Kabanata 849


    Kabanata 849 Kahit anong tingin mo dito, mali si Elliot sa pagkakataong ito. Kahit na may isang bagay


    na hindi niya masabi, ano ang nagawang mali ni Avery para maging karapat-dapat ito? Sumakay si Mike


    sa passenger seat at kinabit ang kanyang seat belt, saka nala ang ipinagagawa sa kanya ni Mrs.


    Cooper.


    Nbas niya ang phone niya at tinawagan si Tammy. Sa Bridgedale, agad na nagmaneho si Tammy


    papunta sa kinaroroonan ni Avery matapos matanggap ang tawag ni Mike. Uminom si Avery ng gamot


    para sa kanyanggnat noong nakaraang gabi, ngunit pansamantng humupa ang kanyanggnat.


    Kinaumagahan, bumalik anggnat niya. Bink niyang ipaliwanag sa mga bata ang pagbabago ng


    rsyon n ni Elliot pagkagising niya noong umagang iyon. Gayunpaman, nag-ala siya na maipasa


    niya ang kanyanggnat sa mga bata, kaya ginugol niya ang buong oras na nagpapahinga sa kanyang


    silid. Pagkapasok ni Tammy sa kwarto, isinara niya ang pinto sa likod niya. Narinig siya ni Avery at


    binuksan niya ang kanyang mga mata. “Masama ba ang pakiramdam mo, Avery?” Lumapit si Tammy sa


    kama at hinawakan ang noo ni Avery. “Medyo mainit ka. Uminom ka na ba ng gamot?”


    “Ginawa ko.” Tumingin si Avery kay Tammy at mahinang nagtanong, “Sino ang tumawag sa iyo dito?”


    “Tinawagan ako ni Mike.” Umupo si Tammy sa tabi ng kama at nagsimng humikbi pagkaraan ng ng


    segundo.


    Natign si Avery.


    “Avery, ak ko nahihirapan ako, pero mas mla pa p sa akin… Bakit ganito ang buhay natin?


    sama ng loob ko! Parang araw-araw akong umiiyak pero natatakot akong umiyak sa harap ng ibang tao.


    Nag-ala akong pagtawanan n ako. Lking siya. Marami s sa mundo. Mapipili ko nang ang


    isa sa kan… Pero kumikirot ang puso ko sa tuwing naiisip ko kung paanong anglaking makakasama


    ko sa hinaharap ay hindi si Jun.”


    Original from N?velDrama.Org.


    Nakinig si Avery sa mga paghihirap ni Tammy at mabilis na nabusog.


    “Higa ka Avery. ayosng ako.” Tinulungan ni Tammy si Avery na mahiga ulit sa kama. “Siguro


    napakadali ko sa unang khati ng aking buhay, kaya ang pagdaan ng kaunting hirap ngayon ay parang


    gumuho ang mundo sa paligid ko. Mas matapang ka sa akin. Pgi akong naiinggit sa iyo. Hindi mo<png gaan ang sarili mo, magaling ka rin mag-ga ng mga bata. Ni hindi ko kayang gaan ang


    sarili ko.”


    “Hindi ako kasing tapang ng iniisip mo, Tammy,” dahan-dahang sabi ni Avery.


    Naisip niya kung paano siya umiyak sa airport nang makipaghiwy s kay Elliot kahapon. Nala rin


    niya kung paano siya nahulog nang ng beses nang tumakbo siya sa paliparan sa niyebe. Kung ang


    mga kotse sa kalsada ay nagmamanehomang nang bahagya sa oras na iyon, hindi sana siyagnat


    ngayon, ngunit sa halip ay nasa ospital pagkatapos ng aksidente.


    Tinitigan ni Tammy ang haggard ngunit namum na mukha ni Avery at nagtanong, “Bakit si Elliot ay


    nagpapakasal kay Chelsea94 Tierney?”


    “Hindi niya sinabi,” mmig na sabi ni Avery. “Hindi na mahga.” Gusto siyang aliwin ni Tammy, ngunit


    ngko ang kanyang isip. “Matulog ka na, Avery! I’ll go check on La and Hayden.”


    “Sige.” Pagod na pagod si Avery, ngunit sa tuwing natutulog siya ay nagigising siya sa ng sandali.


    Parang diniin ng bato ang puso niya at halos hindi na siya makahinga.


    Ang kakngan niya sa tulog ay marahil ang dahn sa likod ng kanyang wng katapusanggnat.


    Lumabas ng kwarto si Tammy at pinuntahan ang dwang cb na bata. Si Hayden ay gumagawa ng


    bagong puzzle sa s habang si La ay nakaupo sa isang stool sa tabi niya at matamang nakamasid.


    W ni isa sa kan ang gumawa ng ingay at napakahusay ng pag-uugali.


    Ito ay bahagyang naiiba kaysa sa karaniwan.


    Pinagmasdan s ni Tammy saglit, pagkatapos ay binasag ang katahimikan at sinabing,


    “Nakipaghiwy si Elliot Foster sa iyong ina.” Agad na uminit ang ulo ng mga bata at sabay sng


    napatitig kay Tammy.