Kabanata 957
Kabanata 957
Nang marinig ng ibang mga bodyguard ang t, agad sng tumugon, “Roger that! Lilipat na tayo!”
Makalipas ang halos limang minuto, narinig sabas ng mansyon ang tunog ng mga sipa at suntok pati
na rin ang matinis na pag-ungol nglaki sa sakit.
Nang marinig ni Mrs. Scarlet ang kaguluhan, dali-dali siyang lumabas para tingnan ang mga bagay-
bagay. Nakita niya ang dwang bodyguard na binugbog ang isanglaki at nagtanong, “Ano ang
nangyayari? Sino ito?” Nagpahinga muna ang isa sa mga bodyguard m sa paghampas salaki at
sinagot ang tanong ni Mrs. Scarlet., “Ito anglaki kagabi, Mrs. Scarlet! Siya ay kumikilos ng kahina-
hin at gumag sa mga dingding ng mansyon. Kahit w siyang ginagawang masama, karapat-
dapat pa rin siyang bugbugin! Kung hindi, araw-araw siyang babalik at magpapagalit sa amo!” “Oh…”
Tiningnan ni Mrs. Scarlet ang nasa katanghaliang-gng nalaki na nakapulupot sa isang b sa lupa.
“Naala mo pa ba ako, Mrs. Scarlet?” Itinaas ng nasa katanghaliang-gng nalaki ang kanyang ulo,
hinawi ang buhok sa kanyang noo, pagkatapos ay tinitigan si Mrs. Scarlet na may malinaw, duguan na
mga mata. Nang marinig ng bodyguard na nagsalita anglaki kay Mrs. Scarlet, agad siyang napatigil sa
paghampas sa kanya. “Kla ba ng taong ito si Mrs. Scarlet?
Kung oo, bakit w siyang sinabi kanina?” isip ng bodyguard.
“Ikaw ay?” Madilim na at hindi agad makla ni Mrs. Scarlet anglaki.
“Baka hindi mo na ako naala. Nakatrabaho kita noon sa lumang mansyon.” Nakangiting tumayo si
Nathan.
Tumaba nang husto si Nathan, kaya hindi siya nakla ni Mrs. Scarlet. Ang masap pa nito, hindi niya
ibinunyag ang kanyang pangn o dating posisyon kaya nahihirapan itong makla siya.
“Dahil dati kang kasamahan sa lumang mansyon, pumasok ka sa loob. Doon tayo mag-usap!” Niyaya ni
Mrs Scarlet si Nathan sa mansyon. “Ano nga p ang pangn mo? Bakit ka nagpunta dito?” Napangiti
si Nathan sa mukha. “Ang pangn ko ay Nathan White. Dati akong driver sa lumang mansyon.” Nakita
ni Mrs. Scarlet na parang pamilyar ang pangn.
Natign siya saglit habang nag-iisip ng mlim. ng sandali pa, napablas siya, “Naala ko na
ngayon! Dati may driver sa lumang mansyon na Nate! Ikaw ba yan?” “Tama iyan! Ako si Nate!” Tumawa
si Nathan ng isang manic na tawa at sinabing, “Ingaan mo tga ang iyong sarili, Mrs. Scarlet. W
kang pinagkaiba noong bata ka pa!” “Nathan White! Sa nala ko, tinanggal ka! Magnanakaw ka at
nakipagkulitan pa sa mga yaya, kaya naman pinaalis ka ng matandang Mr. Foster!”
Si Mrs. Scarlet ay emosyonal, at ang kanyang mukha ay namum. “Paano ko naimbitahan ang isang
kasum-sum na tao sa bahay?” Naisip niya. Nang hihilingin na sana niya sa mga bodyguard na
paalisin si Nathan, narinig ni Elliot ang gulo at nakad siya m sa apat na hagdan.
“Ano ang nangyayari?” Nakasuot ng tracksuit si Elliot nangpitan niya si Mrs Scarlet.
Nang dumapo ang kanyang mga mata sa mukha ni Nathan, nakita niya ang sagot sa kanyang98 na
tanong.
“Sino ka?” mmig na tanong ni Elliot habang diretsong nakatingin kay Nathan. “Para kanino ka
pumunta dito?”
“Nagpunta ako dito para makita ka!” Isang mking ngiti ang isinalubong ni Nathan kay Elliot. Naikuyom
ni Elliot ang kanyang mga kamao nang makita ang nakakatakot na ngisi sa mukha ni Nathan.
Ang nasa katanghaliang-gng nalaking ito ay nakitang makulit at nananakot. Sinabi sa kanya ng
instincts ni Elliot na siya ay masamang balita.
“Master Elliot! Dati siyang driver sa lumang mansyon. Pinaalis siya ng tatay mo dahil sa masamang
ugali!” sabi agad ni Mrs Scarlet. “Kunin mo nang ang mga guard para paalisin siya! Hindi mo
kangang mag-aksaya ng oras sa kanya!:
“Yaya kang Mrs. Scarlet. Bakit ka umaarte na parang ikaw ang pinuno ng pamilyang Foster?”
natatawang sabi ni Nathan habang inaayos ang sarili sa couch.
Umabot sa limitasyon ang pasensya ni Elliot kay Nathan.
Inilipat niya si Mrs. Scarlet sa likuran niya, pagkatapos ay sinugod si Nathan, hin siya m sa sofa, at
sinuntok siya sa mukha!
“Sino ang nagbigay sa iyo ng pahintulot na tumakbo ang iyong bibig sa aking tahanan?!” Putol ni Elliot,
saka muling itinaas ang kanyang kamao. “Sige suntukin mo ako! Mas mabuting patayin mo ako!”
Namumungay ang mga duguang mata ni Nathan m sa kanng mga socket. Iniluwa niya ang dugo
m sa kanyang bibig, pagkatapos ay sumirit ang mga ngipin, “You little punk! Hindi mo manng ako
tatanungin kung para saan ako pumunta?!” Nakakuyom pa rin ng mahigpit ang kamao ni Elliot at
nakasabit sa himpapawid. Sa huli, pinign niya ang sarili at ibinaba iyon. Nang si Nathan ay nakahinga
ng maluwag at uupo na sana sa sofa, sinipa siya ni Elliot sa sahig! “Ang huling taong gumawa ng
ganitong kabastusan sa harap ko ay patay na sa loob ng maraming taon,” sabi ni Elliot sa mmig na
boses.RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only