. Hindi pa kumakain si


    Mr. Foster.” Tiningnan siya ni Mrs. Cooper m taas-baba. “Bakit hindi ka kumain sabas?”


    “Nakipagtalo ako noong pum ako,” sabi niya, na may mabilis na dahn. “Wng ako sa mood


    kumain doon pagkatapos.” “Nakakaimpake doon sa oras na ito.” Inihain ni Mrs. Cooper ang kanyang


    almusal at sinabing, “Huwag mong hayaang pumasok ito sa iyong ulo.” “Oo.” She checked the time


    and mumbled, “Otso na. Bakit hindi pa gumising si Elliot? Susuriin ko siya.”