Kabanata 1030


    Kabanata 1030


    Maya-maya, bumaba ng hagdan sina Elliot at Avery at ang iba naman ay mariing nakatingin sa


    magkahawak nng kamay.


    “Tarabas tayo para kumain!” Nakad si Elliot papunta sa kan. “Kung aalis tayo ngayon,


    makakarating tayo sa hotel sa tamang oras.”


    “Oo naman! Perolabas ba siya ng ganito ang suot niya?” May tumitig sa paraan ng pananamit ni Avery


    at sinabing, “Elliot, hindi mo ba naiisip na nakakahiya sa iyo kung aalis siya nang ganyan ang


    pananamit?”


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    Ini-scan ni Elliot si Avery pataas at pababa. Nakasuot siya ng sleeping gown na bahagyang lukot sa


    lim at isang pares ng t slippers. Bagama’t ito ay isang kaswal na damit, ito rin ay isang


    nakakapreskong damit; on top of that, w siyang pampalit na damit para sa kanya at nagugutom siya,


    kaya naging priority niya ang pabas para kumain.


    Sumulyap si Elliot kay Avery at hindi sumagot salaki. Nakangiting tumingin si Avery salaki. “Ayokong


    mahirapan anghat. Kung sino man ang mag-aakng nakakahiyang sumabay sa akin kumain, baka


    mapatawad mo pa kami sa pagkain mamaya.”


    Gusto ng iba na makipagtalo, ngunit hindi s sigurado kung ano ang sasabihin. Kung hindi nag-ala si


    Elliot sa kanyang pananamit, ano ang masasabi ng iba?


    Nang makitang hindi s nagsasalita, tumingin si Avery kay Elliot at sinabing, “Tara na! Gutom na gutom


    na ako.” Kinangan niyang kumain ng busog upang mabawi ang kanyangkas na makipagtalo sa iba.


    Nang nasa kotse na anghat, nagtungo na s sa hotel. ng sandali pa ay nakarating na anghat sa


    hotel. Dahil s ay isang mking grupo ng mga tao, si Elliot ay nag-book ng isang maliit na bulwagan


    ng kaganapan. Ang n sa kan ay nagd ng kanng mga ka-date, kaya’t may nagmungkahi na


    magkaibang mesa ang mga babae atlaki. Noonng, hin ng isa sa mgalaki si Elliot papunta sa


    men’s table at kalmadong sumunod si Avery, bago umupo sa tabi ni Elliot.


    “Ever since we’ve been in a rtionship,gi na kaming magkatabi habang kumakain. Ito ay isang


    pangako ng pag-ibig.” Matamis na ngumiti si Avery habang pinagmamasdan ang mga nakapirming


    ekspresyon sahat nglaki. “Kung hindi mo kayang makita ako, pwede kang umupo sa susunod na


    mesa.”


    Tgang ayaw nnghat kay Avery, ngunit w ni isa sa kan ang nangahas na sabihin iyon sa


    mukha ni Elliot.


    “Hahaha! Pwede bang uminom si Miss Tate? Kakanganin mong uminom sa amin kung uupo ka sa


    mesang ito!” Nang makaupo na anghat nglaki, isa sa kan ang bumunot ngkas ng loob na sinabi


    ng CWB7{1BP. Ngumiti si Avery ng may kumpiyansa. “Inumin? Tumigil sa pagbibiro! Hindi ako


    pinayagan ni Elliot na uminom kasama ng ibanglaki. Sa huling pagkakataon na maylaking nagpasa


    sa akin ng isang baso ng k, nabali niya ang braso ng taong iyon. Takot na takot ako noon!”


    Nagdilim ang ekspresyon ng kanng mga mukha. “Meron ding one time na maylaking pinilit akong


    uminom. Pinalo siya ni Elliot kaya naospital siya.” Masayang tumawa si Avery. “Ang mgalaking


    sinasabi mo ay mga estranghero kay Elliot, paano s maihahambing sa atin?” Sigaw ng isang marangal


    na matanda. Inosenteng ipinikit ni Avery ang kanyang mga mata. “Pero sa akin, pare-parehong kayo!


    Wnglaking makakapagpainom sa akin maliban kay Elliot! O mas gugustuhin ba ninyonghat na


    pakainin ako ni Elliot ng k na pinipilit mong ibuhos salamunan ko?”


    Nagalit ang mgalaki kay Avery at ibinaling n ang kanng atensyon kay Elliot, para pilitin siyang


    makim.