Kabanata 1019


    Kabanata 1019


    Nang dumating si Mrs. Cooper sa itaas, nakita niya si La na nagpupumilit na kdkarin ang isang


    napakking kahon pbas ng silid. “La, anong ginagawa mo?” Nagmamadali siyang lumapit at


    tumingkayad sa eye level ni La. Namum ang mga mata ni La at nagsimng tumulo ang mga


    luha sa kanyang mukha nang magsim siyang magsalita.” Galit si Hayden. Sinigawan niya ako!”


    “Huwag kang umiyak, huwag kang umiyak! Mpit nang kumalma si Hayden, kaya tumigil ka na sa pag-


    iyak at baka sumakit ang mga mata mo.” Galit na galit na pinunasan ni Mrs. Cooper ang mga luha ni


    La at nagtanong, “Bakit mo inililipat ang kahon na ito sabas?”


    “Ayaw ni Hayden…” malungkot na bulong ni La atlo pang umiyak. Lalong nakaramdam ng inis si


    Hayden nang marinig niyang umiiyak si La. Kasunod ng isang ‘baam!’, sinara ni Hayden ang pinto at


    ni-lock ito m sa loob. Narma si Mrs Cooper sa nakakandadong pinto. Kahit na si Hayden ay isang


    tahimik na batanglaki na hindi mahusay sa pakikipag-usap sa iba, siya ay pging napaka-


    maunawain at hindi kanman umarte nang ganito.


    RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only


    Ibinaba niya ang tingin sa kahon at agad na napagtanto ang nangyari nang makita niya ang mga


    workbook. “Wag kang umiyak, La! Bumaba muna tayo! Tatawagan ko kaagad ang mama mo at hindi


    na magagalit ang kapatid mo kapag nakauwi na siya.” Binuhat ni Mrs. Cooper si La pababa ng


    hagdan nang may mabigat na puso Nang nasa ground floor na s, nakita niya ang kanyang telepono at


    tinawagan si Avery. Sa sandaling iyon, narinig ni Avery ang kanyang telepono na nagri-ring at kinuha ito


    upang hanapin ang pangn ni Mrs. Cooper sa screen; Sasagutin pang niya ang tawag nang makita


    niya ang nakangiting mukha ni Nathan at agad niyang ibinaba ang telepono.


    “Avery, nabalitaan ko na tinawag mo ang bunsong anak ko ngayon. Ganoon mo ba siya kagusto?”


    Parang naging demonyo ang ekspresyon ng mukha ni Nathan nang ngumiti ito.


    “Nathan White, ano ba tga ang sinusubukan mong gawin sa paglipat ng iyong buong pamilya dito?”


    Huminga ng mlim si Avery, ngunit t hindi niya kayang pign ang takot na nararamdaman niya sa


    kaibuturan niya. “Ano ang sinusubukan mong gawin?!”


    Unti-unti ngunit tiyak na lumalim ang takot sa mukha ni Nathan.


    “Nakakatakot kapag tinitigan mo ako ng ganyan!” Mukhang nakita ni Nathan sa kanyang mga iniisip ang


    CTF8{xBP na nang-aasar, “Matagal mo na itong pinaghihinan, hindi ba? Noong tinanong mo kung


    kla ko si Elliot Foster sa Bridgedale, nagsim kang mag-alingan tungkol dito, tama ba?” Uminit


    ang dugo ni Avery. Mayabang na tumawa si Nathan. “Matalim ang mata niyong mga doktor! Nasabi mo


    na yung brat na kamukha ko! Hindi td ni Elliot, hinding siya nagpumilit na magsagawa ng paternity


    test, tinatanggihan pa rin niya akong klanin bng kanyang ama kahit na bumalik na ang mga resulta


    ng pagsusulit. Haha!”


    “Kayo… pumunta kayong dwa para sa paternity test?!” Nauutal siya sa paos na boses. “Kan pa


    yan?! Kan yun??”


    Nasiyahan si Nathan sa nag-alang ekspresyon sa mukha ni Avery. Tinatamad niyang iniunat ang


    kanyang likod at sinabing, “ng araw na ang nakalipas. Ang mga resulta ay lumabas ngayong umaga.


    Kung ako ang bah, hindi ako mag-ab sa paternity test! Magkamukha kami na kahit isang outsider


    na td mo ay masasabing magkamag-anak kami, hindi naman sa hindi niya masabi, kung hindi, paano


    pa siya naging boss ng Sterling Group? Ayawng niyang harapin ang realidad! Ngayong lumabas na


    ang katotohanan, w na siyang paraan para makaalis dito!” Huminga ng mlim si Avery na para bang


    nalulunod siya. Kaya nakipagkita si Elliot kay Nathan noong gabing nsing siya; Pinuntahan siya ni


    Nathan na may katotohanan tungkol sa kanyang background, at iyon ang dahn kung bakit siya


    umiinom nang mag-isa.


    Si Elliot ay wng binanggit sa kanya, td ng kung paano hindi niya ito kinausap m nang mman


    niya ito. Napakaraming pera ang ginastos niya sa mga regalo para sa kanya at sa mga anak dahil iyon


    ang sinusubukan niyang maibsan ang sakit kahit papaano.


    Ang pag-iisip ay nagparamdam sa kanya na parang may nakatali sa kanyang leeg. Dinampot niya ang


    baso sa mesa at uminom ng mking tubig, bago ito npag. “Pumunta ka sa kanya para sa pera,


    tama? Magkano ang gusto mo? Magkano ang kangan mo para umalis?!” Napaungol siya.