Kabanata 1090
Kabanata 1090
Nagkasundo noon si Avery at Elliot, kahit ntad ni Henry anghat, itutuloy pa rin n ang kasal.
Ang kasalukuyang estado ng pag-iisip ni Elliot ay nakabasag ng puso ni Avery. Gusto niyang ituloy ang
kasal, ngunit ayaw niyang pilitin ito.
Ang mga panauhin ayhat ng kanyang mga kaibigan, ngunit mahirap sabihin kung anghat ay tratuhin
siya na para siyang unggoy sa isang sirko ngayon. Tumulo ang luha ni Avery sa pantalon ni Elliot.
Pinagmasdan niya ang malungkot na ekspresyon nito at paos na sinabi, “Huwag kang umiyak.” Bumalik
ang dahn ni Avery nang marinig ang boses nito.
“Hindi ako iiyak. Wng maiiyak,” sabi niya, saka iniligpit ang mangkok ng tubig at pumili ng bagong suit
m sa aparador.
“Ngayong hayag na anghat, w nang dahn para mag-la pa tayo tungkol dito.” Ingay niya ang
suit sa kama, pagkatapos ay sinimng tanggalin ang butones ng shirt ni Elliot. Hindi naman madumi
ang suot niyang sando pero kulubot.
Ayaw niyang makita itong nakasuot ng kulubot na damit.
Sa loob ng maraming taon, si Elliot ay pging isang napakagandang tao na may yaman at marangal na
katayuan. Kahit na tinatawag na siyang mamamatay-tao ngayon, siya pa rin ang cool at eleganteng Elliot
Foster sa paningin ni Avery.
“Huwag kang makinig sa sinasabi ng iba, Elliot. W sa mga iyon ang may kinman sa amin.
Magpapakasal tayo at mamuhay ng masayang magkasama…” Sa puntong ito, ang natitirang mga salita
ni Avery ay naging isang bukol sa kanyanglamunan.
Hinubad niya ang butones ng t-shirt nito at nakita niyang puno ito ng mga pasa.
Ang mga luhang pilit niyang pinipign ay muling bumagsak sa kanyang pisngi nang makita ang
kanyang bugbog na katawan.
How dare that bunch of disrespectful b*st*rds do this to Elliot Foster?! Nararapat sng mamatay!
“Masakit ba?” Nanginginig ang mga daliri ni Avery na bumagsak sa kanyang mga pasa. “Huwag kang
umiyak. Ipinapangako ko sa iyo na wng makakaapekto sa kasal natin.” Bumalik ang dahn ni Elliot
sa pagdampi ng luha ni Avery.
Katd nga ng sinabi niya. Ipinakita na ni Henry anghat ng kanyang card.
W nang mas masahol pa na mangyayari ngayon.
“Tama iyan! Maliban sa iyo, ayoko nang makasama ang iba habang buhay, Elliot. Kahit na ikaw ang
pinakamalupit, pinakakasum-sum na tao sa mundo, ito ay kung ano ito!” Tinitigan ni Avery ang
determinadong mga mata ni Elliot sa pamamagitan ng kanyang mga luha. “Maghintay ka dito. Kukuha
ako ng gamot.”
Lumingon siya sa FPUMmsac na pinunasan ang mga luha sa kanyang mukha.
The moment she walked out of the master bedroom, lumingon anghat sa kanya at lumapit
kanya.
“Kamusta si Elliot, Avery? Ayosng ba siya?” “Tuloy pa ba ang kasal? Ang seremonya ay dapat
magsim sa khating oras.”
Belongs ? to N?velDrama.Org.
“Myo na ang narating ninyong dwa, Avery. Huwag hayaang maimpluwensyahan ka ng mga
nangyayari sabas. Lahat ng nangyari noon ay nakaraan na. Ang mahga ay mabuti na siyang tao
ngayon.”
Tahimik na nakinig si Avery sa mga nakakaaliw na salita nghat. She nodded her head and said, “Ayos
lang kami. Tuloy ang kasal. Ibibili kong siya ng gamot.” “Dito kang. Kukunin ko,” sabi ni Mike,
pagkatapos ay lumabas. Sinundan siya ni Chad para kumuha ng gamot. “Si Henry Foster ay
ambisyoso,” sabi ni Chad habang nagreremo kay Mike tungkol sa narinig niyang balita. “Narinig ko na
humingi siya kay Mr. Foster ng bahagi ng Sterling Group. Hindi ba siya matakaw?” “Hindi naging madali
para sa kanya na makakuha ng isang bagay kay Elliot. Kung hindi niya ito ibuhos ngayon, baka hindi na
siya muling magkaroon ng pagkakataon sa hinaharap.” “Ang aking amo ang nagtayo ng kumpanya m
sa sim nang mag-isa. Ito ay ang kanyang dugo, pawis, at luha. Siguradong hindi siya susuko! Kung
ganoonng kadaling takutin ang boss ko, matagal nang nahati ang kumpanya!”
“Pgi mo siyang tinatawag na boss mo. May pinatay siya dati. Hindi ka ba nakakatakot sahat?”
Mmig na panunukso ni Mike.