Kabanata 1048


    Kabanata 1048


    “Nasaan ang regalo ko?” Umalingawngaw ang paos na boses ni Elliot.


    Mahina ang boses niya pero matalim. Nagt si Avery sa tatlong salitang iyon.


    “Bakit ka nagsinungaling sa akin?” Mmig na tiningnan ni Elliot ang nakatla na mukha ni Avery.


    Hindi naman siya nakatiis na isinantabi siya nito para pumunta sa ospital para gaan si Adrian, pero


    higit pa sa kundisyon na tapat ito sa kanya.


    “I’m sorry, Elliot,” huminga ng mlim si Avery. Sinubukan niyang abutin muli ang kamay niya at


    hinawakan ang braso nito. “Huwag manatili sa lim ng n. Lmigin ka.”


    Muli niyang itink ang kamay niya.


    “Nasaan anglaking iyon?” Mmig at mmig ang tono ni Elliot. Sa lim ng n, t mas miserable


    ang kanyang mga ekspresyon. “Bakit hindi mo ituloy ang pananatili sa ospital para gaan siya?”


    “Natutulog siya.” Parang nabara salamunan niya ang mga salita. Paliwanag niya, “Nakalunok siya ng


    isang buong bote ng antihypertensive na gamot. Muntik na siyang mamatay. Kung hindi siya naligtas sa


    tamang panahon ay namatay na siya.”


    “Mas mabuti kung siya ay namatay!” Masungit ang tono ni Elliot. “Kahit hindi siya mamatay ngayon,


    papatayin ko pa rin siya!”


    “Elliot!” Sigaw ni Avery na parang sinasakal. “m kong galit ka! Kasnan ko to! Dapat p kanina pa


    kita tinawagan para hindi mo na ako hintayin dito! Pumasok tayo! Nakikiusap ako sa iyo!”


    Hinawakan niya ang braso nito gamit ang magkabng kamay, sinusubukang itayo siya sa upuan, ngunit


    ang katawan nito ay tense. Tumanggi siyang bumangon.


    Ang kawn ng kakayahan at takot ay kumt sa paligid niya. Natatakot siya na kung manatili pa siya


    sa lim ng n, magkasakit siya, ngunit m din niyang galit na galit siya sa sandaling iyon. Hindi siya


    makikinig sa kanya.


    Sa lim ng desperasyon, siya ay sumigaw ng mkas na hindi mapign. Tumingin siya sa kanya nang


    may paghihirap, ang kanyang puso ay sumikip nang mahigpit.


    90Ano ang inihahanda nng gawin noong gabing iyon? Parang siya ay…magpo-propose? Belongs ? to N?velDrama.Org.


    Maraming beses niyang pinagpantasyahan na makikinig s sa mmbing na tunog ng musika habang


    may masarap na hapunan, iniisip ang hinaharap.


    Inihanda na niya ang proposal ring na ihain sa kanya sa ikalimang kurso. Pagbukas niya ng takip ng


    m, magugt siya sa singsing!


    Sa sandaling iyon,hat ng mga sorpresang inihanda niya ay t sobra-sobra.


    “Avery, hindi makukuha ng luha ang gusto mo.” Tumayo si Elliot m sa kanyang upuan at tiningnan


    siya na basang-basa sa lim ng n. Mmig at malungkot ang tono niya. “Kasi nasubukan ko na ito


    noon pa. Sa huli, w akong nakuha.”


    Pagkatapos, itink niya ang kamay niya at mabilis na naw sa paningin niya. Pagkaalis niya,


    naramdaman ni Avery na parang gumuho ang buong mundo niya.


    m niyang magagalit ito, ngunit hindi niya inaasahan na magagalit ito. Nateng siya ng ng oras.


    Hindi naman sa hindi siya nagpakita. Dahil ba sa inagaan niya si Adrian sa ospital at hindi niya ito


    katanggap-tanggap?


    Sumandal si Avery sa upuan na kinauupuan ni Elliot kanina, sinusubukang han kung ano ang


    kanyang nararamdaman.


    ng sandali pa, may lumiwanag sa harapan niya!


    Ang mga magagandang w ay kumikinang, nagbabago sa iba’t ibang mga hugis at ky na parang


    sumasayaw sa hangin.


    Tla si Avery sa mga w sa harapan niya. Naghin siya na nagha-hallucinate siya.


    May dumating na server na may dng payong sa tabi niya. “Miss Tate, ito ay isang light show na


    inihanda ni Mr. Foster para sa iyo. Umalis na si Mr. Foster, kaya mangyaring mag-enjoy dito nang mag-


    isa!”


    “Isang light show?” Malungkot na tanong ni Avery.


    “Oo. Inimbitahan din ni Mr. Foster ang isang sikat na pianista na magtanghal. Matagal nang naghihintay


    ang piyanista. Gusto mo bang makinig sa performance ngayon?” Sabi ng server.


    Napatingin siya sa server. “Bakit?”


    Kainanng. Bakit may inimbita siyang mag-perform?


    Sumagot ang server, “Miss Tate, hindi ko m kung bakit ka nate, pero nag-effort si Mr. Foster sa date


    ngayong gabi. Hindi mo siya dapat binigo.”


    “Hindi ko sinasadyang huli.” Binawi niya ang tingin niya. Ang mga luha sa kanyang mga mata ay nabo


    sa kanyang paningin sa nakakasw na mga w. “Hindi ko m na sobrang pinaghandaan niya ang


    date ngayong gabi. Hindi niya sinabi sa akin.”


    “Ginoo. Gusto ni Foster na maging sorpresa ito para sa iyo,” sabi ng server, “Kumain ka na ba? Bakit


    hindi ka pumasok para kumain?”