Kabanata 828


    Kabanata 828 Medyo natign si Avery.


    Hindi sumagot si Elliot sa tanong niya?


    Nang maabot ni Elliot ang kanyang braso, akmang yayakapin siya, itink siya nito pyo. “Bakit hindi


    mo sinagot ang tanong ko? Kaya mo ba o hindi? Kung hindi mo kaya, huwag mo akong yakapin.”


    Ang kahilingang ginawa niya ay hindi naman masyadong hinihiling.


    Ang hilingng niya ay mas marami siyang oras kasama ang mga bata tuwing siya ay mya. Kung


    kaya niya, bakit hindi niya magawa? Kung hindi niya magagawa ang ganoong simpleng bagay, hindi siya


    dapat magkaroon ng mga anak. “Mga anak ko s. Siyempre, handa akong gawin anghat para sa


    kan.” Niyakap siya ni Elliot sa baywang ng mahigpit. “Nakonsensya ako sa mga tanong mo.”


    Nang marinig ang kanyang mga paliwanag, nakahinga ng maluwag si Avery.


    “Elliot, sa susunod kapag nagtanong ako sayo, kahit anong tanong mo, sagutin mo ako.” Seryoso siyang


    tinignan ni Avery. “Kung ayaw mo, nagiging wild ang isip ko. Sa iba, kaya kong maging mahinahon at


    lohikal, ngunit sa iyo, madali akong nawn ng kontrol sa aking mga emosyon.”


    “Hmm.” Hindi nakas-loob si Elliot na tingnan siya sa mga mata. Lumapit siya at papatayin na sana


    ang w.


    “Elliot, tumingin ka sa akin.” Hinawakan ni Avery ang mukha niya gamit ang dwang kamay, pinilit


    siyang tumingin sa kanya. “Bakit ba ang gulo mo? W ka namang ginawang masama bakit ayaw mong


    tingnan ako?” Bing tumaas ang temperatura ng katawan ni Elliot. Naging mabigat ang kanyang


    paghinga. “Avery, huwag mo akong ligawan sa gabi.”


    Hindi nakaimik si Avery. Hinubad niya ang kanyang mga saplot sa kanyang ulo!


    Ang awkward!


    Naisip niyang hindi ito makatulog dahil may kung anong gumugulo sa isip niya. Naisip din niya na dahil


    hindi nito sinasagot ang mga tanong niya at palipat-lipat ang mga mata nito, dapat may ginawa siya. Iba


    p ang iniisip niya. Sa pagtingin sa kanyang tinatakpan ang kanyang sarili ng mga saplot, si Elliot ay


    tumawa ng mahina. Matapos patayin ang mga w, tinanggal niya ang mga saplot sa kanyang ulo.


    “Huwag mong i-suffocate ang iyong sarili.” “Sa tingin ko ikaw ang nasasakal!” sagot ni Avery, namum.


    Matapos patayin ang mga w, hindi n makita nang malinaw ang mukha ng isa’t isa, tanging ang


    bngkasmang nito, kaya matapang na tinitigan ni Avery ang kanyang mukha, kahit na hindi niya ito


    nakikita nang malinaw. Pumatong si Elliot sa kanya at bumulong sa kanyang mga mata. “Nasasakal na


    tga ako sa pag-ibig. Tulungan mo ako94 out?”


    Nag-init ang tenga ni Avery. Gusto niya itong itk pyo, ngunit dumapo sa kanya ang halik nito.


    Kaagad, ang enerhiya sa kanya ay naubos! Napatigil siya sa pagtutk sa kanya. Makalipas ang ng


    segundo, niyakap niya ng mahigpit ang kanyang fit na katawan18!


    Kinaumagahan, nang magising si Avery, nakita niya si Elliot na tumatakbo kasama si Robert sa kanyang


    mga kamay. Ang liwanag ng umaga ay dumapo sa mag-ama, na t napakagaan ng loob. Ak ni Avery


    nananaginip siya, kaya tahimik siyang nakahiga doon at nanood ng cb. Nang makita ni Elliot ang


    kanyang mukha, binasag niya ang kanyang ilusyon. “Gising ka na? Anong iniisip mo?”


    Agad na natauhan si Avery. “Bakit mo dinad si Robert?”.


    “Nandito na si Tammy.” Lumapit ito sa kanya at umupo. “Sa tingin ko ayaw niya akong makita, kaya mas


    mabuting huwag ko siyang galitin.”


    “Oh. Anong oras na ngayon?” Tumingin siya sabas at tirik na ang araw. T hindi madaling araw ay


    tumingin si Elliot sa kanyang pulso at nakita ang oras. “Labing-isa. Baka isipin ng mga hindi nakakam


    na medyo nahirapan kami kagabi.”


    Tinaas ni Avery ang mga takip at sinabing, “Huwag mong pag-usapan ang tungkol sa mga paksang


    pang-adulto sa harap ng ating anak.” “Parang hindi niya naiintindihan.”This material belongs to N?velDrama.Org.