Kabanata 1073


    Kabanata 1073


    Naramdaman ni Avery na sadyang tumanggi si Hayden na makipag-ayos sa kanya.


    Habang pinag-iisipan niya iyon,lo siyang hindi mapakali. Maya-maya, tinawagan niya si Elliot dahil


    sobra-sobra na ang kanyang kalungkutan.


    “Elliot, nagdesisyon si Hayden na mag-aral sa ibang bansa. Iiwan na niya ako.”


    Bumigat ang paghinga ni Elliot. “Mayroon ba akong maitutulong sayo?”


    “Hindi. Huwag kang gumawa ng kahit ano, dahil hindi mo kaya,” she felt choked. “Nagdesisyon na siya.


    Sinabi ni Mike na aalis siya sa pinakahuling araw pagkatapos ng bukas. Ayaw na niya sa bahay na ito.”


    “Hayaan mo siya kung iyon ang gusto niya,” wng magawang sabi ni Elliot. “Huwag kang umiyak.


    Huwag mong siyang tratuhin na parang bata.”


    “Hindi ko maiwasang tratuhin siya bng bata, Elliot. Lagi kong nararamdaman na mawaw siya sa


    akin.”


    “Hindi mo gagawin. Anak mo siya at hinding hindi siya mawaw sa iyo,” matiyagang pag-alo sa kanya


    ni Elliot. “Ayaw niyang akong harapin. Mahal ka pa rin niya. Maaari mo siyang bisitahin pgi sa


    hinaharap.”


    Unti-unting kumalma ang kanyang kalooban habang pinapakinggan ang mlim nitong boses.


    “Ang buhay ay bihirang pumunta sa ating paraan. We should always appreciate that Hayden is healthy


    and safe,” patuloy niyang pag-aliw.


    “Sige. Gigising ako ng maaga bukas at kakausapin siya. Gustuhin man niyang umalis, ayoko siyang


    umalis na malungkot.”


    “Dapat kang magpahinga ng maaga.” “Sige. Anong ginagawa mo?” tanong niya.


    “Nagbabasa.”


    “Anong libro?” Ang ibibigay sana nito ay tumabi sa kanya at yakapin siya.


    “Ito ay tungkol sa digmaan.”


    “…Well, huwag kang magbasa hanggang huli na anghat o w ka nangkas bukas.”


    “Sige. Magandang gabi, Avery.”


    Pagkababa ng telepono, napanganga si Avery sa madilim na silid.


    Ang sinabi ni Elliot na bihira ang buhay ay isang parir na pamilyar sa kanya.


    Naranasan na niya ang paghihirap noon, at matagal din siyang nahihirapan.


    Gayunpaman, hindi siya ganoon ka-bulnerable nang makaharap niya ang mga paghihirap na iyon noong


    nakaraan.


    Sa anumang kaso, kangan niyang maging matapang upang pagsamahin ang kanyang pamilya.


    Sa tabi ni Elliot, naniniw siya na posible na mmpasan anghat ng paghihirap.


    Kinaumagahan, pumunta siya sa kwarto ng mga bata ESIlsF<1 kinausap si Hayden.


    “Nirerespeto ko ang desisyon mo, Hayden.” Iyak siya ng iyak noong nakaraang gabi kaya namamaga


    ang mata niya noong araw na iyon. “Gusto kong sabihin sayo na mahal kita pgi, at mamimiss kita


    kapag umalis ka.”


    Napatingin si Hayden sa haggard na mukha ng kanyang ina at ibinaba ang kanyang ulo. “Babalik ako sa


    isang taon.”


    “Sige. Bibisitahin kita hangga’t kaya ko.”


    “Maganda sana iyon.”


    “At isa pang bagay. Ang tatay mo ay hindi na makikim sa alinman sa iyong mga gawain. Gusto niyang


    sabihin ko iyon sa iyo, at gusto rin niyang humingi ng tawad sahat. Hindi ka na niya guguluhin pa


    hangga’t hindi mo napagdesisyunan na patawarin siya.”


    Hindi sumagot si Hayden sa sinabing iyon dahil ayaw niyang harapin ang problemang iyon, kahit sa


    sandaling ito.


    Makalipas ang isang araw, pinapunta ni Avery si Hayden sa airport.


    Hindi napign ni Avery na umiyak nang makitang dumaan si Hayden sa security checkpoint.


    “Mommy, Daddy’s here,” pala ni La kay Avery at hin ang kamay niya.


    Agad namang pinunasan ni Avery ang luha niya at tumalikod.


    Hindi sinabi sa kanya ni Elliot na pupunta siya sa airport, kaya medyo nabi ang presensya nito para


    sa kanya.


    Lumapit ito sa kanya at niyakap ito sa kanyang mga braso.


    “Huwag kang umiyak. I’ll bring you somewhere,” paos niyang sabi. Tanong ni Avery habang humihikbi,


    “Saan tayo pupunta?”N?velDrama.Org copyrighted ? content.