Kabanata 1100


    Kabanata 1100


    Hindi inaasahan ni Elliot na iniisip ni Avery ang mga bagay na ito sa kanyang ksingan. Hinaplos niya


    ng kamay ang namumng pisngi nito, saka sinabing, “Masyado ka nang uminom, Avery. Hindi ba


    masama ang pakiramdam mo?”


    “Oo.” Tinitigan ni Avery si Elliot na may kumikinang na mga mata. “Masama tga ang pakiramdam ko


    kapag nasisira ang imahe mo.” “Magiging maayos din ako pagkatapos ng ng araw. Hihilingin ko sa


    mayordomo na magd ng sopas para makatulog ka.” Kumikirot ang puso ni Elliot habang


    pinagmamasdan ang nalilitong ekspresyon ni Avery. “Higa sa kama at huwag gumw.” “Saan ka


    pupunta?” “Tatawagan ko ang mayordomo,” sabi ni Elliot habang nagdial ng numero sa telepono ng silid.


    Mabilis na sinagot ng mayordoma ang tawag.


    Habang humihingi ng sopas si Elliot sa mayordomo, halos hindi na niya natapos ang kanyang


    pangungusap nang sumigaw si Avery sa mswang boses, “Gusto ko ng lollipop, Mr. Butler!”


    Natign ang mayordomo.


    Lumingon si Elliot at frustration na nakatingin sasing na mukha ni Avery. “Sigurado ka bang gusto mo


    ng lollipop?” “Ang init tga ng pakiramdam ko. Kung hindi mo ako bibigyan ng lollipop, huhubarin ko na


    ang damit ko…” Agad na ibinaba ni Elliot ang telepono.


    Kumuha siya ng isang mangkok ng tubig m sa banyo para tulungan si Avery na maligo.


    Itinabi niya ang braso nito at binigyan siya ng inis na tingin. “Nahihilo ako… Huwag mo akong


    hawakan…” “Iinom ka na naman ba?” Bahagyang hinawakan ni Elliot ang baba ni Avery at pilit na


    pinunasan ang mukha nito. “m kong masama ang loob mo na hindi natuloy ang kasal ngayon, pero


    ang kasal ay wng iba kundi isang pormalidad. Marami pa tayong araw sa hinaharap.” “Hmph. Sinabi


    monghat.” Bahagyang natahimik si Avery matapos punasan ang kanyang mukha. “Ikaw ang


    naghanda ng kasal. Napakaraming oras atkas ang ginugol mo sa araw ng ating kasal… Hindi mo ba


    nararamdaman na nakakaawa ito?” “Paano kung maramdaman ko iyon?” Ibinaon ni Elliot ang piraso ng


    t sa mangkok ng tubig, piniga ito, saka muling pinunasan ang mukha ni Avery. “Si Henry ay


    mmang na nakaupo sa bahay ngayon na wng magawa at galit na galit.”


    “Pagsilbihan siya ng tama!” Bing nagtaas ng boses si Avery. “Kung mas sinisikap nng saktan tayo,


    mas masaya ang dapat nating mamuhay!”


    “Tama iyan.” Nakita ni Elliot ang namum niyang mga mata CPYNwjcf na nag-ala na baka sumakit


    ang ulo niya kinabukasan. “May mga painkiller ba sa first aid kit na din mo kanina?”


    “Ano ang kangan mo ng mga pangpaw ng sakit? May nararamdaman ka bang sakit kahit saan?


    Hayaan mo akong hanapin ka. “Hinawakan ni Avery ang braso ni Elliot at sinubukang umupo.


    Umupo siya ng w pang dwang segundo bago siya muling bumagsak sa kama.


    “Isara mo na ang iyong sarili at matulog ka na. Ang mga painkiller ay para sa paggising mo bukas.”


    Niyakap siya ni Elliot, pagkatapos ay sinabing, “Bawal kang uminom muli.”


    Pinikit ni Avery ang kanyang mga mata habang umaambon ang kanyang tingin. Itinaas niya ang


    kanyang balingkinitang braso at ipinatong iyon sa ibabaw ng kanyang ulo habang panaka-nakang daldal.


    Masasabi ni Elliot na siya ay nagdurusa, ngunit hindi niya ito matiis sa kanyang lugar.


    Belongs ? to N?velDrama.Org.


    Pinatay niya ang mga w sa kwarto maliban sa isangmpara sa nightstand.


    Makalipas ang mgabinlimang minuto, nakapikit si Avery at naging pantay ang kanyang paghinga. May


    kumatok sa pinto at lumapit si Elliot para buksan ito. Dumating ang mayordoma na may dng sopas at


    lollipop.


    Kinuha ni Elliot ang tray m sa kanya, saka isinara ang pinto.


    Ang sopas ay itinago sa isang insted nalagyan, kaya maaaring makuha ito ni Avery mamaya kung


    siya ay nagising sa kgitnaan ng gabi.


    Gayunpaman… Ano ang dapat niyang gawin sa lollipop?


    Wng tahimik na tulog si Avery sa gabi.


    Pinapatay siya ng ulo niya to the point na nagising siya sa sakit pagkakatulogng ng ng sandali.


    Nang imt niya ang kanyang mga mata, nakita niya si Elliot na matikas na kumakain ng lollipop sa


    madilim na silid.


    Agad na bumangon si Avery sa kama. “Elliot Foster! Kumakain ka ba ng lollipop ko?!” Natahimik siya


    agad. Nala niyang humingi siya ng lollipop sa mayordoma, at mmang sa kanya ang kinakain ni


    Elliot ngayon.